هیدروکسی‌زین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از هیدروکسیزین)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هیدروکسی‌زین
Hydroxyzine.svg
Hydroxyzine-3d-sticks.png
نام‌گذاری آیوپاک
(±)-2-(2-{4-[(4-chlorophenyl)-phenylmethyl]piperazin-1-yl}ethoxy)ethanol
اطلاعات درمانی
نام تجاریVistaril , Atarax
AHFS/دراگزmonograph
مدلاین پلاسa682866
ردهٔ بارداری
  • AU: A
  • US: C (احتمال خطر رد نشده‌است)
وضعیت قانونی
روش مصرف دارودهان, تزریق ماهیچه‌ای
اطلاعات فارماکوکینتیک
فراهمی زیستیHigh درون‌جانداری
پیوند پروتئینی93%
سوخت و سازکبد
نیمه‌عمر (داروشناسی)20–24 hours[۱]
دفعادرار, مدفوع
شناسه‌ها
سی‌ای‌اس68-88-2 ✔Y
ای‌تی‌سیN05BB01
پاب‌کمCID: 3658
IUPHAR/BPS7199
دراگ‌بنکDB00557 ✔Y
کم‌اسپایدر3531 ✔Y
UNII30S50YM8OG ✔Y
KEGGD08054 ✔Y
ChEBICHEBI:5818 ✔Y
ChEMBLCHEMBL896 ✔Y
اطلاعات شیمیایی
فرمول شیمیاییC21H27ClN2O2
وزن مولکولی374.904 g/mol
  (بررسی)

هیدروکسی زین (به انگلیسی: Hydroxyzine)

رده درمانی: آنتی‌هیستامینها.

اشکال دارویی: قرص، شربت

موارد مصرف[ویرایش]

کاربرد اصلی هیدروکسی زین برای درمان خارش و آلرژی است. همچنین در درمان اضطراب و تنش عصبی، به عنوان آرام بخش قبل از بیهوشی عمومی، کاهش عوارض قطع مصرف مواد مخدر و الکل، کنترل خارش‌های آلرژیک از جمله کهیر مزمن و کنترل تهوع نیزاستفاده می‌گردد.

مکانیسم اثر[ویرایش]

بلوک گیرنده‌های هیستامین یک در بافتها. اثر ضد اضطراب این دارو احتمالاً ناشی از اثر آن بر نواحی زیر قشری CNS است. اثرآرام بخش و خواب آوری و ضدخارش آن نیز احتمالاً به دلیل خاصیت ضد هیستامینی است . اثر ضد استفراغ نیز احتمالاً به اثر ضد موسکارینی آن مربوط می‌شود.

عوارض جانبی[ویرایش]

آثار انرژی زیاد، خشکی دهان، یبوست، گیجی، تاری دید، فعالیت غیرارادی حرکتی، خواب آلودگی شدید، کاهش فشار خون، حملات تشنج، لرزش و.. و آثار ضدموسکارینی مانند خشکی دهان از عوارض شایع این دارو هستند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

کهیر

خارش

منابع[ویرایش]

  1. Simons FE, Simons KJ, Frith EM (January 1984). "The pharmacokinetics and antihistaminic of the H1 receptor antagonist hydroxyzine". The Journal of Allergy and Clinical Immunology. 73 (1 Pt 1): 69–75. doi:10.1016/0091-6749(84)90486-x. PMID 6141198.
  2. http://www.darooyab.ir/G-802/Hydroxyzine
  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷
  • سایت دارویاب