هیدروکسی‌زین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هیدروکسی‌زین
Hydroxyzine.svg
Hydroxyzine-3d-sticks.png
نام‌گذاری آیوپاک
(±)-2-(2-{4-[(4-chlorophenyl)-phenylmethyl]piperazin-1-yl}ethoxy)ethanol
اطلاعات درمانی
نام تجاریVistaril , Atarax
AHFS/دراگزmonograph
مدلاین پلاسa682866
ردهٔ بارداری
  • AU: A
  • US: C (احتمال خطر رد نشده‌است)
وضعیت قانونی
روش مصرف دارودهان, تزریق ماهیچه‌ای
اطلاعات فارماکوکینتیک
فراهمی زیستیبالا درون‌جانداری
پیوند پروتئینی۹۳٪
سوخت و سازکبد
نیمه‌عمر (داروشناسی)۲۰–۲۴ ساعت[۱]
دفعادرار, مدفوع
شناسه‌ها
سی‌ای‌اس۶۸-۸۸-۲ ✔Y
ای‌تی‌سیN05BB01
پاب‌کمCID: ۳۶۵۸
IUPHAR/BPS۷۱۹۹
دراگ‌بنکDB00557 ✔Y
کم‌اسپایدر۳۵۳۱ ✔Y
UNII30S50YM8OG ✔Y
KEGGD08054 ✔Y
ChEBICHEBI:۵۸۱۸ ✔Y
ChEMBLCHEMBL۸۹۶ ✔Y
اطلاعات شیمیایی
فرمول شیمیاییC21H27ClN2O۲
وزن مولکولیخطای عبارت: عملگر < دور از انتظار
  (بررسی)

هیدروکسی زین (به انگلیسی: Hydroxyzine)

رده درمانی: آنتی‌هیستامینها.

اشکال دارویی: قرص، شربت

موارد مصرف[ویرایش]

کاربرد اصلی هیدروکسی زین برای درمان خارش و آلرژی است. همچنین در درمان اضطراب و تنش عصبی، به عنوان آرام بخش قبل از بیهوشی عمومی، کاهش عوارض قطع مصرف مواد مخدر و الکل، کنترل خارش‌های آلرژیک از جمله کهیر مزمن و کنترل تهوع نیزاستفاده می‌گردد.

مکانیسم اثر[ویرایش]

بلوک گیرنده‌های هیستامین یک در بافتها. اثر ضد اضطراب این دارو احتمالاً ناشی از اثر آن بر نواحی زیر قشری CNS است. اثرآرام بخش و خواب آوری و ضدخارش آن نیز احتمالاً به دلیل خاصیت ضد هیستامینی است . اثر ضد استفراغ نیز احتمالاً به اثر ضد موسکارینی آن مربوط می‌شود.

عوارض جانبی[ویرایش]

آثار انرژی زیاد، خشکی دهان، یبوست، گیجی، تاری دید، فعالیت غیرارادی حرکتی، خواب آلودگی شدید، کاهش فشار خون، حملات تشنج، لرزش و.. و آثار ضدموسکارینی مانند خشکی دهان از عوارض شایع این دارو هستند.[۲]

شیمی[ویرایش]

این ماده جز آنتی‌هیستامین‌های دی‌فنیل‌متیل‌پیپرازین است.

آنالوگ ساختاری[ویرایش]

آنالوگ ساختاری هیدروکسی‌زین عبارت اند از: بوکلیزین، ستیریزین، سیناریزین، cyclizine,etodroxizine,meclizine، و pipoxizine

سنتز[ویرایش]

این ماده از آلکیل‌دار کردن ۱-(۴-کلروبنزهیدریل)پیپرازین با ۲-(۲-کلرواتوکسی)اتانول به وجود می آید: [۳]

Hydroxyzine synthesis.png

جستارهای وابسته[ویرایش]

کهیر

خارش

منابع[ویرایش]

  1. Simons FE, Simons KJ, Frith EM (January 1984). "The pharmacokinetics and antihistaminic of the H1 receptor antagonist hydroxyzine". The Journal of Allergy and Clinical Immunology. 73 (1 Pt 1): 69–75. doi:10.1016/0091-6749(84)90486-x. PMID 6141198.
  2. http://www.darooyab.ir/G-802/Hydroxyzine
  3. H. Morren, U.S. Patent ۲٬۸۹۹٬۴۳۶ (1959); H. Morren, DE 1049383  (1954); H. Morren, DE 1061786  (1954); H. Morren, DE 1068262  (1954); H. Morren, DE 1072624  (1954); H. Morren, DE 1075116  (1954).
  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷
  • سایت دارویاب