آمودیاکین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آمودیاکین
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
4-[(7-chloroquinolin-4-yl)amino]-2-[(diethylamino)methyl]phenol
داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.com International Drug Names
رده بارداری ?
داده‌های فارماکوکینتیکی
نیمه‌عمر 5.2 ± 1.7 (range 0.4 to 5.5) minutes
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 86-42-0 ✔Y
کد ATC P01BA06
پاب‌کم CID 2165
بانک‌دارو DB00613
کم‌اسپایدر 2080 ✔Y
UNII 220236ED28 ✔Y
KEGG D02922 ✔Y
ChEBI CHEBI:2674 ✔Y
ChEMBL CHEMBL682 ✔Y
داده‌های شیمی
فرمول C20H22ClN3O 
وزن مولکولی 355.861 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 ✔Y(what is this?)  (verify)

آمودیاکین (به انگلیسی: Amodiaquine) داوریی است که به صورت قرص‌های ۲۰۰میلی گرمی و برای درمان مالاریای ناشی از پلاسمودیوم ویواکس، پلاسمودیوم مالاریه، پلاسمودیوم اووال، پلاسمودیوم فالسیپاروم مصرف می‌شود.

مصرف[ویرایش]

در بالغین ابتدا ۶۰۰میلی گرم از راه دهان(PO)، سپس ۶ ساعت بعد ۲۰۰ میلی گرم و برای ۲ روز بعدی ۴۰۰ میلی گرم در هر روز.

در اطفال ابتدا ۶ تا ۷میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن از راه PO و سپس ۶ ساعت بعد ۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و برای ۲ روز بعدی ۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در هر روز.

موارد منع مصرف : حساسیت مفرط نسبت به دارو.

عوارض جانبی[ویرایش]

از عوارض جانبی مصرف آمودیاکین می‌توان از سردرد، تشنج، سرگیجه، هیپوتانسیون، خارش، تاری دید، تهوع، اسهال، استفراغ، ترومبوسیتوپنی، آنمی، هپاتیت، اتوتوکسیسیتی نام برد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

مالاریا

منابع[ویرایش]