پیپروکسان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پیپروکسان
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
1-(2,3-dihydro-1,4-benzodioxin-2-ylmethyl)piperidine
داده‌های بالینی
رده بارداری ?
تجویز Oral
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 59-39-2
135-87-5 (hydrochloride)
کد ATC None
پاب‌کم CID 6040
کم‌اسپایدر 5817
UNII 9ZCS27634Y ✔Y
ChEMBL CHEMBL31836
داده‌های شیمی
فرمول C14H19NO۲ 
وزن مولکولی 233.31 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem

پیپروکسان (انگلیسی: Piperoxan) که با نام بنوداین (benodaine) نیز شناخته می‌شود، از نخستین آنتی هیستامینهای شناخته شده‌است. این ترکیب که از بنزودیوکسان مشتق می‌شود، در اوایل ده ۱۹۳۰ در فرانسه تهیه شد. ابتدا این دارو به عنوان یک عامل مهارکننده آلفا آدرنرژیک مورد بررسی قرار گرفت، ولی بعدها روشن شد که دارای اثرات ضد هیستامین نیز هست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]