اندانسترون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اندانسترون
اندانسترون
اندانسترون
نام آیوپاک RS)-۹-methyl-۳-[(۲-methyl-۱H-imidazol-۱-yl)methyl]-۲٬۳-dihydro-۱H-carbazol-۴(۹H)-one
شمارهٔ CAS ۹۹۶۱۴-۰۲-۵
فرمول شیمیایی C18H19N3O
گروه دارویی آنتاگونیست گیرنده سروتونین
PubChem ۴۵۹۵
جرم مولی (گرم بر مول) ۲۹۳٫۴
نیمه عمر ۳ ساعت (ویکی انگلیش: ۵٫۷ ساعت)
متابولیسم کبدی، توسط آنزیم‌های (CYP3A۴, CYP1A۲, CYP2D۶)
دفع کلیوی (از طریق ادرار و مدفوع)
پیوند پروتئینی ۷۰٪-۷۶٪
زیست فراهمی تقریباً ۶۰٪
مکانیسم اثر با اثرات آنتاگونیستی بر گیرنده‌های سروتونین (گیرنده‌های نوع 3) در انتهای اعصاب واگ و گیرنده‌های مرکزی آن در مرکز استفراغ، رفلکس استفراغ را مهار می‌نماید.
عوارض جانبی سردرد، خستگی، بدحالی، ، اضطراب، آژیتاسیون، سرگیجه، سندرم خارج هرمی، تشنجات گراندمال(نادر)، سنکوپ(نادر)، یبوست، دل درد، احتباس ادرار، آریتمی، آنژین
موارد مصرف جلوگیری و درمان تهوع و استفراغ، بعد از: عمل جراحی، رادیوتراپی، و شیمی درمانی کانسر.
راه استعمال خوراکی، تزریقی
اشکال دارویی قرص روکش دار، محلول خوراکی و آمپول (شیاف مقعدی در کشورهای دیگر)
مصرف در بارداری گروه B

اندانسترون (به انگلیسی: Ondansetron)

نامهای تجارتی : Demitron - Zofran

رده درمانی: ضد استفراغ .

رده فارماکولوژیک: آنتاگونیست گیرنده سروتونین

اشکال دارویی: قرص روکش دار ۴ میلی گرمی، محلول خوراکی ۴ میلی گرم در ۵ سی سی، آمپول ۲ میلی گرم در سی سی، ۲ سی سی، و ۴ سی سی.

مکانیسم اثر[ویرایش]

اندانسترون اثرات ضد استفراغ خود را، با اثرات آنتاگونیستی گیرنده‎های سروتونین، در انتهای اعصاب واگ (عصب واگ) و گیرنده‌های مرکزی آن در مرکز استفراغ اعمال می‌کند و بدین طریق با مهار کردن رفلکس استفراغ، از تهوع و استفراغ جلوگیری می‌کند.

  • نکته از فارماکولوژی کاتزونگ : داروی گرانی سترون هم، مانند اندانسترون عمل می‌کند.

موارد مصرف[ویرایش]

طریقه مصرف[ویرایش]

  • جهت پیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از شروع و تکرار دوره‌های شیمی درمانی، به خصوص همراه با سیس پلاتین:

دربالغین و کودکان بزرگتر از ۴ سال : ۳۰ دقیقه قبل از شروع شیمی درمانی، ۰٫۱۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، از راه وریدی و در خلال ۱۵ دقیقه انفوزیون می‌شود و سپس ۰٫۱۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، ۴ و ۸ ساعت بعد از دوز اول تجویز می‌شود. همچنین می‌توان دارو را به صورت دوز واحد و به میزان، ۳۲ میلی گرم، ۳۰ دقیقه قبل از شیمی درمانی تجویز نمود.

روش دیگر: در بالغین و کودکان بزرگتر از ۱۲ سال : ۸ میلی گرم از راه خوراکی دو بار در روز تجویز می‌شود . دارو باید ۳۰ دقیقه قبل از شروع شیمی درمانی و سپس ۸ ساعت بعد از دوز اول تکرار شود و سپس ۸ میلی گرم هر ۱۲ ساعت تا دو روز بعد از اتمام شیمی درمانی تجویز می‌شود.

در کودکان سنین ۴ تا ۱۲ سال : ۴ میلی گرم از راه خوراکی، سه بار در روز تجویز می‌شود. ترتیب تجویز دارو، مشابه بالغین است.

  • جهت پیشگیری از بروز تهوع و استفراغ ناشی از رادیاسیون:

دربالغین : ۸ میلی گرم، از راه خوراکی، سه بار در روز تجویز می‌شود.

  • جهت پیشگیری از بروز تهوع و استفراغ بعد از عمل:

در بالغین : ۱۶ میلی گرم، از راه خوراکی یک ساعت قبل از بیهوشی یا ۴ میلی گرم از راه وریدی بلافاصله قبل بیهوشی یا به فاصله کوتاهی بعد از عمل تجویز می‌شود.

موارد منع مصرف[ویرایش]

نکته: در نارسایی کبد باید اندانسترون را، با احتیاط تجویز کرد.

تداخلات دارویی[ویرایش]

عوارض جانبی[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • راهنمای کاربرد داروهای ژنریک ایران، دکتر رامین خدّام، چاپ هفتم،۱۳۸۸، صفحات:۶۹۳ و ۶۹۴
  • داروهای ژنریک ایران و دسته بندی داروها، دکتر مصطفی صابر، چاپ هفتم، صفحه :۱۹۸
  • فارماکولوژی کاتزونگ ترور، فصل ۵۶، داروهای مورد استفاده در بیماری‌های گوارشی (مکانیسم اثر)
  • ویکی انگلیسی (تکمیل اطلاعات جدول)