نظریه انتقادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از نظریهٔ انتقادی)
پرش به: ناوبری، جستجو

نظریهٔ انتقادی جنبشی فکری-فلسفی و منتقد جامعه و فرهنگ در سرتاسر علوم اجتماعی و انسانی است. این اصطلاح دو معنای کاملاً مختلف و با ریشه‌های متفاوت دارد که یکی ریشه در جامعه‌شناسی و دیگری ریشه در نقد ادبی دارد. این نظریه از سوی متفکران مکتب فرانکفورت ارائه شد و تأثیر شگرفی بر اندیشه سیاسی، جامعه‌شناسی و اندیشه فرهنگی قرن بیستم بر جای گذاشت[۱].

از جمله آثار کلیدی که در بدو تولد این نظریه نگاشته شده است، مقاله "نظریه سنتی و نظریه انتقادی" اثر ماکس هورکهایمر است. در این مقاله هورکهایمر در مقابل نظریه سنتیِ مبتنی بر روش شناسیِ دکارت، نظریه انتقادی را مطرح می نماید. این نظریه نشات گرفته از عقاید مارکس است و بر نظریه های سنتی به دلیل عدم توجه به ساختارهای فراگیرتر اجتماعی که دانش از آنان تاثیر می گیرد و بر آنها تاثیر می گذارد خرده گرفته است[۲].

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]