نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از نیروهای مسلح ایران)
پرش به: ناوبری، جستجو
نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران

Seal of the General Staff of the Armed Forces of the Islamic Republic of Iran.svg

پرچم رسمی ستاد کل مشترک نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
ایجاد ۱۹۲۳؛ ۹۵ سال پیش (۱۹۲۳)
شکل کنونی
  • 1979
  • 1980
شاخه ها

مقر

تهران
رهبری
فرمانده کل
رئیس جمهور
رهبر عالی آیت الله علی خامنهای
حسن روحانی
وزیر دفاع و نیروهای مسلح لجستیک سرتیپ امیر حاتمی
رئیس ستاد کل

فرمانده ارتش
فرمانده سپاه

فرمانده نیروی انتظامی

محمدحسین باقری
سید عبدالرحیم موسوی
محمدعلی جعفری

حسین اشتری
نیروی انسانی
کارکنان فعال ۵۴۵٬۰۰۰
کارکنان ذخیره ۱٬۸۰۰٬۰۰۰
هزینه کرد
بودجه ۱۰٫۲۶۵ میلیارد دلار (۲۰۱۵)[۱]
درصد از جی دی پی ۲٫۵٪ (۲۰۱۵)[۲]
صنعت
تامین کننده داخلی
تأمین کنندگان خارجی
  •  روسیه
  •  چین
  •  کوبا
  •  بلاروس[۳]
  •  کره شمالی
  •  سوریه
  •  یمن
  •  اروگوئه
  •  هند
  •  ویتنام
  •  بریتانیا
  •  پاکستان
  •  مغولستان
  •  نیکاراگوئه
  •  پاراگوئه
  •  بولیوی
  •  پرو
  •  ارمنستان
  •  موریتانی
  •  ونزوئلا
  •  کومور
  •  جمهوری آذربایجان
  •  لائوس
  •  تایوان
  •  اوکراین
  •  جمهوری ایرلند
  •  کاستاریکا
  •  قزاقستان
  •  قرقیزستان
  •  تاجیکستان
  •  السالوادور
  •  بنگلادش
  •  ژاپن
  •  توگو
  •  پاناما
  •  استرالیا
  •  نیوزیلند
  •  قبرس
  •  سری‌لانکا
  •  ترکمنستان
  •  سودان
  •  گابن
  •  گینه بیسائو
  •  گینه
  •  گینه استوایی
  •  پادشاهی بوتان
  •  بلیز
  •  Myanmar
  •  کامبوج
  •  کامرون
  •  مالدیو
  •  پاپوآ گینه نو
  •  سیرالئون
  •  لیبریا
  •  بوسنی و هرزگوین
  •  صربستان
  •  اتریش
  •  سوئیس
  •  کرواسی
  • Flag of Belgium.svg بلژیک
  •  لوکزامبورگ
  •  اریتره
  •  حکومت خودگردان فلسطین
  •  جمهوری دومینیکن
  •  هلند
  •  آلمان
  •  تایلند
  •  مکزیک
  •  کلمبیا
  •  ازبکستان
  •  گویان
  •  آنگولا
  •  کیپ ورد
  •  جمهوری دموکراتیک کنگو
  •  جمهوری کنگو
  •  بورکینافاسو
  •  جمهوری آفریقای مرکزی
  •  بنین
  •  نیجریه
  •  ماداگاسکار
  •  ساحل عاج
  •  بنین
  •  رواندا
  •  سنگال
  •  گامبیا
  •  بوروندی
  •  وانواتو
  •  نائورو
  •  هائیتی
  •  مالاوی
  •  کیریباتی
  •  جزایر سلیمان
  •  جزایر مارشال
  •  پالائو
  •  بوتسوانا
  •  اکوادور
  •  سورینام
  •  سائوتومه و پرنسیپ
  •  آفریقای جنوبی
  •  گواتمالا
  •  نروژ
  •  سوئد
  •  دانمارک
  •  تووالو
  •  موناکو
  •  سوازیلند
  •  ساموآ
  •  تونگا
  •  تانزانیا
  •  هندوراس
  •  غنا
  •  مالی
  •  سومالی
  •  مالت
  •  سودان جنوبی
  •  چاد
  •  فیجی
  •  نیجر
  •  افغانستان
  •  عمان
  •  آرژانتین
  •  شیلی
  •  نپال
  •  لسوتو
  •  ترینیداد و توباگو
  •  موزامبیک
  •  جمهوری مقدونیه
  •  برزیل
  •  کانادا
  •  ایالات متحده آمریکا
  •  عراق
  •  جامائیکا
  •  باربادوس
  •  باهاما
  •  سیشل
  •  موریس
  •  گرجستان
  •  نامیبیا
  •  کنیا
  •  اوگاندا
  •  جیبوتی
  •  بحرین
  •  قطر
  •  ایالات فدرال میکرونزی
  •  جزایر کوک
  •  نیووی
  • صادرات سالانه
  •  ترکیه[۴]
  •  جمهوری آذربایجان[۵]
  •  سوریه
  •  عمان
  •  عراق
  •  کویت
  •  قرقیزستان
  •  لبنان
  •  تاجیکستان
  •  ترکمنستان
  •  ازبکستان
  •  یمن
  •  بلاروس
  •  غنا
  •  موریتانی
  •  سودان
  •  اریتره
  • مقالات مرتبط
    تاریخچه

    تاریخ نظامی ایران
    اشغال ایران در جنگ جهانی دوم
    غائله آذربایجان
    شورش ظفار
    حاکمیت ایران بر جزایر سه‌گانه
    تحکیم انقلاب ایران
    جنگ ایران و عراق
    جنگ داخلی کردستان عراق
    شورش ۲۰۰۱ هرات
    کشمکش بلوچستان
    درگیری ایران و پژاک
    جنگ داخلی سوریه

    شورش عراق (۲۰۱۱–اکنون)
    درجه‌ها درجه‌های ارتش جمهوری اسلامی ایران
    این مقاله بخشی از رشته مقالات دربارهٔ سیاست در ایران است
    سیاست در ایران
    Emblem of Iran.svg
    نظام جمهوری اسلامی ایران

    نشان درگاه درگاه ایران


    نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران از سه نهاد جداگانه یعنی ارتش جمهوری اسلامی ایران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران تشکیل می‌شود. همگی این نیروها زیر نظر ستاد کل نیروهای مسلح قرار گرفته و رؤسای همهٔ آن‌ها توسط رهبر ایران انتخاب می‌شود. وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح کار برنامه‌ریزی و تهیه امکانات برای نیروهای نظامی را برعهده دارد و به‌طور مستقیم در عملیات‌های نظامی شرکت نمی‌کند ولی جزء نیروهای مسلح محسوب می‌شود. به گفته جان ابی زید، فرمانده سابق ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا، نیروهای مسلح ایران قوی‌ترین نیروها در منطقهٔ خاورمیانه هستند.[۶]

    بودجه[ویرایش]

    سال ۱۳۹۱[ویرایش]

    بودجهٔ نظامی ایران که برای تصویب به مجلس تحویل داده شد، با افزایشی ۱۲۷ درصدی در سال ۱۳۹۱ نسبت به سال قبل از آن همراه بود.[۷]

    سال ۱۳۸۸[ویرایش]

    براساس اعلام انستیتو بین‌المللی تحقیقاتی صلح استکهلم بودجه نظامی ایران در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۸) بودجهٔ نظامی ایران برابر با ۹٫۱۷۴ دلار که ۲٫۷٪ از تولید ناخالص داخلی است.[۸]

    سال ۱۳۸۷[ویرایش]

    بر اساس برآورد وبگاه نظامی defense tech سرانه بودجه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران برای هر ایرانی در سال ۱۳۸۷ حدود ۹۵ تا ۱۰۰ دلار می‌باشد. این میزان بودجه در میان کشورهای حوزه خلیج فارس کمترین سرانه می‌باشد.[۹]

    سال ۱۳۸۶[ویرایش]

    بر اساس برآورد مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک لندن(IISS)، بودجه نظامی ایران در سال ۱۳۸۶ برابر ۷٫۳ میلیارد دلار برآورد می‌شود.[۱۰]

    سال ۱۳۸۵[ویرایش]

    به نقل از کتاب واقعیت‌های جهان سیا، در سال ۱۳۸۵ حدود ۲٫۵ درصد از تولید ناخالص داخلی ایران به نیروهای نظامی اختصاص یافته که ایران را در رتبه ۶۷اُم دنیا قرار می‌دهد.[۱۱]

    سال ۱۳۸۴[ویرایش]

    مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک لندن بودجه نیروهای دفاعی ایران در سال ۱۳۸۴ را بیش از ۶ میلیارد دلار برآورد کرده که حدود ۳٫۵ درصد تولید ناخالص داخلی و ۹۱ دلار برای هر نفر است.[۱۲]

    تعداد نیروهای نظامی[ویرایش]

    بر اساس برآورد وب‌گاه نظامی defense tech، تعداد نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ۵۱۳٬۰۰۰ نیروی عمل‌کننده و ۳۵۰٬۰۰۰ نیروی ذخیره می‌باشد.[۹]

    ارتش جمهوری اسلامی ایران[ویرایش]

    ارتش جمهوری اسلامی ایران ارتشی از نوع منظم حساب می‌شود که حدوداً دارای ۴۲۰۰۰۰ نفر پرسنل است. از این رو ارتش جمهوری اسلامی ایران خود، از سه زیر مجموعه تشکیل می‌شود که به آنها قوای سه‌گانه ارتش می‌گویند.

    سپاه پاسداران انقلاب اسلامی[ویرایش]

    سپاه پاسداران انقلاب اسلامی حدود ۱۲۵۰۰۰ نفر پرسنل دارد و خود به ۵ زیر مجموعه تقسیم می‌شود.

    فرماندهان ارشد نیروهای مسلح ایران[ویرایش]

    ارتش[ویرایش]

    سپاه پاسداران انقلاب اسلامی[ویرایش]

    نیروی انتظامی[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    پیوند به بیرون[ویرایش]