نشان‌واره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نشان‌واره روزنامه بیلد.
لوگوی صلیب سرخ و هلال احمر از شناخته‌شده‌ترین علائم بین‌المللی محسوب می‌شوند.
لوگوی مجله سپید و سیاه، از مجلات قدیمی ایران.

نشان‌واره[۱] یا لوگو یا آرم عنصری گرافیکی از علائم دیداری است به‌طوری که با سبک حروف یا قلم خاصی تنظیم شده یا با اشکال تصویری به صورت ویژه (و نه الزاماً خوانا) چیده شده‌است. شکل، رنگ، سبک حروف و ... باید مشخصاً از دیگر علایم مشابه دیگر متفاوت باشد.

نشان‌واره طرحی ملموس و متمایز برای نمایاندن یک مجموعه، کالا یا سرویس مشخص است که در کنار اشاره به برخی مفاهیم، گاهی ویژگی‌ها و هویت یک سازمان یا کالا را نیز بازمی‌نمایاند.

اخیراً اصطلاح لوگو برای شرح علائم، تمثالها، لباس نیروهای نظامی، نشان‌ها و حتی پرچم‌ها استفاده شده‌است. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های طراحی لوگو، منحصر به فرد بودن آن می‌باشد . که با رعایت تکنیک‌های زیر بدست خواهد آمد. تکنیک DOIT: این تکنیک از مهم‌ترین روش‌های طراحی نشان واره یا لوگو خلاقانه می‌باشد که برای هر نوع طراحی کاربرد دارد. شناخت مساله، باز کردن و تحلیل آن در ذهن، معرفی راه حل‌های مختلف و انتخاب بهترین راه حل، چهار گام در این تکنیک می‌باشد . DOIT مخفف چهار لغت Define، Open، identify و Transform می‌باشد . تکنیک چرا؟ پاسخ دادن به چراهای موجود در طراحی لوگو یکی از بهترین راه حل‌ها برای طراحی لوگو خلاقانه می‌باشد . تکنیک توهم خلاق: برای داشتن طراحی لوگو خلاقانه؛ در مرحله اول باید ذهن خلاق و دیدی ماورا داشتن. تکنیک "چه میشود اگر...؟": در این نوع طراحی لوگو، طراح مدام در حال سؤال پرسیدن از خود و پاسخ دادن به آن برای تغییر طرح اولیه و دست یافتن به طرح کاملا خلاقانه می‌باشد . تکنیک "سینکتیکس (synetikos)": این تکنیک در طراحی‌های گروهی کاربرد داشته و از کنار هم قرار دادن ایده‌های مختلف، در نهایت طراحی لوگو یا نشان واره ایده آل محسوب خواهد شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. واژهٔ مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی، خبرنامه‌ی دوازدهم فرهنگستان (خرداد و تیر ۱۳۸۸)

پیوند به بیرون[ویرایش]