پرش به محتوا

آبجو

ویرایش پیوندها
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دو لیوان آبجوی آی‌پی‌ای و لاگر محصول آبجوسازی راتسهِرن

آبْجو (فارسی: [ɒːb.d͡ʒo] (شنیدنⓘ)) یک نوشیدنی نوشیدنی الکلی است که طی فرایند آبجوسازی و تخمیر نشاسته‌های‌ غلات تولید می‌شود. این نشاسته‌ها معمولاً از مالتِ جو بدست می‌آیند، هرچند از گندم، ذرت، برنج و جوی دوسر نیز استفاده می‌شود. تخمیر شکرهای موجود در آبجو، اتانول و گاز کربنیک تولید می‌کند.[۱] آبجو یکی از قدیمی‌ترین نوشیدنی‌های الکلی در جهان است،[۲][۳][۴] که به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده بوده،[۵] و پس از آب و چای، پرمصرف‌ترین نوشیدنی در جهان محسوب می‌شود.[۶] امروزه اکثرا آبجوها با رازک تهیه می‌شوند که تلخی و طعم‌های دیگر را به آن اضافه می‌کند و به عنوان یک مادهٔ نگهدارندهٔ طبیعی و عامل تثبیت‌کننده عمل می‌کند. سایر عوامل طعم‌دهنده مانند گریت، گیاهان یا میوه‌ها نیز ممکن است به جای رازک استفاده شوند یا به ترکیب آبجو افزوده شوند. در تولید تجاری، گاز کربنیک طبیعی اغلب با گاز کربنیک فشرده جایگزین می‌شود.

برخی از اولین نوشته‌ها به تولید و توزیع آبجو اشاره دارند: قانون حمورابی شامل قوانینی در مورد آن بود،[۷] و «سرود به نینکاسی»، دعایی خطاب به الههٔ آبجو در میان‌رودان، یک دستور تهیهٔ آبجو را شامل می‌شود.[۸][۹]

آبجو در بطری و قوطی توزیع می‌شود و همچنین به صورت بشکه‌ای به‌ویژه در میخانه‌ها و بارها در دسترس است. صنعت آبجوسازی یک تجارت جهانی است که شامل چندین شرکت چندملیتی غالب و هزاران تولیدکنندهٔ کوچک‌تر از میخانه‌های کوچک آبجوسازی تا آبجوسازی‌های منطقه‌ای است. میزان الکل آبجوهای مدرن معمولاً حدود ۴٪ تا ۶٪ درصد (ABV) است.[۱۰]

آبجو بخشی از فرهنگ بسیاری از کشورها را تشکیل می‌دهد و با سنت‌های اجتماعی مانند جشنوارهٔ آبجو، و فعالیت‌هایی همچون میخانه‌گردی، مسابقه‌های اطلاعات عمومی در میخانه و بازی‌های میخانه‌ای مرتبط است.

تاریخ

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: تاریخ آبجو

پیشاتاریخ

[ویرایش]
نقاشی باستانی مصری، دودمان هجدهم مصر، دورهٔ حکومت آخناتون، حدود ۱۳۰۰ پیش از میلاد، نمایانگر مزدور سوری که از نی نوشیدنی آبجو می‌نوشد. موزه مصرشناسی برلین

آبجو یکی از قدیمی‌ترین نوشیدنی‌های الکلی تهیه شده در جهان است.[۱۱] قدیمی‌ترین شواهد باستان‌شناسی تخمیر، باقی‌مانده‌های ۱۳۰۰۰ سالهٔ آبی جوشانده مانند حریره است که توسط فرهنگ نیمه‌کوچندهٔ ناتوفی برای جشن‌های آیینی در غار رقه‌فت واقع در کوه کرمل نزدیکی حیفا در شمال اسرائیل استفاده می‌شد.[۱۲][۱۳] شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در گوبکلی‌تپه طی دورهٔ نوسنگی پیشاسفال (حدود ۸۵۰۰ تا ۵۵۰۰ پیش از میلاد) نیز آبجو تولید می‌شده است.[۱۴] قدیمی‌ترین شواهد شیمیایی واضح آبجوی تهیه‌شده از جو به حدود ۳۵۰۰ تا ۳۱۰۰ پیش از میلاد در محل گودین‌تپه در زاگرس غربی ایران بازمی‌گردد.[۱۵][۱۶]

تمدن‌های اولیه

[ویرایش]

آبجو در تاریخ مکتوب مصر باستان ثبت شده است.[۱۷][۱۸] باستان‌شناسان حدس می‌زنند آبجو نقش مهمی در شکل‌گیری تمدن‌ها داشته است.[۱۹] حدود ۵۰۰۰ سال پیش، کارگران شهر اوروک (عراق امروزی) دستمزد خود را به صورت مقادیر آبجو دریافت می‌کردند.[۲۰] در زمان ساخت اهرام مصر، هر کارگر روزانه چهار تا پنج لیتر آبجو دریافت می‌کرد که هم به عنوان تغذیه و هم نوشیدنی تازه‌کننده خدمت می‌کرد و برای ساخت اهرام اهمیت داشت.[۲۱] برخی از قدیمی‌ترین نوشته‌های سومری شامل اشاره‌هایی به آبجو هستند؛ از جمله دعایی به ایزدبانوی نینکاسی معروف به «سرود نینکاسی»،[۲۲] که هم به عنوان دعا و هم روش حفظ دستور تهیه آبجو در فرهنگی با تعداد اندکی باسواد به‌کار می‌رفته است. همچنین نصیحت باستانی «شکم خود را پر کن، روز و شب شادی کن» به گیلگمش که در حماسه گیلگمش توسط زن آبجوساز شیدوری ثبت شده، احتمالاً به مصرف آبجو اشاره دارد.[۲۳]

الواح ابلا، کشف شده در ۱۹۷۴ در ابلا سوریه، نشان می‌دهند که در این شهر در ۲۵۰۰ پیش از میلاد آبجو تولید می‌شده است.[۲۴]

نوشیدنی تخمیر شده‌ای از برنج و میوه حدود ۷۰۰۰ پیش از میلاد در چین ساخته می‌شده است. بر خلاف ساکی، کپک برای تبدیل نشاسته برنج به قند استفاده نشده (تخمیر آمیلازی)، بلکه احتمالاً برنج توسط جویدن یا مالت کردن آماده تخمیر می‌شده است.[۲۵][۲۶][۲۷]

در دورهٔ ودایی در هند باستان، شواهدی از مصرف نوشیدنی شبیه آبجو به نام «سورا» وجود دارد.[۲۸][۲۹]

گزنفون گزارش داده که در سفرهای خود، در ارمنستان آبجو تولید می‌شده است.[۳۰]

قرون وسطی

[ویرایش]
فرانسوا ژاک: «دهقانان در حال نوشیدن آبجو در میخانه‌ای در فریبورگ» (سوئیس، ۱۹۲۳)

آبجو از حدود ۳۰۰۰ پیش از میلاد توسط قبایل ژرمنی‌ها و سلت‌ها در اروپا گسترش یافت و عمدتاً در مقیاس خانگی تولید می‌شد.[۶][۳۱] نوشیدنی‌ای که اروپاییان اولیه می‌نوشیدند شاید امروز به عنوان آبجو شناخته نشود. به غیر از منبع نشاسته پایه، آبجوهای اولیه ممکن است شامل میوه‌ها، عسل، انواع گیاهان، ادویه‌ها و مواد دیگری مانند گیاهان مخدر بوده باشد.[۶] این مخلوط «گرویت» نام داشت که اگر به درستی حرارت نمی‌دید می‌توانست توهم‌زا باشد. ترکیب گروهیت در هر آبجوسازی متفاوت بود. آنچه در این ترکیبات نبود «هاپس» بود که افزوده‌ای دیرتر است و نخستین بار در اروپا حدود سال ۸۲۲ توسط یک آبوت کارولنژی ذکر شده[۳۲] و بار دیگر در سال ۱۰۶۷ توسط راهبه هیلدگارد بینگنی یاد شده است.[۶]

در سال ۱۵۱۶، ویلیام چهارم، دوک باواریا قانون راینهایتسگبوت (قانون خلوص آبجو) را به تصویب رساند که احتمالاً قدیمی‌ترین مقررات کیفیت مواد غذایی است که تا قرن ۲۱ همچنان اجرا می‌شود؛ طبق این قانون تنها مواد مجاز در تهیه آبجو، آب، هاپس و مالت جو هستند.[۳۳] آبجویی که پیش از انقلاب صنعتی تولید می‌شد، در مقیاس خانگی ساخته و فروخته می‌شد، هرچند تا قرن هفتم میلادی، آبجو توسط صومعه‌های اروپایی نیز تولید و عرضه می‌گردید. در دوره انقلاب صنعتی، تولید آبجو از ساخت دستی به تولید صنعتی تبدیل شد و تولید خانگی تا پایان قرن نوزدهم دیگر قابل توجه نبود.[۳۴]

دورهٔ مدرن

[ویرایش]

در سال ۱۹۱۲، بطری‌های قهوه‌ای توسط شرکت آبجوسازی جوزف شلیتز در میلواکی، ویسکانسین در ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفتند. این نوآوری پس از آن در سراسر جهان پذیرفته شد زیرا از تخریب کیفیت و پایداری آبجو توسط پرتوهای نور جلوگیری می‌کند.[۳۵]

صنعت آبجوسازی یک تجارت جهانی است که از چندین شرکت چندملیتی بزرگ و هزاران تولیدکننده کوچک‌تر، از جمله آبجوسازی‌های مینی‌برو تا کارخانه‌های منطقه‌ای آبجوسازی تشکیل شده است.[۳۶]

تا سال ۲۰۰۶، بیش از ۱۳۳ میلیارد لیتر (۳۵ میلیارد گالون آمریکایی) آبجو در سال فروخته می‌شد که درآمد جهانی ۲۹۴٫۵ میلیارد دلار آمریکا را به همراه داشت. در سال ۲۰۱۰، مصرف آبجو در چین به ۴۵۰ میلیارد لیتر (۱۲۰ میلیارد گالون آمریکایی) رسید که تقریباً دو برابر ایالات متحده بود، اما تنها ۵ درصد از فروش مربوط به آبجوهای ممتاز بود، در حالی که این رقم در فرانسه و آلمان ۵۰ درصد بود.[۳۷]

آبجو پرمصرف‌ترین نوشیدنی الکلی در جهان است.[۳۸] یک مطالعه پرمخاطب در سال ۲۰۱۸ پیشنهاد کرد که کاهش ناگهانی تولید جو به دلیل خشکسالی و گرمای شدید ممکن است در آینده باعث نوسانات قابل توجهی در دسترسی و قیمت آبجو شود.[۳۹]

آبجوسازی

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: آبجوسازی

فرایند

[ویرایش]
آبجوسازی در قرن شانزدهم

فرایند ساخت آبجو، آبجوسازی نامیده می‌شود. در این فرایند، دانه‌ها به مایعی شیرین به نام شیرابهٔ مالت تبدیل شده و سپس با استفاده از مخمر تخمیر می‌شوند تا آبجو حاصل شود. نخستین مرحله، مخلوط کردن مالت جو با آب داغ در فرآیندی به نام خیساندن مالت است.[۴۰] نشاسته‌ها به قند تبدیل می‌شوند و مایع شیرین یا شیرابهٔ مالت از دانه‌ها جدا می‌شود. دانه‌ها شسته می‌شوند تا هرچه بیشتر مایع قابل تخمیر از آن‌ها استخراج شود.[۴۱] شیرابهٔ مالت شیرین در دیگ ریخته شده[۴۲] و به جوش آورده می‌شود. برای تلخی، طعم و عطر، هاپس افزوده می‌شود. هرچه هاپس مدت بیشتری جوشانده شود، تلخی بیشتر ولی عطر و طعم آن کمتر باقی می‌ماند.[۴۳] سپس شیرابهٔ مالت سرد شده و مخمر اضافه می‌شود. شیرابهٔ مالت معمولاً برای یک هفته یا بیشتر تخمیر می‌شود. مخمر ته‌نشین‌شده و آبجو شفاف می‌شود.[۴۴] در طول تخمیر، بیشتر کربن دی‌اکسید از طریق تله آزاد می‌شود. گازدار شدن آبجو معمولاً یا با انتقال آن به مخزن تحت فشار و افزودن دی‌اکسید کربن تحت فشار، یا انتقال قبل از پایان تخمیر و ایجاد فشار کربن دی‌اکسید درون ظرف افزایش می‌یابد.[۴۵]

مواد اولیه

[ویرایش]
مالت پیش از بو دادن

مواد اولیهٔ پایه‌ای آبجو شامل آب؛ منبع نشاسته، معمولاً مالت جو؛ ساکارومایسس سرویزیه برای ایجاد تخمیر؛ و طعم‌دهنده‌ای مانند هاپس است.[۴۶] ممکن است مخلوطی از منابع نشاسته به کار رود، به همراه منبع کربوهیدرات ثانویه، مانند ذرت، برنج، گندم یا شکر، که اغلب به آن مُساعد گفته می‌شود، به ویژه وقتی همراه با مالت جو استفاده شود.[۴۷] منابع نشاسته‌ای کمتر رایج شامل ارزن، سورگوم دورنگ، و ریشهٔ مانیوک در آفریقا؛ سیب‌زمینی در برزیل؛ و آگاوه در مکزیک است.[۴۸]

آب اصلی‌ترین مادهٔ تشکیل‌دهنده است و حدود ۹۳٪ از وزن آبجو را تشکیل می‌دهد.[۴۹] میزان بی‌کربنات حل‌شده در آب بر طعم نهایی آبجو تأثیر می‌گذارد.[۵۰] به‌دلیل ویژگی‌های کانیی آب هر منطقه، مناطق خاصی در اصل تولیدکنندهٔ انحصاری انواع خاصی از آبجو بودند که هرکدام با ویژگی‌های منطقه‌ای‌شان قابل‌شناسایی‌اند.[۵۱] آب سخت دوبلین برای تهیهٔ استوات مانند گینس مناسب است، درحالی‌که آب نرم استان پلزن برای تولید پیلزنر مانند پیلزنر اورکوئل ایده‌آل است.[۵۱] آب‌های کارخانهٔ برتون در انگلستان حاوی سنگ گچ است که در ساخت پیل ایل به‌قدری مفید است که آبجوسازان پیل ایل به آن گچ اضافه می‌کنند که به این فرایند برتونازیسیون گفته می‌شود.[۵۲]

منبع نشاسته، مواد قابل تخمیر را فراهم می‌کند و قدرت و طعم آبجو را تعیین می‌کند. متداول‌ترین منبع نشاسته در آبجو، دانهٔ مالت‌شده است. دانه با خیساندن در آب، جوانه زدن آن آغاز می‌شود و سپس دانهٔ نیمه‌جوانه‌زده در کوره خشک می‌شود. فرایند مالت‌کردن آنزیم‌هایی تولید می‌کند که نشاسته‌ها را به قندهای قابل تخمیر تبدیل می‌کنند.[۵۳] زمان‌ها و دماهای مختلف رُست کردن، رنگ‌های متفاوتی از مالت را از یک دانه تولید می‌کنند. مالت‌های تیره‌تر آبجوهای تیره‌تری می‌سازند.[۵۴] تقریباً همهٔ آبجوها از مالت جو برای بیشتر نشاسته استفاده می‌کنند، زیرا پوستهٔ فیبری آن هنگام درو کردن به دانه چسبیده باقی می‌ماند. پس از مالت‌کردن، جو آسیاب می‌شود که در نهایت پوسته را جدا کرده و به قطعات بزرگ خرد می‌کند. این قطعات هنگام خیساندن با دانه باقی می‌مانند و در طول جداسازی مالت به‌عنوان بستری برای صاف کردن عمل می‌کنند، زمانی که شربت شیرین (شیرابهٔ مالت) از مواد دانهٔ نامحلول جدا می‌شود. سایر دانه‌ها شامل گندم، برنج، جو دوسر و چاودار و کمتر از ذرت و سورگوم نیز ممکن است استفاده شوند. برخی آبجوسازان برای کسانی که نمی‌توانند دانه‌های حاوی گلوتن مانند گندم، جو و چاودار مصرف کنند، آبجوی بدون گلوتن با سورگوم تولید کرده‌اند.[۵۵]

رازک مخروطی در رازکستان هالرتاو، آلمان

طعم‌دهی به آبجو تنها کاربرد تجاری رازک است.[۵۶] گل‌های گیاه رازک به عنوان عامل طعم‌دهنده و نگهدارنده در تقریباً همهٔ آبجوهای امروزی به کار می‌روند. خود گل‌ها اغلب «رازک» نامیده می‌شوند. اولین اشارهٔ تاریخی به استفاده از رازک در آبجو به سال ۸۲۲ میلادی در قوانین صومعه‌ای نوشته شده توسط ادلارد کوربی بازمی‌گردد،[۳۴][۵۷] اگرچه کشت گستردهٔ رازک برای استفاده در آبجو از قرن سیزدهم آغاز شد.[۳۴][۵۷] پیش از آن، آبجو با گیاهان دیگری مانند دانه‌های بهشت یا «پیچک باغی» طعم‌دار می‌شد. ترکیبی از گیاهان معطر، توت‌ها، و حتی کاسنی تلخ در یک مخلوط طعم‌دهنده به نام گرویت به کار می‌رفت.[۵۸] برخی آبجوهای امروزی مانند «فراوچ» از شرکت «اسکاتیش هیدر ایلز» و «سروواز لانسلو» از شرکت فرانسوی «براسری لانسلو» برای طعم‌دهی از گیاهانی غیر از رازک استفاده می‌کنند.[۵۹][۶۰]

رازک‌ها تلخی‌ای ایجاد می‌کنند که تعادل شیرینی مالت را برقرار می‌کند؛ میزان تلخی آبجوها بر اساس مقیاس واحدهای تلخی بین‌المللی اندازه‌گیری می‌شود. رازک‌ها همچنین عطر و طعم‌های گل‌گونه، مرکباتی و گیاهی به آبجو می‌بخشند. آن‌ها اثر آنتی‌بیوتیکی دارند که فعالیت مخمر آبجوسازی را نسبت به میکروارگانیسم‌های نامطلوب تقویت می‌کند و به نگهداری کلاهک کمک می‌کند؛[۶۱][۶۲] یعنی مدت زمانی که کلاهک کف‌آلود ایجاد شده توسط گازکربنیک باقی می‌ماند. اسیدیته رازک‌ها نیز خاصیت نگهدارنده دارد.[۶۳][۶۴]

مخمر میکروبی است که مسئول تخمیر آبجو است. این میکروب متابولیز قندها را انجام داده و در نتیجه، اتانول و کربن دی‌اکسید تولید می‌کند و بدین ترتیب مالت (شیرابهٔ مالت) را به آبجو تبدیل می‌کند. علاوه بر این، مخمر بر شخصیت و طعم آبجو نیز تأثیرگذار است.[۶۵] انواع غالب مخمرهای آبجو عبارتند از مخمرهای بالا-تخمیری ساکارومایسس سرویزیه و مخمرهای ساکارومایسس پاستوریانوس که برای آبجوسازی استفاده می‌شوند.[۶۶]برتانومایسس در تخمیر لمبیک‌ها نقش دارد،[۶۷] و تورولاسپورا دلبروکیی در تخمیر آبجوی گندم باواریایی استفاده می‌شود.[۶۸] پیش از آنکه نقش مخمر در فرایند تخمیر شناخته شود، تخمیر به کمک مخمرهای وحشی یا موجود در هوا انجام می‌شد. برخی سبک‌ها مانند لمبیک‌ها همچنان به این روش متکی هستند، اما بیشتر تخمیرهای مدرن از کشت‌های خالص مخمر استفاده می‌کنند.[۶۹]

برخی آبجوسازان به آبجو مواد صاف‌کننده یا زلال‌کننده اضافه می‌کنند که معمولاً همراه با ذرات پروتئینی به صورت جامد رسوب می‌کنند و فقط مقادیر جزئی از آن‌ها در محصول نهایی باقی می‌ماند. این فرایند باعث می‌شود آبجو ظاهری شفاف و تمیز داشته باشد، برخلاف ظاهر کدر در سبک‌های قومی و قدیمی مانند آبجوی گندم‌.[۷۰] مواد صاف‌کننده شامل ایزینگ‌گلس، که از بادکنک شناوری ماهی گرفته می‌شود؛ خزهٔ ایرلندی که نوعی جلبک دریایی است؛ کاراگینان کاپا از جلبک کاپافایکوس کاتونیی؛ پلیکلار (مصنوعی)؛ و ژلاتین هستند.[۷۱] آبجویی که با برچسب «مناسب برای وگان‌ها» عرضه می‌شود، معمولاً با جلبک دریایی یا مواد مصنوعی صاف می‌شود.[۷۲]

کارخانهٔ آبجوسازی کویلمز در اوایل قرن بیستم، آرژانتین.

صنعت

[ویرایش]
آبجوسازی صنعتی

در قرن بیست‌ویکم، کارخانه‌های بزرگ‌تر بارها کارخانه‌های کوچک‌تر را جذب کرده‌اند. در سال ۲۰۰۲، آبجوسازی آفریقای جنوبی شرکت آمریکای شمالی شرکت آبجوسازی میلر را خرید تا شرکت سبمیلر را تأسیس کند و به دومین کارخانهٔ بزرگ آبجوسازی پس از شرکت آمریکای شمالی انهایزر-بوش تبدیل شود. در سال ۲۰۰۴، شرکت بلژیکی اینتربریف سومین کارخانهٔ بزرگ آبجوسازی از نظر حجم، و شرکت برزیلی ام‌بیو پنجمین شرکت بزرگ بودند. این دو شرکت با هم ادغام شدند و شرکت این‌بیف را تشکیل دادند که بزرگ‌ترین کارخانهٔ آبجوسازی شد. در سال ۲۰۰۷، سَب‌میلر با خرید شرکت خرولس، سازندهٔ برند هلندی گرش، از اینبف و انهایزر-بوش پیشی گرفت.[۷۳] در سال ۲۰۰۸، وقتی اینبف (دومین شرکت بزرگ) شرکت انهایزر-بوش (سومین شرکت بزرگ) را خرید، شرکت جدید انهایزر-بوش اینبف بار دیگر به بزرگ‌ترین کارخانهٔ آبجوسازی جهان تبدیل شد.[۷۴] تا سال ۲۰۲۰، بر اساس گزارش شرکت تحقیقات بازار تکنوویو، آ.ب این‌بِو بزرگ‌ترین شرکت آبجوسازی جهان بود و شرکت‌های هینیکن، سی‌آر اسنو، کارلزبرگ و مولسون کورس به ترتیب در رده‌های دوم تا پنجم قرار داشتند.[۷۵]

مصرف سالانهٔ آبجو به ازای هر نفر در کشورها

کارگاه آبجوسازی یا کارگاه آبجوسازی دست‌ساز، مقدار محدودی آبجو تولید می‌کند. حداکثر مقدار آبجویی که یک کارگاه می‌تواند تولید کند و همچنان به عنوان «کارگاه آبجوسازی» طبقه‌بندی شود، در هر منطقه و توسط هر مرجع متفاوت است؛ در ایالات متحده این مقدار ۱۵٬۰۰۰ بشکه شراب آمریکایی (۱٫۸ مگالیتر؛ ۳۹۰ هزار گالون بریتانیایی؛ ۴۶۰ هزار گالون آمریکایی) در سال است.[۷۶] میخانهٔ آبجوسازی نوعی از کارگاه آبجوسازی است که دارای میخانه یا سایر مکان‌های نوشیدنی است. بیشترین تراکم کارگاه‌های آبجوسازی در جهان، بیشتر آن‌ها کارگاه آبجوسازی، در منطقهٔ فرانکونی آلمان به ویژه در بخش فرانکن علیا است که حدود ۲۰۰ کارگاه دارد.[۷۷][۷۸] کارخانهٔ نظام سنت بندیکت واینشتفان در بایرن آلمان ریشه‌های خود را به سال ۷۶۸ میلادی می‌رساند، زمانی که سندی از آن سال به باغ رازک در منطقه اشاره می‌کند که دهکده‌ای به صومعه پرداخت می‌کرد. این کارخانه ادعا می‌کند قدیمی‌ترین کارخانهٔ آبجوسازی فعال جهان است.[۷۹]

انواع

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: سبک‌های آبجو
پمپ‌های دستی آبجوی بشکه‌ای با کلیپ‌های پمپ که نوع آبجو و کارخانه‌های تولید آن‌ها را نشان می‌دهند

آبجوهای تخمیر بالا

[ویرایش]

آبجوهای تخمیر بالا معمولاً با ساکارومایسس سرویزیه، یک مخمر که گلوله‌گلوله شده و به سطح بالا می‌آید و معمولاً در دمای ۱۵ و ۲۵ درجه سلسیوس (۵۹ و ۷۷ درجه فارنهایت) تولید می‌شوند.[۸۰] در این دماها، مخمر مقادیر قابل توجهی از استرها و دیگر محصولات ثانویه طعم و عطر تولید می‌کند و نتیجه اغلب آبجویی با ترکیبات کمی «میوه‌ای» شبیه به سیب، گلابی، آناناس، موز، آلو یا آلو خشک و غیره است.[۸۱] پس از معرفی رازک به انگلستان از فلاندر در قرن پانزدهم، «اِیل» به معنی نوشیدنی تخمیرشدهٔ بدون رازک شد، در حالی که «آبجو» به معنی نوشیدنی‌ای بود که با افزودن رازک تهیه می‌شد.[۸۲] اصطلاح «آبجوی واقعی» توسط کمپین برای آبجوی واقعی (CAMRA) در سال ۱۹۷۳ ابداع شد برای «آبجویی که با مواد سنتی تهیه شده، توسط تخمیر ثانویه در همان ظرفی که سرو می‌شود، رسیده و بدون استفاده از دی‌اکسید کربن اضافی سرو می‌گردد». این اصطلاح برای هر دو آبجوی قوطی‌شده شده و آبجوی بشکه‌شده استفاده می‌شود.[۸۳]

در مورد انواع آبجوهای تخمیر بالا، پیل ایل[۸۴] عمدتاً از مالت روشن استفاده می‌کند. این یکی از سبک‌های اصلی آبجو در جهان است و شامل ایندیا پیل ایل (IPA) می‌شود.[۸۵] مایلد ایل طعم غالب مالت دارد. معمولاً رنگ آن تیره است و دارای میزان الکل (ABV) بین ۳٪ تا ۳٫۶٪ است.[۸۶] آبجوی گندم با نسبت زیادی از گندم تهیه می‌شود اگرچه اغلب درصد قابل توجهی از مالت نیز دارد. آبجوهای گندم معمولاً تخمیر از بالا هستند.[۸۷] استاوت نوعی آبجوی تیره است که با جوی بوداده ساخته می‌شود و معمولاً با مخمر تخمیر آهسته تهیه می‌شود. انواع متعددی از آن وجود دارد از جمله استاوت خشک (مانند گینس)، استاوت شیرین، و استاوت امپریال (یا روسی).[۸۵] استاوت در اصل قوی‌ترین نوع پورتر بود، آبجویی قهوه‌ای تیره که در قرن هجدهم در لندن بین کارگران خیابان و حمل‌کنندگان بار رودخانه بسیار محبوب بود.[۸۸][۸۵][۸۹][۹۰]

آبجوهای تخمیر پایین

[ویرایش]
کریک، نوعی آبجوی لمبیک که با آلبالو تهیه می‌شود

لاگر آبجوی تخمیرشده در دمای پایین است. لاگر روشن متداول‌ترین نوع آبجویی است که در جهان مصرف می‌شود. بسیاری از آن‌ها از نوع «پیلزنر» هستند. نام «لاگر» از فعل آلمانی «lagern» به معنی «نگهداری کردن» گرفته شده است، زیرا آبجوسازان در باواریا آبجو را در زیرزمین‌های خنک در ماه‌های گرم تابستان نگه می‌داشتند تا تخمیر ادامه یابد و رسوبات ته‌نشین شوند.[۹۱] مخمر لاگر، مخمر تخمیر پایین و در دمای خنک (ساکارومایسس پاستوریانوس) است. تخمیر اولیهٔ لاگر معمولاً در دمای ۷–۱۲ درجه سلسیوس (۴۵–۵۴ درجه فارنهایت) انجام می‌شود و سپس یک تخمیر ثانویهٔ طولانی در دمای ۰–۴ درجه سلسیوس (۳۲–۳۹ درجه فارنهایت) (مرحلهٔ لاگرینگ) رخ می‌دهد. در این مرحلهٔ ثانویه، آبجو شفاف و ملایم می‌شود. دمای پایین‌تر باعث کاهش تولید طبیعی استرها و دیگر محصولات جانبی می‌شود که نتیجهٔ آن آبجویی با طعمی «تمیزتر» است.[۹۲] با بهبود سویه‌های مخمر مدرن، بیشتر کارخانه‌های آبجوسازی لاگر از دوره‌های کوتاه نگهداری سرد، معمولاً کمتر از ۲ هفته، استفاده می‌کنند. برخی لاگرهای سنتی همچنان برای چند ماه نگهداری می‌شوند.[۹۳]

لمبیک

[ویرایش]

لَمبیک، نوعی آبجو از بلژیک است که به‌صورت طبیعی با استفاده از مخمرهای وحشی موجود در طبیعت تخمیر می‌شود، نه مخمرهای پرورشی. بسیاری از این مخمرها گونه‌هایی از مخمر آبجوسازی (ساکارومایسس سرویزیه) نیستند و ممکن است تفاوت‌های قابل توجهی در عطر و طعم ترشی داشته باشند. گونه‌هایی مانند برتانومایسس بروکسِلِنسیس و برتانومایسس لمبیکوس در لمبیک‌ها رایج هستند. علاوه بر این، موجودات دیگری مانند باکتری‌های لاکتوباسیلوس اسیدهایی تولید می‌کنند که در ایجاد طعم ترش نقش دارند.[۹۴]

آبجوهای غیرجو

[ویرایش]
همچنین ببینید: رده:انواع آبجو

در سراسر جهان، بسیاری از نوشیدنی‌های سنتی و باستانی بر پایهٔ نشاسته به عنوان آبجو شناخته می‌شوند. در آفریقا، آبجوهای محلی از سورگوم دورنگ یا ارزن تهیه می‌شوند، مانند اوشیکوندو[۹۵] در نامیبیا و تلا در اتیوپی.[۹۶] در قرقیزستان نیز آبجویی از ارزن ساخته می‌شود؛ این نوشیدنی کم‌الکل و شبیه به فرنی است و «بوزو» نام دارد.[۹۷] در بوتان، نپال، تبت و سیکیم نیز از ارزن در تهیهٔ نوشیدنی نیمه‌تخمیرشدهٔ محبوب به نام چانگ استفاده می‌شود که در شرق رشته‌کوه‌های هیمالیا رایج است.[۹۸]

کوه‌های آند در آمریکای جنوبی دارای نوشیدنی‌ای به نام چیچا هستند که از ذرت جوانه‌زده تهیه می‌شود؛ در حالی که بومی‌های برزیل نوشیدنی سنتی کائویم را دارند که از زمان‌های پیش از کریستوف کلمب با جویدن مانیوک ساخته می‌شود، به طوری که آنزیمی به نام (آمیلاز) موجود در بزاق انسان نشاسته را به قندهای قابل تخمیر تبدیل می‌کند؛[۹۹] این نوشیدنی شبیه ماساتو در پرو است.[۱۰۰]

آبجوهای ساخته‌شده از نان، از نخستین انواع این نوشیدنی، شامل ساهی در فنلاند، کواس در روسیه و اوکراین، و بوزا در سودان هستند. حدود ۴۰۰۰ سال پیش، در بین‌النهرین از نان تخمیرشده برای تهیهٔ آبجو استفاده می‌شد. فعالان حوزهٔ پسماند غذایی از این دستورهای باستانی الهام گرفته‌اند و از نان‌های باقی‌مانده برای جایگزینی یک سوم مالت جو استفاده می‌کنند که در غیر این صورت برای آبجوسازی به کار می‌رفت.[۱۰۱]

اندازه‌گیری

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: اندازه‌گیری آبجو

آبجو براساس رنگ، غلظت الکل و تلخی اندازه‌گیری و ارزیابی می‌شود. غلظت الکل در آبجوی مدرن معمولاً حدود ۴ تا ۶ درصد است و به صورت «درصد الکل» (ABV) سنجیده می‌شود.[۱۰] تلخی احساس‌شده در آبجو با استفاده از مقیاس واحدهای بین‌المللی تلخی (IBU) اندازه‌گیری می‌شود که به‌صورت مشترک توسط انجمن شیمی‌دان‌های آبجوسازی آمریکا و کنوانسیون آبجوسازی اروپا تعریف شده است.[۱۰۲] این مقیاس بین‌المللی توسعه‌ای از مقیاس واحدهای تلخی اروپایی (EBU) است که اغلب به اختصار EBU نامیده می‌شود و مقادیر تلخی در هر دو مقیاس باید یکسان باشد.[۱۰۳]

رنگ

[ویرایش]
پاولانا دونکل – یک لاگر تیره

رنگ آبجو توسط مالت تعیین می‌شود.[۱۰۴] رایج‌ترین رنگ، کهربایی روشن است که از مالت‌های روشن به دست می‌آید. اصطلاحات «لاگر روشن» و «ایل روشن» برای آبجوهایی به کار می‌رود که از مالت‌هایی خشک شده و برشته شده با سوخت کک تهیه شده‌اند. استفاده از کک برای برشته‌کردن مالت نخستین بار در سال ۱۶۴۲ انجام شد، اما اصطلاح «پیل ایل» حدود سال ۱۷۰۳ رایج شد.[۱۰۵][۱۰۶]

از نظر حجم فروش، بیشتر آبجوهای امروزی بر اساس پیل لاگری است که در سال ۱۸۴۲ در شهر پلزن جمهوری چک کنونی تولید شده است.[۱۰۷] پیل لاگر مدرن به دلیل استفاده از کک در خشک کردن مالت، رنگ روشنی دارد که گرمای زیاد بدون دود تولید می‌کند.[۱۰۸]

آبجوهای تیره معمولاً از مالت‌های روشن یا لاگر ساخته می‌شوند که مقدار کمی مالت تیره‌تر به آن اضافه شده تا رنگ مطلوب به دست آید. همچنین رنگ‌دهنده‌های دیگری مثل کارامل نیز برای تیره کردن آبجوها به کار می‌رود. آبجوهای بسیار تیره مانند استوت از مالت‌های تیره یا مالت‌های ثبت‌شده‌ای استفاده می‌کنند که برشته‌تر شده‌اند. برخی از آن‌ها شامل جو بدون مالت برشته شده نیز هستند.[۱۰۹][۱۱۰]

قدرت الکل

[ویرایش]

میزان الکل آبجو معمولاً از کمتر از ۳٪ درصد الکل (ABV) تا حدود ۱۴٪ متغیر است، اگرچه این مقدار می‌تواند با افزودن مخمر شامپاین تا حدود ۲۰٪ افزایش یابد،[۱۱۱] و به وسیلهٔ فرایند تقطیر انجمادی تا ۵۵٪ ABV برسد.[۱۱۲] میزان الکل آبجو بسته به سبک آبجو و روش محلی متفاوت است.[۱۱۳] اکثر پیل لاگرهای متداول که مصرف‌کنندگان با آن‌ها آشنا هستند، در بازهٔ ۴–۶٪ الکل قرار دارند و میانگین معمول آن‌ها حدود ۵٪ است.[۱۱۴] قدرت الکل در آبجوهای بریتانیایی معمولاً پایین است، به طوری که بسیاری از آن‌ها حدود ۴٪ الکل دارند.[۱۱۵] در بلژیک، برخی از آبجوها مانند «آبجوی میز» دارای درصد الکل بسیار پایینی (۱٪ تا ۴٪) هستند و در برخی مدارس به جای نوشابه سرو می‌شوند.[۱۱۶] ضعیف‌ترین آبجوها به عنوان «بدون الکل» شناخته می‌شوند که معمولاً حاوی ۰٫۰۵٪ الکل هستند؛ این در حالی است که آبجوهای کم‌الکل ممکن است تا ۱٫۲٪ الکل یا کمتر داشته باشند و آبجوهای معمولی به‌طور متوسط ۴٫۴٪ الکل دارند.[۱۱۷]

قدرت آبجوها در سال‌های پایانی قرن بیستم افزایش یافته است. آبجوی Vetter 33، یک دپل‌باک با ۱۰٫۵٪ الکل (ABV) (۳۳ درجه پلِیتو، به همین دلیل نام آن "۳۳" است)، در سال ۱۹۹۴ در کتاب گینس به عنوان قوی‌ترین آبجو در آن زمان ثبت شده بود،[۱۱۸][۱۱۹] اگرچه آبجوی «نیکلاس قدیس» که توسط کارخانهٔ سوئیسی هورلیمان تولید می‌شود، در کتاب گینس به عنوان قوی‌ترین آبجو با ۱۴٪ الکل نیز ثبت شده بود.[۱۲۰][۱۲۱][۱۲۲] از آن زمان، برخی کارخانه‌ها برای افزایش میزان الکل آبجوهای خود از مخمر شامپاین استفاده کرده‌اند. شرکت ساموئل آدامز با تولید آبجوی «هزاره» به ۲۰٪ الکل رسید،[۱۱۱] و سپس با آبجوی «یوتوپیاس» به ۲۵٫۶٪ الکل رسید. قوی‌ترین آبجوی تولیدشده در بریتانیا، «بِیز سوپر برو» از کارخانه Parish Brewery است که دارای ۲۳٪ الکل است.[۱۲۳][۱۲۴] در سپتامبر ۲۰۱۱، کارخانهٔ اسکاتلندی بریفداگ، آبجوی «گاست دیر» را تولید کرد که با ۲۸٪ الکل، ادعا می‌کند قوی‌ترین آبجوی دنیا است که فقط با تخمیر تولید شده است.[۱۲۵]

محصولی که ادعا می‌شود قوی‌ترین آبجوی ساخته‌شده است، «شورش‌باک ۵۷» از شرکت Schorschbräu در سال ۲۰۱۱ است که دارای ۵۷٫۵٪ الکل (ABV) است.[۱۲۶][۱۲۷] پیش از آن، آبجوی «پایان تاریخ» با ۵۵٪ الکل، یک آبجوی بلژیکی،[۱۱۲] توسط شرکت BrewDog در سال ۲۰۱۰ ساخته شده بود. همین شرکت پیشتر آبجوی «غرق کردن بیسمارک!» را با ۴۱٪ الکل (آی‌پی‌ای) تولید کرده بود،[۱۲۸] و «پنگوئن هسته‌ای تاکتیکی» با ۳۲٪ الکل (ایمپریال استاوت) ساخته بود. هر یک از این آبجوها با روش «آیس‌باک» (انجماد جزئی) تهیه شده‌اند که در آن یک آبجوی قوی تا حدی منجمد شده و یخ آن به‌طور مکرر جدا می‌شود تا قدرت مطلوب به دست آید.[۱۲۹][۱۳۰] این فرایند ممکن است محصول را بیشتر به دستهٔ نوشیدنی‌های تقطیری (مشروبات الکلی قوی) نسبت دهد تا آبجو.[۱۳۱] آبجوی آیس‌باک «شورش‌باک» از شرکت آلمانی Schorschbräu با ۳۱٪ الکل،[۱۳۲][۱۳۳][۱۳۴] و آبجوی «دیوی» با ۲۹٪ الکل از شرکت «هیر آو د داگ» که در سال ۱۹۹۴ تولید شده است، از همین روش انجماد جزئی استفاده کرده‌اند.[۱۳۵] یک نوشیدنی مخلوط از آبجو و ویسکی با ۶۰٪ الکل نیز به‌طور طنزآمیز در ژوئیهٔ ۲۰۱۰ توسط یک کارخانهٔ آبجوی هلندی به عنوان قوی‌ترین آبجو معرفی شد.[۱۳۶][۱۳۷]

سرو کردن

[ویرایش]

آبجوی بشکه‌ای

[ویرایش]
مقالهٔ اصلی: آبجوی بشکه‌ای
نمونه‌ای از آبجوهای بشکه‌ای

آبجوی بشکه‌ای معمولاً از بشکه‌ای تحت فشار با استفاده از دستگاه اهرمی و شیر تخلیه (نازل) در بارها و میخانه‌ها سرو می‌شود. بشکهٔ فلزی با گاز کربن دی‌اکسید (CO₂) تحت فشار قرار می‌گیرد تا آبجو به شیر تخلیه منتقل شود. برخی آبجوها با مخلوط نیتروژن و کربن دی‌اکسید سرو می‌شوند. نیتروژن باعث ایجاد حباب‌های بسیار ریز شده و منجر به ایجاد کف متراکم و بافت خامه‌ای می‌شود.[۱۳۸] در دههٔ ۱۹۸۰، شرکت گینس «ویجت» را معرفی کرد؛ دستگاهی کوچک و تحت فشار نیتروژنی در داخل قوطی آبجو که کف متراکم و یکنواختی ایجاد می‌کند و اثر سرو آبجو از بشکه را شبیه‌سازی می‌کند.[۱۳۹]

آبجوهای بشکه‌ای که به آن‌ها «آبجوی کَسک» یا «آبجوی بدون تصفیه و بدون پاستوریزاسیون» گفته می‌شود، فیلتر نشده و پاستوریزه نیستند. سازمان «کمپین برای آبجوی واقعی» (CAMRA) این آبجوها را «آبجوی واقعی» می‌نامد. وقتی بشکه به میخانه می‌رسد، آن را به صورت افقی روی قابی به نام «استیلاج» قرار می‌دهند تا ثابت و در زاویهٔ مناسب باشد، سپس اجازه می‌دهند تا به دمای سردخانه (معمولاً بین ۱۱–۱۳ درجه سلسیوس یا ۵۲–۵۵ درجه فارنهایت) برسد.[۱۴۰] سپس بشکه با «تَپ» (شیر تخلیه) سوراخ می‌شود و از طریق «اِسپایل» (میلهٔ چوبی یا فلزی) قسمت بالای بشکه نیز بازمی‌گردد. این فرایند باعث به هم خوردن رسوبات می‌شود و آبجو باید چند ساعت تا چند روز بماند تا رسوبات ته‌نشین شده و آبجو به‌طور کامل «رسوب‌زدایی» و آمادهٔ مصرف شود. در این مرحله آبجو آمادهٔ فروش است و معمولاً با پمپ دستی از طریق لوله به لیوان منتقل می‌شود یا مستقیماً با نیروی گرانش به لیوان ریخته می‌شود.[۱۴۱]

آبجوی بشکه‌ای به دلیل بسته‌بندی متفاوت، تأثیر محیط‌زیستی بسیار کمتری نسبت به آبجوی بطری‌شده دارد و می‌تواند تا ۶۸٪ مصرف انرژی کمتری داشته باشد.[۱۴۲][۱۴۳] مطالعه‌ای دربارهٔ چرخهٔ عمر یک برند آبجو نشان داده است که انتشار گاز کربن دی‌اکسید ناشی از تولید، بسته‌بندی، توزیع و مصرف یک بستهٔ ۶ عددی آبجوی ریزآبجوسازی حدود ۳ کیلوگرم است.[۱۴۴] همچنین تخمین زده شده که تولید این مقدار آبجو منجر به از دست رفتن حدود ۲٫۵ متر مربع زیستگاه طبیعی می‌شود.[۱۴۵] انتشار گازهای گلخانه‌ای در مرحلهٔ توزیع، فروش، انبارداری و دفع زباله می‌تواند بیش از ۴۵٪ از کل گازهای منتشرشده توسط آبجوی بطری‌شده را تشکیل دهد. در مناطق قانونی، استفاده از پارچ‌های قابل پرکردن مجدد، بطری‌های چندبار مصرف یا سایر ظروف قابل استفادهٔ مجدد برای انتقال آبجوی بشکه‌ای از فروشگاه یا بار به جای خرید آبجوی بطری‌شده، می‌تواند تأثیرات زیست‌محیطی مصرف آبجو را کاهش دهد.[۱۴۶]

بسته‌بندی

[ویرایش]
مقاله‌های اصلی: بطری آبجو و قوطی نوشیدنی
نمونه‌ای از آبجوهای بلژیکی، دانمارکی، هلندی، آلمانی و ایرلندی

اکثر آبجوها هنگام بسته‌بندی در بطری‌ها و قوطی‌ها، با فیلتراسیون از مخمر پاک‌سازی می‌شوند.[۱۴۷] با این حال، آبجوهای بسته‌بندی‌شده در بطری که شرایط خاصی دارند، مقداری مخمر را حفظ می‌کنند — یا به‌دلیل فیلترنشده بودن، یا پس از فیلتراسیون دوباره با مخمر تازه بارگذاری شده‌اند.[۱۴۸]

بسیاری از آبجوها در قوطی فروخته می‌شوند، هرچند نسبت فروش در قوطی بین کشورهای مختلف تفاوت قابل توجهی دارد. در سوئد در سال ۲۰۰۱، ۶۳.۹٪ از آبجوها در قوطی به فروش رسیدند. مردم یا مستقیم از قوطی می‌نوشند یا آبجو را در یک لیوان می‌ریزند. تکنولوژی‌ای که توسط شرکت کراون هلدینگ برای جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ توسعه داده شد، قوطی با «دهانهٔ کامل» است که به این دلیل نامگذاری شده که کل درب در فرایند باز شدن برداشته می‌شود و قوطی به یک فنجان نوشیدنی تبدیل می‌شود.[۱۴۹] قوطی‌ها از آبجو در برابر نور محافظت می‌کنند (که از فساد آن جلوگیری می‌کند) و دارای درز‌بندی‌ای هستند که نسبت به بطری‌ها کمتر دچار نشت می‌شود. در ابتدا قوطی‌ها به عنوان یک پیشرفت تکنولوژیک در حفظ کیفیت آبجو شناخته می‌شدند، اما بعداً به طور رایج با آبجوهای ارزان‌تر و تولید انبوه همراه شدند، هرچند کیفیت نگهداری در قوطی‌ها تقریباً مشابه بطری‌ها است.[۱۵۰] برخی کارخانه‌های آبجو از بطری‌های پلاستیکی (PET) استفاده می‌کنند.[۱۵۱]

دما

[ویرایش]

دمای آبجو بر تجربهٔ نوشنده تأثیر می‌گذارد؛ دماهای گرم‌تر گستره‌ای از طعم‌ها را در آبجو آشکار می‌کند، اما دماهای سردتر حس تازگی بیشتری ایجاد می‌کنند. اکثر نوشندگان ترجیح می‌دهند پیل لاگر سرد سرو شود، پیل ایل کم یا متوسط خنک سرو شود، در حالی که شراب جو قوی یا ایمپریال استاوت در دمای اتاق سرو گردد.[۱۵۲]

مایکل جکسون آبجوشناس برجسته، یک مقیاس پنج‌سطحی برای دماهای سرو پیشنهاد کرد: کاملاً سرد (۷ درجه سلسیوس یا ۴۵ درجه فارنهایت) برای آبجوهای «سبک» (پیل لاگرها)؛ سرد (۸ درجه سلسیوس یا ۴۶ درجه فارنهایت) برای برلینر وایسه و دیگر آبجوهای گندمی؛ کمی سرد (۹ درجه سلسیوس یا ۴۸ درجه فارنهایت) برای تمام لاگرهای تیره، آلت‌بیر و آبجوهای گندمی آلمانی؛ دمای انبار (۱۳ درجه سلسیوس یا ۵۵ درجه فارنهایت) برای ایل بریتانیایی معمولی، استاوت و بیشتر آبجوهای ویژهٔ بلژیکی؛ و دمای اتاق (۱۵٫۵ درجه سلسیوس یا ۶۰ درجه فارنهایت) برای ایل‌های قوی تیره (خصوصاً آبجوی ترپیست) و شراب جو.[۱۵۳]

نوشیدن آبجو سرد با توسعهٔ تبرید مصنوعی آغاز شد و تا دههٔ ۱۸۷۰ در کشورهایی که بر آبجوسازی پیل ایل روشن تمرکز داشتند، رواج یافت.[۱۵۴] سرد کردن آبجو باعث می‌شود طعم آن تازه‌تر به نظر برسد،[۱۵۵] اگرچه زیر ۱۵٫۵ درجه سلسیوس یا ۵۹٫۹ درجه فارنهایت سردی باعث کاهش آگاهی از طعم می‌شود[۱۵۶] و این کاهش طعم به طور قابل توجهی زیر ۱۰ درجه سلسیوس (۵۰ درجه فارنهایت) بیشتر می‌شود.[۱۵۷] آبجویی که سرد نشده باشد — چه خنک و چه در دمای اتاق — طعم‌های بیشتری را آشکار می‌کند. «نشان کاسک»، یک سازمان غیرانتفاعی آبجو در بریتانیا، دامنهٔ دمای استاندارد ۱۲ تا ۱۴ درجهٔ سانتی‌گراد (۵۳ تا ۵۷ درجهٔ فارنهایت) را برای سرو آبجوهای کاسک تعیین کرده‌است.[۱۵۸]

ظروف

[ویرایش]

آبجو از ظروف متنوعی مانند لیوان، مَسوار آبجو، ماگ، تانکارد مسی، بطری آبجو یا قوطی نوشیده می‌شود؛ و در جشنواره‌های موسیقی و برخی بارها و کلاب‌های شبانه، گاهی از لیوان پلاستیکی استفاده می‌شود. شکل ظرفی که آبجو در آن نوشیده می‌شود می‌تواند برداشت از آبجو را تحت تأثیر قرار داده و شخصیت سبک آبجو را تعریف و برجسته کند.[۱۵۹] کارخانه‌های آبجوسازی لیوان‌های برند مخصوص به خود را به عنوان راهی برای تبلیغات عرضه می‌کنند، زیرا این امر فروش محصول‌شان را افزایش می‌دهد.[۱۶۰]

روش ریختن آبجو نیز بر ارائهٔ آن تأثیر دارد. سرعت جریان از شیر آبجو یا ظرف سرو دیگر، زاویهٔ کج کردن لیوان و موقعیت ریختن (در مرکز یا کنار لیوان) همگی بر نتیجه اثر می‌گذارند، مانند اندازه و دوام کف آبجو، الگوی باقی‌مانده از کف هنگام پایین آمدن آن در لیوان که به «لیسیدن» معروف است، و آزاد شدن کربنات.[۱۶۱] گاهی در بارها و رستوران‌ها از برج آبجو یا شیر آبجوی قابل حمل استفاده می‌شود تا گروهی از مشتریان بتوانند خودشان آبجو را سرو کنند. این دستگاه شامل یک مخزن بلند با مکانیزم خنک‌کننده و شیر آبجو در پایین آن است.[۱۶۲]

جامعه و فرهنگ

[ویرایش]

همچنین ببینید: فرهنگ نوشیدن و رده:فرهنگ آبجو
چادری در جشن اکتبر مونیخ در آلمان. این رویداد به عنوان بزرگ‌ترین جشنوارهٔ آبجو در جهان شناخته می‌شود

برخی از قدیمی‌ترین نوشته‌ها به تولید و توزیع آبجو اشاره دارند: قانون حمورابی در حدود سال ۱۷۵۰ پیش از میلاد قوانینی برای تنظیم آن داشت،[۱۶۳] و سرود نینکاسی، نیایش‌نامه‌ای در حدود سال ۱۸۰۰ پیش از میلاد به الههٔ آشوری آبجو، دستور تهیهٔ آن را ارائه می‌دهد.[۸][۹]

در بسیاری از جوامع، آبجو محبوب‌ترین نوشیدنی الکلی است. سنت‌ها و فعالیت‌های اجتماعی مختلفی با نوشیدن آبجو همراه است، مانند بازی کردن کارت، دارت یا بازی‌های دیگر در میخانه‌ها؛ شرکت در جشنواره‌های آبجو؛ مطالعهٔ علمی آبجو یا زایتولوژی؛[۱۶۴][۱۶۵] رفتن به چندین میخانه در یک شب؛ بازدید از کارخانه‌های آبجوسازی؛ گردشگری مرتبط با آبجو؛ یا امتیاز دادن به آبجو.[۱۶۶] بازی‌های نوشیدنی مانند آبجوپنگ نیز همراه نوشیدن آبجو رایج‌اند.[۱۶۷] حتی نوشیدن «آبجو زیر دوش» نیز طرفداران خود را یافته است.[۱۶۸] حرفهٔ نسبتاً جدیدی به نام ساملیهٔ آبجو نیز وجود دارد که به مشتریان رستوران‌ها دربارهٔ انواع آبجو و جفت‌کردن آن با غذاها اطلاع می‌دهد. برخی کارخانه‌ها برای جفت‌کردن با غذا، آبجوهای ویژه تولید کرده‌اند.[۱۶۹][۱۷۰][۱۷۱]

مالکوم گلاک، شراب‌شناس، به ضرورت جفت‌کردن آبجو با غذا اعتراض داشت، در حالی که نویسندگان آبجو، راجر پروتز و ملیسا کول این نظر را رد کردند.[۱۷۲][۱۷۳][۱۷۴]

آبجو به عنوان روان‌کنندهٔ اجتماعی شناخته می‌شود،[۱۷۵][۱۷۶] و در کشورهای سراسر جهان مصرف می‌شود. در کشورهای خاورمیانه نیز کارخانه‌های آبجوسازی وجود دارد مانند سوریه، و در برخی کشورهای آفریقایی. فروش آبجو چهار برابر بیشتر از شراب است که دومین نوشیدنی الکلی محبوب محسوب می‌شود.[۱۷۷]

در دین اسلام آبجو یا فُقّاع از نجاسات ده‌گانه است و نوشیدن آن عملی حرام با حد شرعی ۸۰ تازیانه است.[۱۷۸]

تأثیر بر سلامتی

[ویرایش]
اطلاعات مواد مغذی چند نوع آبجو (اندازه سرو ۱۲ اونس/۳۵۵ میلی‌لیتر)
نوع آبجو کربوهیدرات‌ها (g) الکل کالری
Budweiser Select 55 ۱٫۸ ۲٫۴٪ ۵۵
Coors Light ۵ ۴٫۲٪ ۱۰۲
Guinness Draught ۱۰ ۴٪ ۱۲۶
Sierra Nevada Bigfoot ۳۰٫۳ ۹٫۶٪ ۳۳۰
فواید (رنگ سبز) و مضرات (رنگ قرمز) شراب در مقایسه مقدار مصرف (روی تصویر کلیک کنید)

از آنجا که الکل از اجزای تشکیل دهنده آبجو است، تأثیرات مصرف الکل در رابطه با آبجو نیز صدق می‌کند. مصرف متوسط الکل که شامل آبجو نیز می‌شود، احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی، سکته مغزی و زوال عقل را افزایش داده و همچنین می‌تواند سبب کاهش ادراک شود.[۱۷۹][۱۸۰][۱۸۱][۱۸۲] از سوی دیگر مصرف بیش از حد یا مداوم آن می‌تواند سبب الکلی شدن و ابتلا به بیماری‌های کبدی را فراهم کند.

مخمر آبجو به عنوان یک منبع غنی از مواد مغذی شناخته می‌شود. از این رو آبجو نیز شامل مقدار قابل توجهی از مواد مغذی نظیر منیزیم، سلنیوم، پتاسیم، فسفر، بیوتین و ویتامین‌های گروه ب است. حتی از آبجو به عنوان مایع پخت نان نیز استفاده می‌شود.[۱۸۳] هرچند برخی منابع بر این باورند که آبجوهای تصفیه شده مواد مغذی خود را از دست می‌دهند.[۱۸۴][۱۸۵]

در سال ۲۰۰۵ میلادی، تحقیقی در کشور ژاپن نشان داد که آبجو با الکل کم می‌تواند یک ماده ضد سرطان قوی باشد.[۱۸۶] از سوی دیگر تحقیقات دیگری نشان می‌دهد که آبجوی غیرالکلی همان تأثیرات مفیدی را برای بیماری‌های قلبی دارد که مصرف کم نوشیدنی‌های الکلی دارد.[۱۸۷] به هرشکل بسیاری از تحقیقات تأثیرات مثبت نوشیدنی‌ها الکلی را به واسطه وجود الکل در آن‌ها می‌دانند.[۱۸۸]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Barth, Roger (2013). The Chemistry of Beer: The Science in the suds. Wiley. ISBN 978-1-118-67497-0.
  2. ↑ Rudgley, Richard (1993). The Alchemy of Culture: Intoxicants in society. London, UK: British Museum Press. ISBN 978-0-7141-1736-2.
  3. ↑ Arnold, John P. (2005). Origin and History of Beer and Brewing: From prehistoric times to the beginning of brewing science and technology (reprint ed.). Cleveland, OH: BeerBooks. ISBN 978-0-9662084-1-2.
  4. ↑ McFarland, Ben (2009). World's Best Beers: One thousand craft brews from cask to glass. Sterling Publishing. p. 10. ISBN 978-1-4027-6694-7.
  5. ↑ "Volume of world beer production". European Beer Guide. Retrieved 17 October 2006.
  6. ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ Nelson, Max (2005). The Barbarians' Beverage: A history of beer in ancient Europe. Routledge. ISBN 978-0-415-31121-2 – via Google Books. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «Nelson-2005» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  7. ↑ Helfferich, Carla (ed.). "Beer before bread". Alaska Science Forum. Geophysical Institute. Fairbanks, AK: University of Alaska System. 1039. Archived from the original on 9 May 2008. Retrieved 13 May 2008.
  8. ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ Stuckey, Johanna, ed. (2006). "Nin-kasi: Mesopotamian goddess of beer". Spotlight. Matrifocus. Retrieved 13 May 2008.
  9. ↑ ۹٫۰ ۹٫۱ Black, Jeremy A.; Cunningham, Graham; Robson, Eleanor (2004). The Literature of Ancient Sumer. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-926311-0. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «sumer» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  10. ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ "World's strongest beer reclaimed". BBC News. 16 February 2010. Retrieved 5 August 2015. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «BBC News 2010» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  11. ↑ McFarland, Ben (2009). World's Best Beers: One thousand craft brews from cask to glass. Sterling Publishing. p. 10. ISBN 978-1-4027-6694-7.
  12. ↑ "'World's oldest brewery' found in cave in Israel, say researchers". بی‌بی‌سی نیوز. 15 September 2018. Retrieved 15 September 2018.
  13. ↑ Borschel-Dan, Amanda (2018-09-12). "13,000 year-old brewery discovered in Israel – the oldest in the world". تایمز اسرائیل. Retrieved 16 September 2018.
  14. ↑ Dietrich, Oliver; Heun, Manfred; Notroff, Jens; Schmidt, Klaus; Zarnkow, Martin (September 2012). "The role of cult and feasting in the emergence of Neolithic communities. New evidence from Göbekli Tepe, south-eastern Turkey". Antiquity. 86 (333): 674–695. doi:10.1017/S0003598X00047840.
  15. ↑ McGovern, Patrick (2009). Uncorking the Past. University of California Press. pp. 66–71. ISBN 978-0-520-25379-7.
  16. ↑ Wilford, John Noble (1992-11-05). "Jar in Iranian ruins betrays beer drinkers of 3500 B.C." نیویورک تایمز. Retrieved 10 November 2010.
  17. ↑ "Beer". دانشنامه بریتانیکا (online ed.). Retrieved 27 August 2023 – via Britannica.com.
  18. ↑ Homan, Michael M. (June 2004). "Beer and its drinkers: An ancient Near Eastern love story". Near Eastern Archaeology. 67 (2): 84–95. doi:10.2307/4132364. JSTOR 4132364. S2CID 162357890.
  19. ↑ "Archeologists link rise of civilization and beer's invention". سی‌بی‌اس نیوز. 8 November 2010. Retrieved 10 November 2010.
  20. ↑ George, Alison (22 June 2016). "The world's oldest paycheck was cashed in beer". نیو ساینتیست. Archived from the original on 2016-06-25.
  21. ↑ Tucker, Abigail (August 2011). "The beer archaeologist". Smithsonian Magazine. Retrieved 30 October 2023.
  22. ↑ Prince, J. Dyneley (1916). "A Hymn to Ninkasi". The American Journal of Semitic Languages and Literatures. 33 (1): 40–44. doi:10.1086/369806.
  23. ↑ Hartman, L.F.; Oppenheim, A.L. (1950). "On beer and brewing techniques in ancient Mesopotamia". Supplement to the Journal of the American Oriental Society. 10.
  24. ↑ Dumper, Stanley. 2007, p. 141.
  25. ↑ McGovern, Patrick E.; Zhang, Juzhong; Tang, Jigen; Zhang, Zhiqing; Hall, Gretchen R.; et al. (2004). "Fermented beverages of pre- and proto-historic China". Proceedings of the National Academy of Sciences. 101 (51): 17593–17598. Bibcode:2004PNAS..10117593M. doi:10.1073/pnas.0407921102. PMC 539767. PMID 15590771.
  26. ↑ "Li wine: The beer of ancient China". echinacities.com. China Beer Festivals. 15 July 2009. Archived from the original on 19 July 2009. Retrieved 21 September 2010.
  27. ↑ Wang, Jiajing; Liu, Li; Ball, Terry; Yu, Linjie; Li, Yuanqing; Xing, Fulai (2016-06-07). "Revealing a 5,000-y-old beer recipe in China" (PDF). Proceedings of the National Academy of Sciences. 113 (23): 6444–6448. Bibcode:2016PNAS..113.6444W. doi:10.1073/pnas.1601465113. ISSN 0027-8424. PMC 4988576. PMID 27217567.
  28. ↑ Eraly, Abraham (2002). Gem in the Lotus. Penguin Books. p. 165. ISBN 978-93-5118-014-2.
  29. ↑ Prakash, Om (2005). Cultural History of India. New Age International. p. 503. ISBN 978-81-224-1587-2. Retrieved 8 October 2013.
  30. ↑ Vann, Karine (13 September 2017). "Armenia might be one of the oldest and youngest beer-making countries in the world". Smithsonian Magazine.
  31. ↑ "Beer history". Hungary: Dreher Breweries. Archived from the original on 9 July 2009. Retrieved 21 September 2010.
  32. ↑ Unger, Richard W. (2004). Beer in the Middle Ages and the Renaissance. University of Pennsylvania Press. p. 57. ISBN 0-8122-3795-1.
  33. ↑ "492 years of good beer: Germans toast the anniversary of their beer purity law". اشپیگل. 23 April 2008. Archived from the original on 22 June 2017.
  34. ↑ ۳۴٫۰ ۳۴٫۱ ۳۴٫۲ Cornell, Martyn (2003). Beer: The story of the pint. Headline. ISBN 978-0-7553-1165-1.
  35. ↑ "A chronological history". Joseph Schlitz Brewing Co. Archived from the original on 20 October 2019. Retrieved 16 March 2019 – via slahs.org.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:پیوند نامناسب (link)
  36. ↑ Company list. Industry browser – consumer non-cyclical – beverages (alcoholic). یاهو! (Report). Finance. Archived from the original on 2 October 2007. Retrieved 5 November 2007.
  37. ↑ "Premium Chinese beer a bitter brew for foreign brands". Analysis. رویترز. 3 November 2011. Archived from the original on 17 December 2013. Retrieved 30 June 2017.
  38. ↑ "Volume of world beer production". European Beer Guide. Retrieved 17 October 2006.
  39. ↑ Xie, Wei; Xiong, Wei; Pan, Jie; Ali, Tariq; Cui, Qi; et al. (2018). "Decreases in global beer supply due to extreme drought and heat". Nature Plants. 4 (11): 964–973. Bibcode:2018AGUFMGC31E1301X. doi:10.1038/s41477-018-0263-1. PMID 30323183. S2CID 53085959. Retrieved 16 October 2018.
  40. ↑ "Roger Protz tries his hand at brewing". Beer-pages.com. June 2007. Archived from the original on 12 October 2009. Retrieved 21 September 2010.
  41. ↑ Goldhammer, Ted (2008), The Brewer's Handbook, 2nd ed. , Apex, شابک ‎۹۷۸−۰−۹۶۷۵۲۱۲−۳−۷ pp. 181 ff.
  42. ↑ "Copper Brewing Vessels". Msm.cam.ac.uk. Archived from the original on 9 August 2013. Retrieved 28 September 2008.
  43. ↑ Lewis, Michael J.; Young, Tom W. (2001). "Hop chemistry and wort boiling". Brewing. pp. 259–278. doi:10.1007/978-1-4615-0729-1_15. ISBN 978-0-306-47274-9.
  44. ↑ Goldammer, Ted (2000). "Chapter 13: Beer Fermentation". The Brewers Handbook. Apex Publishing. ISBN 978-0-9675212-0-6. Archived from the original on 27 October 2007. Retrieved 29 September 2008.
  45. ↑ "How beer is carbonated and why is beer fizzy?". Commercial Beers. about.com. Archived from the original on 23 January 2017. Retrieved 31 December 2016.
  46. ↑ Alabev.com بایگانی‌شده در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine The Ingredients of Beer. Retrieved 29 September 2008.
  47. ↑ beer-brewing.com Beer-brewing.com بایگانی‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine Ted Goldammer, The Brewers Handbook, Chapter 6 – Beer Adjuncts, Apex Pub (1 January 2000), شابک ‎۰−۹۶۷۵۲۱۲−۰−۳. Retrieved 29 September 2008
  48. ↑ BeerHunter.com بایگانی‌شده در ۴ دسامبر ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine Michael Jackson, A good beer is a thorny problem down Mexico way, What's Brewing, 1 October 1997. Retrieved 29 September 2008.
  49. ↑ "A pint a day..." بایگانی‌شده در ۲۷ اوت ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine The Royal Society of Chemistry: Chemistry World; 1 December 1996. Retrieved 27 August 2017.
  50. ↑ "Questions about the science of beer", by Matt Shipman. بایگانی‌شده در ۲۹ اوت ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine Science X: Phys.org; 3 December 2015. Retrieved 28 August 2017.
  51. ↑ ۵۱٫۰ ۵۱٫۱ "Geology and Beer". Geotimes. August 2004. Retrieved 5 November 2007.
  52. ↑ [۱] بایگانی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine 19 October 1991, "Brewing a good glass of water". Retrieved 13 September 2008.
  53. ↑ Wikisource 1911 Encyclopædia Britannica/Brewing/Chemistry. Retrieved 29 September 2008.
  54. ↑ Farm-direct.co.uk بایگانی‌شده در ۱۴ اوت ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine Oz, Barley Malt, 6 February 2002. Retrieved 29 September 2008.
  55. ↑ Smagalski, Carolyn (2006). "CAMRA & The First International Gluten Free Beer Festival". Carolyn Smagalski, Bella Online.
  56. ↑ A. H. Burgess, Hops: Botany, Cultivation and Utilization, Leonard Hill (1964), شابک ‎۰−۴۷۱−۱۲۳۵۰−۱
  57. ↑ ۵۷٫۰ ۵۷٫۱ Unger, Richard W. (2004). Beer in the Middle Ages and the Renaissance. Philadelphia: University of Pennsylvania Press. pp. 54–55. ISBN 978-0-8122-3795-5.
  58. ↑ Books.google.co.uk Richard W. Unger, Beer in the Middle Ages and the Renaissance, University of Pennsylvania Press (2004), شابک ‎۰−۸۱۲۲−۳۷۹۵−۱. Retrieved 14 September 2008.
  59. ↑ "Heatherale.co.uk". Fraoch.com. Archived from the original on 29 June 2008. Retrieved 28 September 2008.
  60. ↑ "La Brasserie Lancelot est située au coeur de la Bretagne, dans des bâtiments rénovés de l'ancienne mine d'Or du Roc St-André, construits au 19 ème siècle sur des vestiges néolithiques" (به فرانسوی). Brasserie-lancelot.com. Archived from the original on 19 August 2008. Retrieved 28 September 2008.
  61. ↑ "Head Retention". BrewWiki. Archived from the original on 11 October 2007. Retrieved 5 November 2007.
  62. ↑ "Hop Products: Iso-Extract". Hopsteiner. Archived from the original on 11 October 2007. Retrieved 5 November 2007.
  63. ↑ PDQ Guides, Hops: Clever Use For a Useless Plan بایگانی‌شده در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine
  64. ↑ Blanco, Carlos A.; Rojas, Antonio; Caballero, Pedro A.; Ronda, Felicidad; Gomez, Manuel; Caballero, Isabel (July 2006). "A better control of beer properties by predicting acidity of hop iso-α-acids". Trends in Food Science & Technology. 17 (7): 373–377. doi:10.1016/j.tifs.2005.11.012.
  65. ↑ Ostergaard, Simon; Olsson, Lisbeth; Nielsen, Jens (1 March 2000). "Metabolic Engineering of Saccharomyces cerevisiae". Microbiology and Molecular Biology Reviews. 64 (1): 34–50. doi:10.1128/MMBR.64.1.34-50.2000. PMC 98985. PMID 10704473.
  66. ↑ Google Books Paul R. Dittmer, J. Desmond, Principles of Food, Beverage, and Labor Cost Controls, John Wiley and Sons (2005), شابک ‎۰−۴۷۱−۴۲۹۹۲−۹
  67. ↑ Google Books Ian Spencer Hornsey, Brewing pp 221–222, Royal Society of Chemistry (1999), شابک ‎۰−۸۵۴۰۴−۵۶۸−۶
  68. ↑ Web.mst.edu بایگانی‌شده در ۹ اوت ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine David Horwitz, Torulaspora delbrueckii. Retrieved 30 September 2008.
  69. ↑ Google Books Y. H. Hui, George G. Khachatourians, Food Biotechnology pp 847–848, Wiley-IEEE (1994), شابک ‎۰−۴۷۱−۱۸۵۷۰−۱
  70. ↑ "Michael Jackson's Beer Hunter — A pint of cloudy, please". Beerhunter.com. Archived from the original on 26 September 2008. Retrieved 28 September 2008.
  71. ↑ EFSA.europa.eu بایگانی‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine Opinion of the Scientific Panel on Dietetic Products, Nutrition and Allergies, 23 August 2007. Retrieved 29 September 2008.
  72. ↑ Food.gov.uk بایگانی‌شده در ۲ اکتبر ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine Draft Guidance on the Use of the Terms 'Vegetarian' and 'Vegan' in Food Labelling: Consultation Responses pp71, 5 October 2005. Retrieved 29 September 2008.
  73. ↑ "Brewer to snap up Miller for $5.6B". CNN. 30 May 2002. Archived from the original on 7 December 2007. Retrieved 4 November 2007.
  74. ↑ "InBev Completes Acquisition of Anheuser-Busch" (PDF) (Press release). AB-InBev. 18 November 2008. Archived from the original (PDF) on 25 March 2012. Retrieved 21 June 2012.
  75. ↑ "Top 10 Largest Beer Companies and Their Beer Brands in the Global Beer Market 2020". Technavio. 8 May 2020. Retrieved 25 October 2020.
  76. ↑ "Microbrewery". Market segments. Brewers Association. 2012. Archived from the original on 30 May 2012. Retrieved 21 June 2012.
  77. ↑ "Bier und Franken" [Beer and Franconians]. Bierfranken.de (main) (به آلمانی).
  78. ↑ "Bierland-Oberfranken" [Beer country – upper Franconia] (main) (به آلمانی). Archived from the original on 1 November 2022.
  79. ↑ Christof Siemes; Georg Etscheit; Claas Tatje; Karin Ceballos Betancur; Gunhild Lütge (2012-05-31). "Flaschenkunde". دی تسایت. Archived from the original on 11 July 2012. Retrieved 2017-01-05.
  80. ↑ Handbook of Brewing: Processes, Technology, Markets. Wiley. 4 June 2009. ISBN 978-3-527-31674-8. Retrieved 7 August 2010.
  81. ↑ Google Books بایگانی‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine Lalli Nykänen, Heikki Suomalainen, Aroma of Beer, Wine and Distilled Alcoholic Beverages p. 13, Springer (1983), شابک ‎۹۰−۲۷۷−۱۵۵۳-X.
  82. ↑ Google books F. G. Priest, Graham G. Stewart, Handbook of Brewing p. 2, CRC Press (2006), شابک ‎۰−۸۲۴۷−۲۶۵۷-X.
  83. ↑ Oborne, Peter (9 November 2000). "Still bitter after all these years". دیلی تلگراف. London. Archived from the original on 10 January 2022. Retrieved 13 October 2008.
  84. ↑ "Roger Protz on India Pale ale". beer-pages.com. Archived from the original on 8 June 2016. Retrieved 3 October 2010.
  85. ↑ ۸۵٫۰ ۸۵٫۱ ۸۵٫۲ "Beer and Ale Glossary | The Deluxe Food Lover's Companion - Credo Reference". search.credoreference.com. Retrieved 2023-07-24.
  86. ↑ Sutula, David (1999). Mild ale: history, brewing techniques, recipes. Boulder, Colorado: Brewers Publications. pp. 35–37. ISBN 978-0-937381-68-7.
  87. ↑ Warner, Eric (1992). German Wheat Beer. Boulder, Colorado: Brewers Publications. ISBN 978-0-937381-34-2.
  88. ↑ "Porter and Stout". CAMRA. Archived from the original on 19 March 2012. Retrieved 24 February 2010.
  89. ↑ "Porter Versus Stout: What's the Difference?". Food Network. Retrieved 2023-07-24.
  90. ↑ "Porter casts a long shadow on ale history". beerhunter.com. Archived from the original on 3 April 2010. Retrieved 24 February 2010.
  91. ↑ Beerhunter.com بایگانی‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۱۶ توسط Wayback Machine Michael Jackson, BeerHunter, "The birth of lager", 1 March 1996. Retrieved 16 September 2008.
  92. ↑ Eurekalert.org بایگانی‌شده در ۷ ژوئن ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine Gavin Sherlock, EurekAlert, Brewing better beer: Scientists determine the genomic origins of lager yeasts, 10 September 2008. Retrieved 16 September 2008.
  93. ↑ O'Rourke, Tim (15 June 2022). "Science: Warm maturation and cold stabilisation". Brewers Journal. Retrieved 22 November 2024.
  94. ↑ Webb, Tim; Pollard, Chris; and Pattyn, Joris; Lambicland: Lambikland, Rev Ed. (Cogan and Mater Ltd, 2004), شابک ‎۰−۹۵۴۷۷۸۹−۰−۱.
  95. ↑ "Recuperation" (PDF). Archived (PDF) from the original on 2 October 2008. Retrieved 28 September 2008.
  96. ↑ "Traditional Foods of the Central Ethiopian Highlands". Ethnomed.org. Archived from the original on 11 April 2008. Retrieved 28 September 2008.
  97. ↑ Surina, Asele; Mack, Glenn Randall (2005). Food culture in Russia and Central Asia. Westport, Connecticut: Greenwood Press. p. 101. ISBN 978-0-313-32773-5.
  98. ↑ "Research & Culture, Kathmandu rich in Culture, Machchhendranath Temple, Akash Bhairav Temple, Hanumandhoka Durbar Square, Temple of Kumari Ghar, Jaishi Dewal, Martyr's Memorial (Sahid) Gate, Singha Durbar". Trek2himalaya.com. Archived from the original on 13 October 2008. Retrieved 28 September 2008.
  99. ↑ Books.google.co.uk, Lewin Louis and Louis Levin, Phantastica: A Classic Survey on the Use and Abuse of Mind-Altering Plants, Inner Traditions / Bear & Company (1998), شابک ‎۰−۸۹۲۸۱−۷۸۳−۶
  100. ↑ Anthropological Society of London (1863). The Anthropological Review. Trübner. p. 41. Masato yuca
  101. ↑ Bloor, Oli; Scott-Clarke, Ed; Scott, Katy (18 December 2017). "The brewery that turns bread into beer". سی‌ان‌ان. Retrieved 19 November 2020.
  102. ↑ European Brewery Convention. "The Analysis Committee". Archived from the original on 19 May 2009. Retrieved 5 August 2009. The EBC Analysis Committee also works closely together with the 'American Society of Brewing Chemists' (ASBC) to establish so-called 'International methods' with world-wide recognition of applicability. A partnership declaration between EBC and ASBC has been signed. The integration of the IOB methods of analysis and EBC methods is nearing completion.
  103. ↑ Lehigh Valley Homebrewers (2007). "Beer and Brewing Glossary". Archived from the original on 24 September 2008. Retrieved 5 August 2009. IBUs (International Bittering Units) – The accepted worldwide standard for measuring bitterness in beer, also known as EBU, based on the estimated alpha acid percentage of the hops used and the length of time they are boiled.
  104. ↑ Google Books Fritz Ullmann, Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry Vol A-11 pp455, VCH (1985), شابک ‎۳−۵۲۷−۲۰۱۰۳−۳
  105. ↑ British Bitter بایگانی‌شده در ۳ فوریه ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine "A beer style or a way of life?", RateBeer (January 2006). Retrieved 30 September 2008.
  106. ↑ Martyn Cornell, Beer: The Story of the Pint, Headline (2004), شابک ‎۰−۷۵۵۳−۱۱۶۵−۵
  107. ↑ BeerHunter بایگانی‌شده در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine Michael Jackson, "A Czech-style classic from Belgium", Beer Hunter Online (7 September 1999). Retrieved 20 September 2008.
  108. ↑ Routson, Ashley (2015). The Beer Wench's Guide to Beer: An Unpretentious Guide to Craft Beer. گروه کوارتو. p. 18. ISBN 978-0-7603-4730-0.
  109. ↑ Google Books Costas Katsigris, Chris Thomas, The Bar and Beverage Book pp320, John Wiley and Sons (2006), شابک ‎۰−۴۷۱−۶۴۷۹۹−۳
  110. ↑ Google Books J. Scott Smith, Y. H. Hui, Food Processing: Principles and Applications pp228, Blackwell Publishing (2004), شابک ‎۰−۸۱۳۸−۱۹۴۲−۳
  111. ↑ ۱۱۱٫۰ ۱۱۱٫۱ "The 48 proof beer". Beer Break. Vol. 2, no. 19. Realbeer. 13 February 2002. Archived from the original on 26 December 2007. Retrieved 23 December 2007.
  112. ↑ ۱۱۲٫۰ ۱۱۲٫۱ "Scots brewery releases world's strongest and most expensive beer". news.stv.tv. Archived from the original on 23 July 2010. Retrieved 24 July 2010.
  113. ↑ Pattinson, Ron (6 July 2007). European Beer Statistics: Beer production by strength. European Beer Guide. Archived from the original on 23 December 2007. Retrieved 23 December 2007.
  114. ↑ "Fourth Annual Bend Brew Fest". Bendbrewfest.com. Archived from the original on 29 September 2007. Retrieved 28 September 2008.
  115. ↑ Beer Facts 2003 (PDF). The Brewers of Europe. 6 January 2004. Archived from the original (PDF) on 27 February 2008. Retrieved 23 December 2007.
  116. ↑ Osborn, Andrew (21 June 2001). "School dinner? Mine's a lager, please". گاردین. Archived from the original on 21 December 2007. Retrieved 23 December 2007.
  117. ↑ "What are 'alcohol-free' and 'low alcohol' beers?". DrinkAware. Retrieved 22 November 2024.
  118. ↑ Vetter Brauhaus. Vetter Brauhaus. Archived from the original on 16 January 2008. Retrieved 22 January 2008.
  119. ↑ In 1994, the 33 Plato gave it the world's highest gravity. Though the beer can no longer make this claim, it is still one of the world's most renowned strong lagers. Rate Beer. Archived from the original on 5 February 2008. Retrieved 14 February 2008.
  120. ↑ "Schloss Eggenberg". Schloss-eggenberg.at. Archived from the original on 28 September 2011. Retrieved 28 September 2008.
  121. ↑ "Michael Jackson's Beer Hunter — Mine's a pint of Santa Claus". Beerhunter.com. Archived from the original on 17 September 2008. Retrieved 28 September 2008.
  122. ↑ "Hurlimann Samichlaus from Hürlimann (Feldschlösschen), a Doppelbock style beer: An unofficial page for Hurlimann Samichlaus from Hürlimann (Feldschlösschen) in Zürich, Switzerland". Ratebeer.com. Archived from the original on 14 September 2008. Retrieved 28 September 2008.
  123. ↑ "Parish: brewery detail from Beermad". beermad.org.uk. Archived from the original on 29 August 2008. Retrieved 21 February 2009.
  124. ↑ "Brewery Souvenirs – Parish Brewery". brewerysouvenirs.co.uk. Archived from the original on 8 December 2008. Retrieved 21 February 2009.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:پیوند نامناسب (link)
  125. ↑ "BrewDog — Ghost Deer". brewdog.com. Archived from the original on 24 September 2011. Retrieved 19 September 2011.
  126. ↑ MTC Media. "BrewDog Blog". BrewDog. Archived from the original on 4 February 2013. Retrieved 18 December 2012.
  127. ↑ "Welcome to Schorschbräu – Home of the Strongest Beers on Earth". benz-weltweit.de. Archived from the original on 25 December 2012.
  128. ↑ "Strongest beer in the world: Brewdog produces 41pc ale". The Daily Telegraph. London. 16 February 2010. Archived from the original on 18 February 2010. Retrieved 24 February 2010.
  129. ↑ "'World's strongest' beer with 32% strength launched". BBC News. 26 November 2009. Archived from the original on 27 November 2009. Retrieved 27 November 2009.
  130. ↑ "Buy Tactical Nuclear Penguin". BrewDog Beer. Archived from the original on 29 November 2009. Retrieved 26 November 2009.
  131. ↑ "All We Can Eat – Beer: Anchors away". واشینگتن پست. Archived from the original on 4 October 2012. Retrieved 24 July 2010.
  132. ↑ Carrell, Severin (26 November 2009). "Scottish brewer claims world's strongest beer | Society | guardian.co.uk". گاردین. London. Archived from the original on 30 November 2009. Retrieved 27 November 2009.
  133. ↑ "Willkommen beim Schorschbräu – Die handwerkliche Kleinbrauerei im Fränkischen Seenland". schorschbraeu.de. Archived from the original on 17 December 2009. Retrieved 26 November 2009.
  134. ↑ "Schorschbräu Schorschbock 31% from Kleinbrauerei Schorschbräu – Ratebeer". ratebeer.com. Archived from the original on 7 December 2009. Retrieved 26 November 2009.
  135. ↑ "Hair of the Dog Dave from Hair of the Dog Brewing Company". ratebeer.com. Archived from the original on 29 January 2009. Retrieved 4 January 2009.
  136. ↑ Berkowitz, Ben (29 July 2010). "Brewer claims world's strongest beer". Reuters. Archived from the original on 6 September 2010. Retrieved 8 September 2010.
  137. ↑ "Welkom bij Brouwerij Het Koelschip". brouwerijhetkoelschip.nl. Archived from the original on 3 August 2010. Retrieved 8 September 2010.
  138. ↑ "Draught Equipment and System Configurations". Draft Beer Quality Manual (PDF). Boulder, Colorado: Brewers Publications. 2019. pp. 3–4. Retrieved 22 November 2024.
  139. ↑ "How does the widget in a beer can work?". HowStuffWorks. 16 August 2000. Archived from the original on 2 November 2007. Retrieved 5 November 2007.
  140. ↑ "Beer Temperature". cask-marque.co.uk. 7 ژوئیه 2014. Archived from the original on 27 October 2012. Retrieved 21 June 2012.
  141. ↑ "Appendix D: Notes on Serving Cask Ale". Draft Beer Quality Manual (PDF). Boulder, Colorado: Brewers Publications. 2019. pp. 95 to 97. Retrieved 22 November 2024.
  142. ↑ "Draught Beats Bottled in Life Cycle Analysis". treehugger.com. Retrieved 15 January 2008.
  143. ↑ Cordella, Mauro; Tugnoli, Alessandro; Spadoni, Gigliola; Santarelli, Francesco; Zangrando, Tullio (2007). "LCA of an Italian lager". The International Journal of Life Cycle Assessment. 13 (2): 133–139. doi:10.1065/lca2007.02.306. S2CID 111273627.
  144. ↑ "Carbon Footprint of Fat Tire Amber Ale" (PDF). newbelgium.com. Archived from the original (PDF) on 24 February 2009. Retrieved 15 January 2008.
  145. ↑ "Ecological effects of beer". ecofx.org. Archived from the original on 11 May 2011. Retrieved 15 January 2008.
  146. ↑ "When Passions Collide …". terrapass.com. Archived from the original on 11 November 2012. Retrieved 15 January 2008.
  147. ↑ Google Books T. Boekhout, Vincent Robert, Yeasts in Food: Beneficial and Detrimental Aspects pp. 370–371, Behr's Verlag DE (2003), شابک ‎۳−۸۶۰۲۲−۹۶۱−۳. Retrieved 29 September 2008.
  148. ↑ "European Beer Statistics—beer sales by package type". European Beer Guide. Archived from the original on 26 April 2007. Retrieved 5 April 2007.
  149. ↑ "Pack Web Asia – Full aperture end technology makes drinking easy". Pack Web Asia. Archived from the original on 2 December 2013.
  150. ↑ "Beer Packaging Secrets". All About Beer Magazine. Archived from the original on 28 September 2007. Retrieved 5 November 2007. From a quality point of view, cans are much like bottles.
  151. ↑ "Holsten-Brauerei Pet Line for Bottled Beer, Brunswick, Germany". Packaging-Gateway.com. Retrieved 5 November 2007.
  152. ↑ RealBeer بایگانی‌شده در ۱۱ مه ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine Beyond the coldest beer in town, 21 September 2000. Retrieved 11 October 2008.
  153. ↑ (Jackson 2000)
  154. ↑ Google Books Jack S. Blocker, David M. Fahey, Ian R. Tyrrell, Alcohol and Temperance in Modern History pp95, ABC-CLIO (2003), شابک ‎۹۷۸−۱−۵۷۶۰۷−۸۳۳−۴
  155. ↑ Introductory Chemistry: A Foundation. Cengage Learning. 2004. ISBN 978-0-618-30499-8. Retrieved 7 August 2010.
  156. ↑ Google Books Howard Hillman, The New Kitchen Science pp178, Houghton Mifflin Books (2003), شابک ‎۰−۶۱۸−۲۴۹۶۳-X
  157. ↑ Google Books Robert J. Harrington, Food and Wine Pairing: A Sensory Experience pp. 27–28, John Wiley and Sons (2007), شابک ‎۰−۴۷۱−۷۹۴۰۷−۴
  158. ↑ Cask Marque بایگانی‌شده در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine Standards & Charters. Retrieved 11 October 2008.
  159. ↑ F. G. Priest, Graham G. Stewart, Handbook of Brewing (2006), 48
  160. ↑ "How Miller Brands partners with licensees to drive sales". thepublican.com. Archived from the original on 24 July 2011. Retrieved 17 October 2009.
  161. ↑ Google Books Ray Foley, Heather Dismore, Running a Bar For Dummies pp. 211–212, For Dummies (2007), شابک ‎۰−۴۷۰−۰۴۹۱۹−۷.
  162. ↑ Rocheleau, Matt (29 March 2011). "Boston licensing officials suspend use of large, portable "beer towers"". Boston.com. Retrieved 24 April 2014.
  163. ↑ Helfferich, Carla (ed.). "Beer before bread". Alaska Science Forum. Geophysical Institute. Fairbanks, Alaska: سیستم دانشگاهی آلاسکا. 1039. Archived from the original on 9 May 2008. Retrieved 13 May 2008.
  164. ↑ "Don't worry, be hoppy: The Weekender's Guide to Beer". Sioux City Journal. 8 August 2013. Retrieved 17 August 2015.
  165. ↑ "International Beer Day: 10 things you never knew about beer". The News. 1 August 2014. Archived from the original on 28 October 2015. Retrieved 17 August 2015.
  166. ↑ Leslie Dunkling & Michael Jackson, The Guinness Drinking Companion, Lyons Press (2003), شابک ‎۱−۵۸۵۷۴−۶۱۷−۷
  167. ↑ Shott, Chris (7 October 2005). "The Pong Arm of the Law". The Washington City Paper. Archived from the original on 27 September 2007. Retrieved 27 September 2007.
  168. ↑ Fleishman, Cooper (11 December 2013). The Internet history of the showerbeer, The Daily Dot
  169. ↑ Murphy, Linda (4 May 2006). "Chipotle beer heats up Cinco de Mayo". San Francisco Chronicle. Retrieved 17 September 2007.
  170. ↑ Foyston, John (18 July 2007). "Fred Eckhardt 's Beer-and-Cheese Tasting". The Beer Here blog. Oregonian. Archived from the original on 24 November 2007. Retrieved 17 September 2007.
  171. ↑ Fletcher, Janet (17 February 2005). "Forget wine and cheese parties – the true soul mate for fromage isn't made from grape juice". San Francisco Chronicle. Retrieved 17 September 2007.
  172. ↑ Protz, Roger, The Guardian: Word of Mouth (15 January 2009). Let's hear it for beer بایگانی‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine
  173. ↑ Cole, Melissa, The Guardian: Word of Mouth (27 January 2009). The eye of the ale storm بایگانی‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine
  174. ↑ گاردین: Word of Mouth (6 February 2009). Beer-drinking sadsacks strike back بایگانی‌شده در ۵ مارس ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine
  175. ↑ Sherer, Michael (1 June 2001). "Beer Boss". Cheers. Archived from the original on 11 June 2014. Retrieved 14 November 2007.
  176. ↑ Dietler, Michael (2006). "Alcohol: Anthropological/Archaeological Perspectives". Annual Review of Anthropology. 35: 229–249. doi:10.1146/annurev.anthro.35.081705.123120.
  177. ↑ "Beer Production Per Capita". European Beer Guide. Archived from the original on 28 October 2006. Retrieved 17 October 2006.
  178. ↑ «نگاهی به می‌گساری در کشورهای اسلامی - رادیو زمانه». رادیو زمانه. ۲۰۱۸-۱۱-۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۰۵.
  179. ↑ Stampfer MJ, Kang JH, Chen J, Cherry R, Grodstein F (January 2005). "Effects of moderate alcohol consumption on cognitive function in women". N Engl J Med. 352 (3): 245–53. doi:10.1056/NEJMoa041152. PMID 15659724. {{cite journal}}: Cite has empty unknown parameter: |month= (help)نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  180. ↑ Hines LM, Stampfer MJ, Ma J (February 2001). "Genetic variation in alcohol dehydrogenase and the beneficial effect of moderate alcohol consumption on myocardial infarction". N Engl J Med. 344 (8): 549–55. doi:10.1056/NEJM200102223440802. PMID 11207350.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  181. ↑ Berger K, Ajani UA, Kase CS (November 1999). "Light-to-moderate alcohol consumption and risk of stroke among U.S. male physicians". N Engl J Med. 341 (21): 1557–64. doi:10.1056/NEJM199911183412101. PMID 10564684.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  182. ↑ Mukamal KJ, Conigrave KM, Mittleman MA (January 2003). "Roles of drinking pattern and type of alcohol consumed in coronary heart disease in men". N Engl J Med. 348 (2): 109–18. doi:10.1056/NEJMoa022095. PMID 12519921.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link) نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)
  183. ↑ Bamforth, C. W. (17–20 September 2006). "Beer as liquid bread: Overlapping science.". World Grains Summit 2006: Foods and Beverages. San Francisco, California, USA. Archived from the original on 28 March 2007. Retrieved 6 November 2006.{{cite conference}}: نگهداری یادکرد:فرمت پارامتر تاریخ (link)
  184. ↑ Harden A, Zilva SS (1924). "Investigation of Barley, Malt and Beer for Vitamins B and C". Biochem J. 18 (5): 1129–32. PMC 1259493. PMID 16743343.
  185. ↑ "Why our beer is special and, dare we say, better; No filtering". Franconia Notch Brewing Company. Archived from the original on 26 May 2007. Retrieved 6 November 2006.
  186. ↑ "Non-alcoholic beer may help mice fight cancer". Reuters. 21 January 2005.
  187. ↑ "Double benefit from alcohol-free beer". Food Navigator. 17 May 2005. Archived from the original on 23 May 2008. Retrieved 4 July 2011.
  188. ↑ Edell, Dean (2004). Life, Liberty and the Pursuit of Happiness. New York: Harper Collins. pp. 191–192.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
  • پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به آبجو در ویکی‌انبار 
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=آبجو&oldid=43086526»