نجس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نجس، به طور خلاصه نجس یعنی: هرچیزی که طاهر نباشد.

در اصطلاح فقه اسلامی، به مواردی اطلاق می‌شود که تماس با آن‌ها و آنچه با شرایطی به آن‌ها برخورد کند، نوعی از نا پاکی -یعنی همان نجاست- را به برخوردکننده منتقل می‌کند که در پی آن احکامی خاصی برای شیء دارای نجاست -که متنجس نامیده می‌شود- به وجود می‌آید. برای مثال با لباس متنجس -به استثنای مواردی- نمی‌توان نماز به جا آورد. البته به وسیله عمل تطهیر که شرایط خاص خود را دارد می‌توان این نجاست و  را از شی زائل نمود؛ خوردن و آشامیدن نجاسات حرام است. هرچیزی که نجس شده باشد (متنجس)، با مطهرات پاک می‌شود.

در لغت

راغب اصفهانی در مفردات می‌نویسد که نجاست به معنی هرگونه پلیدی است و در دو گونه است: پلیدی حسی و پلیدی باطنی. طبرسی در تفسیر مجمع‌البیان می‌نویسد: به هرچیزی که سرشت انسان از آن متنفر است نجس گفته می‌شود.[۱]

در قرآن

در قرآن در آیهٔ ۲۸ سورهٔ توبه کلمهٔ نجس به کار رفته‌است:[۲] «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! حق این است که مشرکان نجس‌اند…»[۳]

تعریف نجس در قرآن سوره توبه:۲۸ ای کسانی که ایمان آورده‌اید، جز این نیست که مشرکان [به دلیل بُت‌پرستی و افکار باطل] پلیدند، از این رو نباید پس از امسال به مسجدالحرام نزدیک شوند؛ ۲۷ اگر هم از فقر و کسادی می‌ترسید [فکر می‌کنید با نیامدنشان بازار تجارتی مکه بی‌رونق خواهد شد]، خدا اگر بخواهد به زودی شما را از فضل خویش بهره‌مند می‌گرداند، مسلماً خدا دانای حکیم است.

______________ ۲۷- (نجس با فتحه ج به معنای نجس بودن جسمی نیست بلکه به معنی پلیدی فکری و رفتاری است) گرچه آلودگی جسمی مشرکین، به دلیل عدم رعایت مطهرات اسلامی، در اجتماع عظیمی که بهداشت و پاکیزگی محیط شرط اولیه سلامت و با فقدان آب کافی بسیار قابل توجه می‌باشد

نجاسات در مذهب شیعه

در این که این حکم شامل کدام دسته از کفار میشود اختلاف وجود دارد

* آب انگور جوشیده ثلثان نشده  حکم به نجاست آن خاص به شیعه است در حکم به نجاست آن اختلاف وجود دارد

[۵]

نجاسات در نزد اهل سنت

در این که نجاست بول و غائط شامل کدام حیوانات میشود اختلاف وجود دارد

  • منی در نجاست منی انسان و حیوان اختلاف وجود دارد
  • مردار حیوانی که خود مرده باشد یا ذبح شرعی نشده باشد. در نجاست انسان مرده اختلاف وجود دارد.
  • سگ در نجاست سگ اختلاف وجود دارد
  • خوک در نجاست خوک اختلاف وجود دارد
  • قی حکم به نجاست آن خاص به اهل سنت است
  • چرک حکم به تجاست آن خاص اهل سنت است
  • مذی و وذی در نجاست این دو در انسان حیوان احتلاف وجود دارد
  • در حکم نیم خورده ی حیوانات اختلاف وجود دارد
  • در حکم حیوان نجاست خوار اختلاف وجود دارد
[۶]

جستارهای وابسته

منابع

  1. مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ۷. دارالکتب الاسلامیه. ص. ص ۳۴۸–۳۴۹سوره توبه، آیه ۲۸
  2. راغب اصفهانی، حسین بن محمد؛ خسروی حسینی، غلامرضا (۱۳۷۴). ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن. ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن. ۳. مرتضوی. ص. ۲۸۶.
  3. قرآن، ترجمهٔ بهرام‌پور، سورهٔ توبه، آیهٔ ۲۸
  4. اجوبه الاستفتائات آیت‌الله خامنه ای
  5. «النجاسات في المذاهب الخمسة».
  6. «نجاسات في المذاهب الخمسة».

Wikipedia contributors, "Najis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Najis&oldid=195862290