جی. ادگار هوور

ج. ادگار هوور جان ادگار هوور
زادهٔ	۱ ژانویهٔ ۱۸۹۵ واشینگتن دی.سی.، ایالات متحده آمریکا
درگذشت	۲ مه ۱۹۷۲ (۷۷ سال) واشینگتن دی.سی. ,ایالات متحده آمریکا
ملیت	آمریکایی
سال‌های فعالیت	۲۲ مارس ۱۹۳۵ – ۲ مه ۱۹۷۲
شناخته‌شده برای	نخستین رئیس اف‌بی‌آی

جان ادگار هوور (به انگلیسی: John Edgar Hoover) یا به‌صورت مخفف جی. ادگار هوور (۱ ژانویهٔ ۱۸۹۵ – ۲ مه ۱۹۷۲) اولین گرداننده و رئیس اداره تحقیقات فدرال (پلیس فدرال آمریکا یا اف‌بی‌آی) بود.

او در سال ۱۹۲۴ به مقام ریاست «ادارهٔ آگاهی» که یک ادارهٔ دولتی بود منصوب گشت، او این اداره را که بعداً در ۱۹۳۵ به اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) تغییر نام داد ظرف مدت نسبتاً کمی به یک سازمان خوش‌نام و مورد احترام تبدیل کرد که در حوزهٔ جاسوسی و اطلاعات فعال بود. هوور همچنین یک لیست سیاه ملی را ایجاد و گسترش داد. در طول جنگ سرد، وی اف‌بی‌آی را به‌عنوان یک ارگان ضدکمونیستی به‌کار انداخت. هوور تا پایان عمرش (۱۹۷۲) یعنی به‌مدت ۴۷ سال ریاست اف‌بی‌آی را به عهده داشت.

بعدها در زندگی و پس از مرگش، هوور به چهره‌ای بحث‌انگیز تبدیل شد، زیرا شواهدی از سوءاستفاده‌های مخفیانه او از قدرت آشکار شد.

زندگی و تحصیلات

هوور در اول ژانویهٔ ۱۸۹۵ در واشینگتن، دی.سی. به دنیا آمد. پدرش «دیکرسون نیلور هوور» در ادارهٔ نقشه‌برداری و چاپ دولتی کار می‌کرد و مادرش «آنا ماری» از تبار آلمانی بود. هوور پس از پایان دبیرستان، در کتابخانه کنگره مشغول به کار شد و هم‌زمان در دانشگاه جورج واشینگتن در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد. او در سال ۱۹۱۶ مدرک کارشناسی حقوق (LLB) و در سال ۱۹۱۷ مدرک کارشناسی ارشد حقوق (LLM) دریافت کرد.

آغاز فعالیت دولتی

در سال ۱۹۱۷، هوور به‌عنوان کارمند در وزارت دادگستری ایالات متحده مشغول به کار شد. در جریان جنگ جهانی اول، او مسئول بررسی پرونده‌های امنیتی و ضدجاسوسی بود. در سال ۱۹۱۹، به‌عنوان دستیار ویژهٔ دادستان کل «ای. میچل پالمر» منصوب شد و نقش کلیدی در حمله‌های پالمر علیه آنارشیست‌ها و کمونیست‌ها ایفا کرد. این اقدامات، هرچند با انتقادهایی دربارهٔ نقض آزادی‌های مدنی همراه بود، موجب شهرت و ارتقای جایگاه هوور در ساختار امنیتی کشور شد.

ریاست بر اداره تحقیقات فدرال

در سال ۱۹۲۴، هوور به ریاست اداره تحقیقات (BOI) منصوب شد. پس از تأسیس اف‌بی‌آی در سال ۱۹۳۵، او به‌عنوان نخستین رئیس این نهاد انتخاب شد و تا زمان مرگش در این سمت باقی ماند. هوور با ایجاد سیستم‌های نوین مانند پروندهٔ اثر انگشت، آزمایشگاه جنایی، و آکادمی ملی اف‌بی‌آی، ساختار حرفه‌ای و علمی این نهاد را پایه‌گذاری کرد.

در دههٔ ۱۹۳۰، اف‌بی‌آی تحت رهبری هوور با گانگسترهایی مانند آل کاپون، جان دیلینجر و بونی و کلاید مقابله کرد. در دهه‌های بعد، تمرکز اف‌بی‌آی به مقابله با جاسوسی خارجی، کمونیسم، و فعالیت‌های چپ‌گرایانه در داخل کشور معطوف شد. در دوران جنگ سرد، هوور نقش مهمی در نظارت بر فعالیت‌های سیاسی و فرهنگی ایفا کرد.

روش‌ها و جنجال‌ها

هوور به‌خاطر روش‌های سخت‌گیرانه، استفادهٔ گسترده از شنود غیرقانونی، نفوذ در گروه‌های سیاسی، و جمع‌آوری اطلاعات محرمانه از شخصیت‌های عمومی، مورد انتقاد قرار گرفت. او فهرست‌هایی موسوم به «FBI Index» تهیه می‌کرد که شامل هزاران فعال سیاسی، هنرمند، و روشنفکر بود. پس از مرگ او، اسناد محرمانه‌ای منتشر شد که نشان می‌داد هوور از قدرت خود برای تهدید سیاسی، اخاذی اطلاعاتی، و تضعیف مخالفان استفاده کرده‌است.

از جمله اقدامات بحث‌برانگیز او می‌توان به برنامهٔ کوینتلپرو (COINTELPRO) اشاره کرد که هدف آن نفوذ و تضعیف گروه‌هایی مانند جنبش حقوق مدنی، حزب پلنگ سیاه، و فعالان ضدجنگ بود. این برنامه‌ها با نقض آشکار حقوق شهروندی همراه بودند و پس از افشای آن‌ها، اعتبار اف‌بی‌آی به‌شدت آسیب دید.

زندگی شخصی و مرگ

هوور هرگز ازدواج نکرد و زندگی شخصی‌اش همواره در هاله‌ای از ابهام قرار داشت. رابطهٔ نزدیک و طولانی‌مدت او با «کلاید تولسون»، معاون و دوست صمیمی‌اش، موضوع گمانه‌زنی‌های فراوانی بود. با این حال، هیچ سند رسمی دربارهٔ گرایش جنسی او منتشر نشده‌است.

هوور در ۲ مهٔ ۱۹۷۲ در سن ۷۷ سالگی در واشینگتن، دی.سی. درگذشت. پیکر او در گورستان کنگره به خاک سپرده شد. پس از مرگش، تولسون به‌طور موقت ریاست اف‌بی‌آی را بر عهده گرفت.

افتخارات

• در ۱۹۳۹ دانشگاه باپتیست اوکلاهاما به او دکترای افتخاری اعطا کرد.
• در ۱۹۳۹ آکادمی دانشمندان ملی به او مدال برای رفاه و آسایش عمومی اعطا کردند.
• در ۱۹۵۰ پادشاه جورج ششم پادشاهی متحده به او مقام سلحشوری افتخاری در قوانین امپراتوری بریتانیا اعطا کرد.
• در ۱۹۵۵ رئیس‌جمهور آیزنهاور به هوور مدال امنیت ملی را داد.
• در ۱۹۶۶ رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون جایزهٔ بخش سرویس برجسته را برای ریاست هوور به او اعطا کرد.
• در سال ۲۰۱۲ از زندگی او فیلمی سینمایی (جی. ادگار) به کارگردانی کلینت ایتسوود ساخته شد. بازیگر نقش جی. ادگار هوور در این فیلم، لئوناردو دی کاپریو می‌باشد.