روان‌گردان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روان‌گردان به دسته‌ای از مواد طبیعی یا ساختگی گفته می‌شود که موجب تأثیر بر مغز و سلسله اعصاب انسان در نقش آگونیست گیرنده سروتونین می‌شوند و آن را از حالت طبیعی خارج می‌کنند. اثر اصلی این مواد تغییر دادن شناخت و ادراک فرد است. نام دیگر این مواد توهم زا است.[۱] ال اس دی، مسکالین، دی‌متیل‌تریپتامین، قارچ سیلوسایبین از معروف‌ترین ترکیبات توهم زا محسوب می گردند.

بسیاری از مواد توهم زا در سرتاسر دنیا غیر قانونی محسوب می‌گردند اما با این حال مصرف تفننی این مواد در مناطق مختلف دنیا رایج می‌باشد.[۲][۳]

توضیحات[ویرایش]

معیار هالیستر برای شناخت ماده روانگردان به شکل زیر است:[نیازمند منبع]

  1. نسبت به بقیه اثرات دارو، تفاوت در نوع بینش و فکر باید آشکار و غالب باشد
  2. از لحاظ فکری و حافظه اثر حداقلی داشته باشد
  3. بی‌حسی، گیجی، بیحالی، و یا انگیزش بیش از حد نباید اثر اصلی باشد
  4. اثرات جانبی خود به خود روی سیستم اعصاب باید حداقلی باشد
  5. هیچگونه وابستگی ایجاد نکنند

بر حسب شرایط البته تمام مواد از این شرایط پیروی نمی‌کنند و حتی ممکن است یک دارو اثرات متفاوتی روی یک فرد ثابت داشته باشد.

منابع[ویرایش]

  1. "Serotonin and Hallucinogens". Neuropsychopharmacology Reviews 21: 16S–23S. doi:10.1016/S0893-133X(98)00135-3. 
  2. "Over 30 million psychedelic users in the United States". F1000Research 2. 28 March 2013. ISSN 2046-1402. PMC 3917651. PMID 24627778. doi:10.12688/f1000research.2-98.v1.  Unknown parameter |vauthors= ignored (help)
  3. "Clinical applications of hallucinogens: A review". Experimental and Clinical Psychopharmacology 24 (4): 229–268. August 2016. ISSN 1936-2293. PMC 5001686 Check |pmc= value (help). PMID 27454674. doi:10.1037/pha0000084.  Unknown parameter |vauthors= ignored (help)