الکلیسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
الکلیسم
King Alcohol and his Prime Minister.jpg
"King Alcohol and his Prime Minister" c.  ۱۸۲۰
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصصروان‌پزشکی، medical toxicology، روان‌شناسی، vocational rehabilitation، narcology
آی‌سی‌دی-۱۰F10
آی‌سی‌دی-9-CM303
مدلاین پلاس000944
سمپD000437
یک پوستر قرن نوزدهم از فرانسه در حال هشدار دادن به عموم در مورد خطرات الکلیسم

الکلیسم (به انگلیسی: Alcoholism) یا مِی‌بارگی در اصطلاحات پزشکی به اعتیاد حاد به استفاده و نوشیدن مشروبات الکلی می‌گویند.[۱] الکلیسم ممکن است به سیروز (التهاب شدید کبد که اغلب برگشت ناپذیر است) منجر شود. نشانگان ناشی از وابستگی جسمی مزمن نسبت به الکل و محرومیت ناگهانی از می‌بارگی سبب رعشه، اضطراب، توهم و هذیان می‌شود.[۲] نوشیدن الکل در دین اسلام حرام و گناه کبیره شمرده شده است و سبب عدم پذیرش اعمال تا چهل روز می باشد. شراب در فقه نجس شمرده شده است.

اعتیاد به الکل

الکل نوعی ماده مخدر است و قدرت اعتیادآوری آن به هیچ عنوان کمتر از سایر انواع مواد نیست. الکل در زمره موادی دسته‌بندی می‌شود که فعالیت بدن را کند کرده و سرعت عملکردهای حیاتی آن را کاهش می‌دهد. در نتیجه فردی که الکل مصرف می‌کند به سختی راه می‌رود، بریده بریده صحبت می‌کند، و قادر نیست که به سرعت از خود عکس‌العمل نشان دهد.

عوارض مصرف الکل

عوارض مصرف طولانی مدت الکل و نشانه‌های ابتلا به الکلیسم عبارتند از:

جستارهای وابسته

منابع

  1. JAMA - Abstract: The definition of alcoholism. The Joint Committee of the National Council on Alcoholism and Drug Dependence and the American Society of Addiction Medicine to ...
  2. «کلینیک الکل - مرکز ملی مطالعات اعتیاد ایران». مرکز ملی مطالعات اعتیاد. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ ژوئن ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۱۶-۰۵-۲۲.