محرک (دارو)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مُحَرّک‌ها یا انگیزنده‌ها (به انگلیسی:Stimulants) موادی هستند که موجب افزایش هوشیاری و کاهش خستگی جسمی و روحی میشوند. محرک‌ها در صورت مصرف خودسرانه معمولاً موجب بدرفتاری،خشونت و اعتیاد می‌شوند به همین دلیل پزشکان تا حد ممکن از تجویز اینگونه داروها خودداری میکنند.

مکانیسم[ویرایش]

این داروها از طریق افزایش فعالیت گیرنده های تحریکی و کاهش فعالیت گیرنده های مهاری سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) میباشند. تحریکات عصبی با فعال شدن سیستم اعصاب سمپاتیک انجام میشود. مواد درونزاد محرک در مغز کاتکولآمین ها هستند که شامل ۳ میانجی عصبی(نوروترانسمیتر)به نام های اپی نفرین (آدرنالین)،نور اپی نفرین (نورآدرنالین) و دوپامین هستند.

مواد خارجی محرک از نظر منشاء به ۲ نوع میباشند:

۱-محرک های طبیعی:نیکوتین، کافئین،کوکائین و...

۲-محرک های شیمیایی:که خود این ها به دسته مخدری مانند مت آمفتامین (شیشه)،اکستازی (MDMA)و... و دسته دارویی مانند متیل فنیدیت (ریتالین)، دگزآمفتامین(دکسترو آمفتامین)، مودافینیل، افدرین و .... تقسیم میشوند.

اعتیادآوری[ویرایش]

تبلیغات دروغین زیادی توسط سوداگران مرگ مبنی بر عدم اعتیاد آوری این گروه از مواد مخدر انجام میشود که در واقع این مواد دارای اعتیاد روانی شدید و وابستگی جسمی کمتر میباشند.

موارد مصرف[ویرایش]

بسیاری از مواد یاد شده که جز مواد غیر قانونی و مورد سوء مصرف در جهان به حساب می آیند و کاربرد پزشکی ندارند اما متأسفانه داروهای این دسته پتانسیل بالایی برای مصرف به عنوان داروهای تفریحی دارند اما کاربرد اصلی پزشکی آنها افزایش فعالیت های مغز،درمان نارکولپسی،بیش فعالی(ADHD)و... میباشد

مصرف دراز مدت این مواد بدون تجویز پزشک باعث ایجاد بیماری های شدید روانی و عصبی مانند شیزوفرنی، جنون،افسردگی و... و بیماری های جسمی مانند انواع مشکلات مربوط به قلب و عروق، رعشه،آتاکسی و... شود


منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]