مصرف تفریحی مواد مخدر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

مصرف تفریحی مواد مخدر یا دارو (به انگلیسی: Recreational drug use) به استفاده از یک داروی روان‌انگیز برای تغییر حالت هوشیاری یا برای لذت و سرگرمی همراه با تغییر ادراک، احساسات و عواطف مصرف کننده می‌گویند.[۱] هنگامی که یک داروی روان‌انگیز (سایکو اکتیو) وارد بدن می‌شود، اثر مست کننده‌ای در مصرف کننده ایجاد می‌کند.[۱] به‌طور کلی داروهای تفریحی به سه دسته تقسیم می‌شود: سرکوب‌کننده‌ها (داروهایی که باعث ایجاد حس آرامش می‌شوند)، محرک‌ها (داروهایی که حس انرژی و هوشیاری را القا می‌کنند) و داروهای توهم‌زا (داروهایی که باعث تحریف ادراکی مانند توهم می‌شوند).[۲]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Crocq, Marc-Antoine (December 2007). Thibaut, Florence (ed.). "Historical and cultural aspects of man's relationship with addictive drugs". Dialogues in Clinical Neuroscience. Laboratoires Servier. 9 (4): 355–361. doi:10.31887/DCNS.2007.9.4/macrocq. ISSN 1958-5969. OCLC 62869913. PMC 3202501. PMID 18286796. S2CID 12682928.
  2. "Classifying drugs by their effect on the central nervous system". health.gov.au. Retrieved 25 October 2021.