استان کردستان
مختصات: شرقی″۴۶ ′۵۹ °۴۶ شمالی″۴۱ ′۱۸ °۳۵ / °۴۶٫۹۹۶۰شرقی °۳۵٫۳۱۱۳شمالی
| کردستان | |
|---|---|
| مرکز | سنندج |
| مساحت | ۲۸,۲۰۳ کیلومترمربع |
| جمعیت (1385) | ۱,۴۴۰,۱۵۸ |
| تعداد شهرستانها | ۸ |
| منطقه زمانی | IRST (گرینویچ+۳:۳۰) |
| -تابستان (دیاستی) | IRST (گرینویچ+۴:۳۰) |
| زبان(های) اصلی | اکثریت کردی اقلیت ترکی آذربایجانی و لکی |
کردستان با گستردگی ۲۸٬۲۰۳ کیلومتر مربع در غرب ایران قرار دارد. این استان که در دامنهها و دشتهای پراکنده سلسله جبال زاگرس میانی قرار گرفته است، از شمال به استانهای آذربایجان غربی و زنجان، از شرق به همدان و زنجان، از جنوب به استان کرمانشاه و از غرب به کشور عراق محدود است. مرکز این استان، شهر سنندج است. استان کردستان براساس آخرین تقسیمات کشوری در سال ۱۳۷۵ دارای ۸ شهرستان، ۱۲شهر، ۲۱ بخش، ۷۸ دهستان و ۱۷۶۵ آبادی دارای سکنه بوده است. شهرستانهای این استان عبارتند از: بانه، بیجار، دهگلان٬ دیواندره، سروآباد٬ سقز، سنندج، قروه، کامیاران و مریوان.
محتویات |
[ویرایش] تاریخ کردستان
استان کردستان بخشی از سرزمینی است که به وسیله مادها حکمرانی می شده است[۱]. مرز تاریخی سرزمینهایی که بوسیله مادها اداره می شده، در شمال به «اوراتو»، در غرب به «آشور» و در جنوب و جنوب غربی به ایلام و سومر منتهی می شد. در ابتدا قبایل نژاد آریایی در شرق و غرب دریاچه ارومیه اسکان یافتند. تعدادی از آنان در شرق دریاچه مقیم شدند و آن را «آمادای» نامیدند و قسمتی که در غرب دریاچه ارومیه بود را پارسوا (پارسوما) نامیده می شد. اولین گروه دولت مادها را بنیان نهاد و دومین گروه سلطنت قدرتمند هخامنشیان را به وجود آورد. با توجه به متن نوشته داریوش در پرسپولیس و بیستون، دولت شاهنشاهی مادها در ناحیه هخامنشی در ۵۵۰ قبل از میلاد واقع شده و سرزمین مادها یکی از ایالات دولت هخامنشی شد. از زمان سلطنت هخامنشیان، در نواحی پارسها و ساسانیها، ایالت مادها بعنوان یکی از ایالات ایران باستان بنام «ماه» شناخته می شد. این ایالت شامل دو بخش «ماه پایین» یا رازی ماه و «ماه بالا» یا نهاوند ماه بود. در دوران قبل از اسلام سرزمین مادها، «مای» یا «ماه» نامیده می شد. ناحیه استان کردستان در دوره صفویه شامل ۹ شهر عمده بود: سنه، گروس، الکا، زرین کمر، تقامین، خورخوره، جوانرود، اورامان، الکای بانه، قالازالام و پالانگان. دولتمردان مستقل برای قبایل بزرگ منصوب می شدند. بنا به پیش نویس شماره ۱۲۷۵ در ۱۳۱۶/۹/۹، ایران به شش بخش تقسیم شده بود. استان غربی شامل شهرهای کردستان، کرمانشاه، گروس، باوندپور(کلهر)، پشت کوه، لرستان، بروجرد، همدان، ملایر، خرمشهر، آبادان، خوزستان و کهکیلویه بود. در سال ۱۳۳۷ با توجه به فرمان شورای وزرا کردستان از پنجمین استان جدا شد و استان کردستان را تشکیل داد. شهرهای استان، سنندج، گروس، سقز و قروه بودند.
[ویرایش] نام کردستان
کردستان متشکل از دو کلمه «کرد» و پسوند «ستان» به معنی مکان می باشد. کردستان مکان و سرزمین کردها می باشد. ناحیه ای است در ایران واقع شده است. کلمه کردستان برای اولین بار بطور رسمی در دوره سلجوقی بکار برده شد و از آن پس ثبت گردید.[نیازمند منبع]
[ویرایش] جغرافیا
استان کردستان با مساحت ۲۸۲۰۳ کیلومتر در غرب ایران مجاور کشور عراق بین ۳۴ درجه و ۴۴ دقیقه تا ۳۶ درجه و ۳۰ دقیقه عرض شمالی و ۴۵ درجه و ۳۱ دقیقه تا ۴۸ درجه و ۱۶ دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار دارد که این مساحت ۱٫۷ درصد از مساحت کل کشور را شامل میشود و از نظر وسعت رتبه ۱۶ را در کشور دارا است. از شمال به استانهای آذربایجان غربی و قسمتی از زنجان و از جنوب به استان کرمانشاه و از شرق به استان همدان و قسمتی دیگر از استان زنجان و از غرب به کشور عراق محدود میباشد . از لحاظ اقلیمی و طبیعی استان کردستان منطقه ای کوهستانی میباشد که دشتهای مرتفع و درههای پهن نیز در پهنه منطقه گسترده شده اند. اختلاف ارتفاع بین بلندترین و پستترین نقاط استان به حدود ۲۴۰۰ متر می رسد. کوه شاهو با ارتفاع ۳۳۰۰ متر بلندترین و منطقه آلوت در بانه با ارتفاع حدود ۹۰۰ متر کم ارتفاعترین نقطه استان می باشد. که این اختلاف ارتفاع خود باعث به وجود آمدن اقلیمهای متفاوت می گردد. کردستان با دریا فاصله اش زیاد است، اما از طریق دره های عمیق در هم تنیده، به آب های آزاد جهان در جنوب و دریاچه های شمالی نظیر دریای خزر و دریاچه ارومیه راه دارد. سرچشمه بسیاری از رودخانه های بزرگ در کوه های کردستان واقع شده اند.
| زنجان | آذربایجان غربی | |||
| همدان | عراق | |||
| کرمانشاه |
[ویرایش] مردم
استان کردستان یکی از استانهای کردنشین در غرب ایران است، اکثریت ساکنان این استان، کردزبان هستند که به لهجههای مختلف تکلم میکنند.[۲] زبان کردی در استان کردستان و همچنین در استانهای ایلام، کرمانشاه، همدان، قزوین[۳]٬ آذربایجان غربی و شمال خراسان و دیگر کشورها لهجههای گوناگونی دارد اما مهمترین، پر تکلمترین و یا به عبارتی لهجه رسمی و ادبی دو شاخه کرمانجی و سورانی است، شاخه سورانی در استان کردستان لهجه رایج در ادبیات مکتوب است.[۲]
علاوه بر زبان کردی اقلیتی نیز در بخش کرانی شهرستان بیجار[۴][۵][۶] و بخش مرکزی شهرستان قروه[۷][۸] به زبان ترکی آذربایجانی و همچنین در بخش چهاردولی شهرستان قروه به زبان لکی تکلم میکنند[۹] اقلیتهای ارمنی و یهودی نیز به تعداد اندک در برخی شهرهای استان یافت میشوند.[۷][۱۰]
[ویرایش] مشاهیر استان کردستان
|
|
این بخش به تمیزکاری نیاز دارد. محتویات این بخش ممکن است غیرقابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشند یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کنند. |
هیمن شاعر
نالی، محوی شاعر
بابا مردوخ روحانی
دکتر ابراهیم یونسی نویسنده
دکترقطب الدین صادقی نمایش نامه نویس
بهمن قبادی کارگردان
مستوره اردلان اولین زن شاعر و نویسنده درخاورمیانه
کامکارها نوازنده و موسیقی دان
پیر شالیار شاعر
امان الله خان اردلان حاکم مشهور کردستان درعهد قاجار
حمیدرضا اردلان موسیقیدان
حضرت آیت الله حیدری فطرت (شهابی) از علمای استان
حاج ماموستا شیخ الاسلام نماینده خبرگان رهبری
[ویرایش] آب و هوا
اقلیم كردستان متاثر از تودههای هوای گرم و مرطوب مدیترانه ای است كه این تودهها موجب بارندگی هایی در بهار و ریزش برف در زمستانها شده است. این تودههای هوایی كه از اقیانوس اطلس و دریای مدیترانه با برخورد به ارتفاعات زاگرس بخش قابل توجهی از رطوبت را بصورت بارشهای پراكنده برف و باران در این منطقه نشان میدهند. تعداد روزهای یخبندان ۱۰۹ روز و میزان بارندگی سالانه در شرایط عادی اقلیمی معادل ۵۰۰ میلی متر میباشد. بیشترین میزان بارندگی مربوط به شهرهای مریوان و بانه حدود ۸۰۰ میلی متر در سال و كمترین میزان بارندگی در ناحیه شرق حدود ۴۰۰ میلی متر و در قسمت مركزی استان یعنی سنندج نزدیك به ۵۰۰ میلی متر در سال است. نفوذ تودههای مرطوب زمستانی و بهاری در مریوان و دریاچه زریوار تأثیر فراوانی در مرطوب و معتدل شدن هوای این ناحیه دارد. میزان رطوبت و بارش مناسب باعث ایجاد جنگلهای انبوه بلوط و گونههای مختلف درختان جنگلی شده است.
[ویرایش] كوهها و قلهها
ارتفاعات، دامنهها و رشته كوههای متعدد استان كردستان از دیگر قابلیتهای تفرجگاهی آن به شمار می آیند. رشته كوههای غرب كشور به صورت رشته هایی موازی، تمامی پهنه استان را در بر گرفته اند و محدوده طبیعی آن را تشكیل میدهند. یخچالهای قلل مرتفع، چشمه سارهای فراوان پوشش مناسب جنگلی و مرتعی دامنههای مناطق كوهستانی، به ویژه مناطق نزدیك شهرها (آبیدر، آربابا، شاهو) در جنوب استان عمدتا در روزهای تعطیل، پذیرای گروه زیادی از ساكنین مناطق شهری و مسافران استان هستند. مهمترین كوههای استان كه بیش از ۲۸۰۰ متر ارتفاع دارند عبارتند از : کوه کوچسار، کوه شیخ معروف، كوه پنجه علی، كوه كانی چرمه، كوه حلقه مسیر، كوه سنا سره، كوه میانه، کوه مسجد میرزا، کوه ملاکاوو، كوه حسین بك، كوه پیازه، كوه تخت، كوه هوعالی داغ، كوه چهل چشمه، كوه هواربرزه، کوه چرخ لان، کوه سراج الدین.
[ویرایش] مناطق دیدنی
استان كردستان به علت دارا بودن شرایط مساعد اقلیمی و زیست محیطی، از دوران پیش از تاریخ، به عنوان یكی از استقرارگاههای بشری مورد توجه بوده و نتایج حاصل از كاوشهای علمی باستانشناسی در مكانهای باستانی حاكی از این مطلب است. در كردستان حدود هزار و دویست و سی و چهار اثر باستان شناسایی شده و حدود پانصد اثر از آنها در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
[ویرایش] جاذبههای طبیعی
بیشتر جنگلهای استان دراطراف شهرهای بانه و مریوان واقع شده و بعد از جنگلهای شمال كشور در درجهٔ دوم اهمیت قرار دارد. در حال حاضر جنگلهای استان به صورت درختچه و بوتههای پراكنده درآمده است. معروفترین درختان جنگلی این جنگلها بلوط، گلابی، گردو، سیب وحشی، پسته وحشی، زالزالك، آلبالو جنگلی، نارون، افرا و درخت هایی مانند گز و بید وحشی در كنار رودخانه است. نواحی جنگلی استان عبارت اند از: جنگلهای مریوان (۱۸۵۰۰۰ هكتار)، بانه (۵۰۰۰۰ هكتار)، سقز (۷۰۰۰ هكتار) و جنگلهای منطقه سنندج كه مساحت آن حدود ۷۸۰۰۰ هكتاراست و بیشتر درغرب كامیاران و جنوب سنندج واقع شده اند. از دیگر جاذبههای طبیعی استان میتوان به پارک جنگلی آبیدر، منطقه اورامان، دریاچه زریوار، آبشاربل، چهل چشمه، سراب قروه و آبشارکویله اشاره کرد.
[ویرایش] جاذبههای تاریخی
از جاذبه های تاریخی استان میتوان به:قرآن تاریخی نوگل تپه باستانی زیویه، سنگ نبشته اورامان، غار کرفتو، عمارت خسروآباد، عمارت مشیر دیوان، عمارت امجدالاشراف، عمارت وکیل الملک، عمارت سالار سعید (موزه سنندج)، عمارت آصف وزیری (خانه کرد)، حمام شیشه، حمام خان، حمام وکیل الملک، حمام قسلان، بازار سنندج، قلعه حسن آباد، قلعه قمچقای، پل قشلاق، برج اشقون بابا، برج اوچ گنبدخان، برج ینگی ارخ اشاره کرد.
[ویرایش] جمعیت
| رتبه: | شهر: | جمعیت: | شهرستان: | جمعیت: |
|---|---|---|---|---|
| ۱ | سنندج | ۳۱۱٬۴۴۶ | سنندج | ۴۰۹٬۶۲۸ |
| ۲ | سقز | ۱۳۱٬۳۴۹ | سقز | ۲۰۵٬۲۵۰ |
| ۳ | مریوان | ۹۱٬۶۶۴ | مریوان | ۱۵۰٬۹۲۶ |
| ۴ | بانه | ۶۹٬۶۳۵ | بانه | ۱۱۶٬۷۷۳ |
| ۵ | قروه | ۶۵٬۸۴۲ | قروه | ۱۹۶٬۹۷۲ |
| ۶ | کامیاران | ۴۶٬۷۶۰ | کامیاران | ۱۰۴٬۷۰۴ |
| ۷ | بیجار | ۴۶٬۱۵۶ | بیجار | ۹۵٬۴۶۱ |
| ۸ | دیواندره | ۲۲٬۸۴۲ | دیواندره | ۸۲٬۶۲۸ |
| ۹ | دهگلان | ۲۰٬۲۲۶ | دهگلان | ۷۸٬۰۰۰ |
| ۱۰ | سروآباد | ۳٬۷۰۷ | سروآباد | ۵۳٬۹۹۲ |
[ویرایش] موقعیت اقتصادی اجتماعی
این استان از لحاظ اقتصاد کشاورزی از مناطق قابل توجه و از لحاظ دامپروری یكی از قطبهای اساسی دامداری كشور است. فعالیتهای صنعتی این استان بسیار محدود میباشد، ولی به طور كلی صنایع این استان به دو گروه ماشینی و دستی تقسیم میشوند كه صنایع ماشینی آن مشتمل بر صنایع كانی غیرفلزی، شیمیایی، نساجی و چرم، غذایی، برق و الكترونیك میباشد و صنایع دستی آن نیز شامل فرشبافی، گلیمبافی، نساجی و غیره میباشد.
[ویرایش] هتلها
| هتلهای استان کردستان | |
|---|---|
[ویرایش] منابع
- ↑ جغرافيا و تاريخ کردستان
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ «استانداری کردستان». بازبینیشده در مارس ۲۰۱۰.
- ↑ «زبان و دین مردم استان قزوین». صدا و سیمای مرکز قزوین. بازبینیشده در مارس ۲۰۱۰.
- ↑ «آثار تاریخی بیجار». فرمانداری بیجار. بازبینیشده در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۰.
- ↑ «بیجار شناسی». مجله اینترنتی شهرستان بیجار. بازبینیشده در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۰.
- ↑ «اشنایی با بیجار گروس». سایت بیجار ایران. بازبینیشده در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۰.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ «Kordestan Province, Iran». Britannica Encyclopedia، ۲۰۰۲. بازبینیشده در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۰.
- ↑ «قروه از نگاهی نو». وبگاه شهرداری قروه. بازبینیشده در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۰.
- ↑ فرهنگ جغرافیایی ایران ج.5، ﺣﺴﻨﻌلی ﺭﺯﻡﺁﺭﺍ، ﺗﻬﺮﺍﻥ، ﺩﺍﻳﺮﻩ ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎیی ﺳﺘﺎﺩ ﺍﺭﺗﺶ، .١٣١ - .١٣٢
- ↑ «Sanandaj». Britannica Encyclopedia. بازبینیشده در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۰.
- ↑ درگاه ملی آمار ایران
[ویرایش] جستارهای وابسته
|
|||||||||||||||||||
| پایین = رده }}
|
|||||||
| در ویکیانبار منابعی در رابطه با استان کردستان موجود است. |