معاد
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 مجموعه مقالههای |
|
|---|---|
| اصول | |
| اصول خاص تشیع | |
| فروع | |
| فروع خاص تشیع | |
| منابع اسلامی | |
| شخصیتها | |
|
محمد |
|
| مذهبها | |
| مذاهب فقهی | |
| مذاهب کلامی | |
| علوم اسلامی | |
| تاریخ اسلام | |
|
امویان • عباسیان |
|
| جغرافیای اسلام | |
|
مکه • مدینه
|
|
معاد واژهی عربی ست،از عود میآید به معنای بازگشتن ـ رستاخیز يا دوباره برخاستن (پس از مرگ). باور به رستاخیز (معاد) یکی از اصول دین اسلام است. برخی معاد را تنها جسمانی (رجعت ) یا تنها روحانی (آخرت) میدانند . معاد یکی از اصول دین اسلام و یکی از مهمترین آنهاست.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] معاد از ديدگاه قرآن
- باطن هر کس در این دنیا، عین ظاهر در آخرت است.[۱]
- در روز قيامت نفس را مؤاخذه میشود و نه قوای نفس. به همين خاطر نفس به قوای خود میپرسد که چرا بر علیه من شهادت میدهید و اعضای او پاسخ میدهند که خداوند ما را به نطق واداشتهاست.[۲]
- نظام آخرت کاملترین نظام امکانی است که هر کس به حسب گنجايش وجودی خود هر چه را اراده نماید و بخواهد بی درنگ و بدون شرط به وجود خواهد آمد.[۳]
[ویرایش] فلسفه معاد از نظر اسلام
- معاد يعنی تجلی كردن نفس با تمام آنچه در درون خود داشتهاست، يعنی آنچه در زمين وجودت كاشتی قيام میكند. در قيامت نوشتههای نفس به اسم شريف "الحی" حيات میيابند.
- هر كس زرع و زارع و مزرعه خويش است؛ به عبارت ديگر مهمان سفره خود است. بسياری از آنچه در آخرت به انسان روی میآورد بروز و ظهور صفات و ملكاتی هستند كه انسان در مزرعه وجود خويش كاشتهاست.
| دهقان سالخورده چه خوش گفت با پسر | كای نور چشم من بجز از كشته ندروی |
- جزا در طول علم و عمل بلکه نفس علم و عمل است. لاجرم قیامت هر کسی برپا شدهاست و هر کس بهشت یا دوزخ خود است.هر کس با ادراکات و افکار و اقوال و اعمالش سازنده خود است و ادراکات او عین هویت و ذات او میگردند.
[ویرایش] منابع
- معرفت نفس - علامه حسن زاده آملی
- انسان در عرف عرفان- علامه حسن حسن زاده آملی
