اجماع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

برای مفهوم اجماع در فقه، اجماع (فقه) را ببینید.

اجماع، کنسانسوس یا آئین وفاق عام در دو معنا کاربرد دارد. اول به معنای توافقی عام میان اعضای یک گروه که با در نظر گرفتن آراء هر یک از افراد، چه در مرحله تصمیم‌سازی و چه در اقدامات پیرو آن، به دست آمده‌است. و دوم نظریه و آئینی که برای دستیابی به چنین توافقی مورد استفاده است.

رسیدن به اجماع نیازمند توجه جدی به نظرات مطروحه هر یک از اعضای گروه است. وقتی که تصمیمی بر مبنای اجماع اتخاذ می‌شود، می‌بایست به صلاحدید اعضا در اقدامات بعدی نیز اعتماد کرد.

[ویرایش] منبع

‎