ابن طفیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوبکر محمد بن عبدالملک بن طفیل القیسی در وادی آش از اقلیم غرناطه در حدود سال ۵۰۶ هجری متولد شد. در طب و ریاضیات و فلسفه و شعر و قضاوت و ستاره شناسی شهرت داشت . در غرناطه به کار طبابت پرداخت و کار کتابت حاکم آن دیار را نیز به عهده داشت. ابن طفیل در سال ۵۸۱ هجری در مراکش در گذشت.

آثار[ویرایش]

گرچه مورخان برای ابن طفیل آثار بسیاری در فلسفه و طبیعیات و الهیات و نیز رساله‌ای در نفس و نامه‌هایی که میان او ابن رشد رد و بدل شده ذکر کرده‌اند اما بجز رسالهٔ حی بن یقظان چیزی بجای نمانده‌است . رسالهٔ حی بن یقظان خلاصه آراء و عقاید فلسفی اوست و گویا نام اصلی آن رسالة حی بن یقظان فی اسرار الحکمة المشرقیه می‌باشد که آن را با الهام از رسالهٔ حی بن یقظان ابن سینا به رشته تحریر در آورده‌است .

منابع[ویرایش]