جهاد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
Shahada.svg

مجموعه مقاله‌های
اسلام

اصول

توحید
نبوت
معاد

اصول خاص تشیع

امامت عدل

فروع

نماز روزه زکات
حج جهاد

فروع خاص تشیع

خمس
امر به معروف
نهی از منکر
تولی تبری

منابع اسلامی

قرآن عقل
سنت (حدیث)

شخصیّت‌ها

محمد
علی فاطمه
اهل بیت
خلفای راشدین
امامان شیعه
صحابهٔ محمد

مذهب‌ها

تسنن تشیع تصوف

مذاهب فقهی

جعفری شافعی
حنفی مالکی
حنبلی مذاهب دیگر

مذاهب کلامی

امامیه
اسماعیلیه خوارج
مرجئه اشاعره
معتزله مذاهب دیگر

علوم اسلامی

حدیث تفسیر
فقه کلام
فلسفه عرفان

تاریخ اسلام

امویان عباسیان
فاطمیان مملوکان
عثمانیان صفویان
آخرالزمان

جغرافیای اسلام

مکه مدینه
بیت‌المقدس
کوفه نجف
کربلا سامرا
کاظمین مشهد
بغداد دمشق
عربستان یمن
عراق شام
ایران مصر
اندلس شمال آفریقا
آسیای میانه هندوستان

Maghribi Kufic2.jpg

درگاه اسلام
 ن . ب . و 

جِهاد یکی از مفاهیم دین اسلام است.

واژه جهاد از ریشه جهد به معنی کوشش و مبارزه و فعالیت است. این کوشش و مبارزه می‌تواند در عرصه‌های گوناگونی صورت گیرد از جمله کوشش در مبارزه با امیال درونی (جهاد اکبر) یا کوشش و مبارزه در راه دفاع از دین اسلام یا گسترش قلمرو اسلام (جهاد اصغر).

جهاد یکی از فروع دین و از واجبات اسلامی است. کلمهٔ جهاد حدود ۱۰۸ بار در قرآن آمده‌است. وخداوند کسانی را که در راه او جهاد می‌کنند دوست دارد.[۱]

فهرست مندرجات

[ویرایش] انواع جهاد

جهاد به صورت کلی به دو نوع جهاد دفاعی و جهاد ابتدایی تقسیم می‌گردد. جهاد دفاعی، جنگ و مبارزه‌ای است که در صورت تجاوز دشمنی به حریم مسلمین واجب و لازم می‌گردد و آیات متعدد قرآن به آن دستور دارد. جهاد ابتدایی، جهادی است که مسلمانان ابتداءاً به جنگ وارد می‌شوند، بدون اینکه طرف مقابل ابتدا جنگ را آغاز کرده باشد. غالب شیعیان، جهاد ابتدایی را تنها در زمان پیامبر یا امام معصوم ممکن می‌دانند و انجام آن را بدون اجازه معصوم خطا می‌دانند. برخی اندیشمندان اسلامی مثل سیدمصطفی محقق‌ داماد جهاد را در اسلام حتی در زمان امام معصوم تنها محدود به جهاد دفاعی می‌دانند.[۲]

[ویرایش] غرب و مسألهٔ جهاد

دشمنان اسلام، از دیرباز، درصدد نابودی کامل این دین الهی بوده‌اند. امروز نیز، غرب، به عنوان دشمن اول جهان اسلام، همین هدف را دنبال می‌کند؛ چراکه برآورده شدن آمال و مطامع خود را در نابودی اسلام می­بیند. یکی از شیوه‌های مبارزاتی آنان، ترویج افکار غلط و نادرست، نسبت به اسلام است. آنان، مروج این مطلب‌اند که اسلام، «دین شمشیر و خشونت» است. این ادعا، بنا به گفتهٔ «مونتگمری وات»، نوعی کاریکاتور کینه‌توزانه می­باشد[۳] و از برتری فرهنگی مسلمانان بر مسیحیان نشأت گرفته‌است.[۴]

امروزه، متفکران و سیاست‌مداران غربی به این نتیجه رسیده‌اند که شیعه با دو بال سرخ و سبز که نماد نهضت عاشورا و باور به نهضت جهانی مهدوی است پرواز می­‌کند و همین مطلب، او را آسیب‌ناپذیر کرده‌است.[۵]

یاد حادثة جانسوز کربلا که در طول تاریخ، احیاگر اسلام ناب بوده است الگویی برای چگونگی حفظ عقیده در برابر تهاجمات دشمنان محسوب می‌شود. حماسه‌آفرینی، شهادت‌طلبی و مقابله با ظلم و ظالم، از درس‌های مهم این واقعه است؛ به گونه‌ای که شیعیان، در طول تاریخ، با کمک همین اعتقادات، کارهای بزرگی را به ثمر رسانده‌اند. به همین خاطر، مقام شهدا در مکتب اسلام، مقامی ممتاز و ویژه است؛ چرا که اسلام برای بالندگی و مقابله با دشمنان، همواره به عنصر شهادت‌طلبی و نهراسیدن از مرگ نیاز دارد. چنان‌چه مرتضی مطهری می‌گوید: «خون شهید، به زمین نمی‌ریزد؛ خون شهید، هر قطره‌اش تبدیل به صدها و هزارها قطره، بلکه دریایی از خون می‌گردد و در پیکر اجتماع، وارد می­شود. مَثَل شهید، مَثَل شمع است که خدمتش از نوع سوختن و پرتو افکندن است؛ تا دیگران در این پرتو آسایش یابند»[۶]

امروزه، غرب بر این عقیده است که جهاد مرادف با تروریسم و خشونت است. آنان، عملیات استشهادی و دفاعی مسلمانان را حرکات تروریستی می‌نامند و برای القای این مفهوم به جهانیان، برنامه‌ریزی جدی به عمل آورده­اند.

«استیون ورتووک» یکی از جامعه شناسان غربی دربارهٔ رویکرد رسانه­ها نسبت به اسلام می­گوید: «از پایان دهه ۱۹۷۰، مسلمانان همواره در عملیات خرابکارانه و تروریستی در نقاط مختلف جهان، به عنوان یک گروه هدف قرار گرفته‌اند ... در ۱۷ ژانویه سال ۱۹۹۱، عنوان پرفروش‌ترین روزنامة ایتالیا- کوریر دلامرا- چنین بود: "ترس باز شدن جبهة دومی در میان جهان مسلمان، به نام جهاد اسلامی" این دیدگاه، با عناوینی مانند"خطر تروریسم، وضعیت قرمز!"، "نقشه­ای برای جبهة داخلی" و یا "اعلام خطر! تروریسم گسترش می‌یابد" ادامه یافت ... ایدهٔ "تروریست عرب مسلمان"، مدام تولید می­شد؛ زیرا از آن دسته اخباری بود که مردم دوست داشتند بشنوند و در ضمن، افکار عمومی را علیه اعراب مهاجر، تقویت می‌کرد».[۷]

و این‌چنین است که تمام مبارزان فلسطینی در رسانه‌های غربی به عنوان تروریست، معرفی می‌شوند؛ در صورتی که کشتار مردم و رهبران فلسطینی به دست اسرائیلی‌ها، به عنوان عملکردی جهت حفظ امنیت، لازم دانسته می­شود.

«دن کوئل» از معاونین سابق دولت آمریکا بنیادگراییِ اسلامی را یک خطر جهانی و جایگزین کمونیسم مطرح ساخت.[۸] از سوی دیگر، ویلی گلاس دبیر کل سازمان ناتو نیز در یک کنفرانس امنیتی در آلمان، اعلام کرد که بنیادگراییِ اسلامی اکنون برای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی به اندازهٔ خطر کمونیسم در گذشته، تهدید آمیز است.[۹]

[ویرایش] تبلیغات غرب در مورد جهاد

عناصر اسرائیلی چنین تحلیل هایی را در غرب گسترش می‌دهند و با استفاده از رسانه‌ها و محافل دانشگاهی، پشتوانه‌­های لازم را برای نظریهٔ مزبور فراهم می‌­سازند. هزاران فیلم که در کمپانی هالیوود، تولید شده و می‌شود، در راستای همین تفکرات است که می­تواند مؤیدی بر سخنان قبل باشد.

در این‌جا به صورت خلاصه به برخی از این فیلم‌ها اشاره می‌شود:

  1. «دروغ­های حقیقی»: در این فیلم - که به کارگردانی «جیمز کامرون» و نقش‌آفرینی «آرنولد شوارتزنگر» می­باشد- گروهی مسلمان تحت تشکلی با نام «جهاد سرخ» (که یادآور معنای شهادت است) و به سرکردگی شخصی به نام «سلیم ابو عزیز»، قصد انفجار بمبی را در آمریکا دارند. جالب است که این گروه، پرچم آمریکا را بر روی بمب، پهن می­کنند که هدف عملیات آن‌ها را مشخص می­‌نماید. هم‌چنین گفتگوهای عربی، چهره‌­های کاملاً شرقی، بستن چفیه بر سر و استفاده از عبارت« عملیات انتحاری»، از جمله نمادهایی هستند که مسلمان بودن تروریست‌ها را برای بیننده، مشخص می­کند.
  2. «مردی که فردا را دید» یا «پیشگویی­های نوستر آداموس»: در این فیلم، شخصی که جنگ نهایی میان خیر و شر را به وجود می­آورد و دنیا - خصوصاً آمریکا -را مورد تجاوز قرار می­دهد، کسی نیست جز منجی مسلمانان که از شهر پیامبر اسلام صل الله علیه و آله و سلم ظهور کرده‌است .
  3. «یونایتد»: این فیلم، اثر «پل گرین گراس» آمریکایی است که در سال ۲۰۰۶ ، پخش گردید. این فیلم به سرنوشت چهارمین هواپیمایی که قرار بود توسط تروریست‌های مسلمان به کاخ سفید برخورد کند، می­پردازد. در سکانس اولیهٔ این فیلم، شخصی را می‌بینیم که در حال خواندن قرآن و شخص دیگری ، در حال انجام غسل است. در واقع، آنان برای یک عمل تروریستی، مهیا می‌شوند. پس از آماده شدن افراد، در حالی‌که فضای شهر از بالا نشان داده می‌شود، آیات جهاد از قرآن کریم تلاوت می‌گردد. در قسمتی دیگر از فیلم، تروریست‌ها با فریاد «الله اکبر» و «لا اله الا الله» به مسافرین هواپیما یورش برده و پس از زد و خورد، کنترل هواپیما را در دست می‌گیرند. بستن سربندهای قرمز، گفتن ذکر دعا به زبان عربی، بریدن گلوی یک زن با گفتن ذکر «بسم الله الرحمن الرحیم» و مواردی دیگر، از جمله مسائلی است که در جهت تروریست نشان دادن آن‌ها، در این فیلم به کار رفته‌است.

[ویرایش] پانویس

  1. قرآن ۶۱:۴
  2. مصاحبه محقق داماد با رادیو زمانه
  3. برخورد آرای مسلمانان و مسیحیان، صص ۱۳۹ - ۱۴۰
  4. همان، صص۱۴۷ - ۱۴۸
  5. اشاره به کنفرانس ۱۹۸۴، تل آویو
  6. مرتضی مطهری، قیام و انقلاب مهدی علیه السلام ، ص۶۶ و ص۸۷.
  7. مقاله «محمد کیست؟»، هفته نامه اشپیگل؛ به نقل از «گذری بر اندیشه دینی درغرب»، محمد ونگی فراهانی، صص۱۶۱ -۱۶۲
  8. به نقل از نظریه برخورد تمدن‌ها، مرکز مطالعات سیاسی.
  9. نظریة برخورد تمدن‌ها، ص۳۰؛ به نقل از گزارش جرمی لاول خبر نگار رویتر، در تاریخ ۱۵ فوریه ۱۹۹۵ از بروکسل
‎‎



Mosque02.svg این نوشتار پیرامون اسلام، خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.