محمدتقی جعفری
 |
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
| محمدتقی جعفری | |
|---|---|
 محمدتقی جعفری |
|
| زادروز | مرداد ۱۳۰۴ ۱۳۴۳ ه. ق تبریز |
| درگذشت | ۲۵ آبان ۱۳۷۷ ۱۴۱۹ ه. ق |
| آرامگاه | شهر مشهد, حرم امام رضادارالزهد مبارکه |
| ملیت |  ایرانی |
| نامهای دیگر | محمدتقی جعفری نیا |
| پیشه | فیلسوف مسلمان و مولویشناس |
| لقب | علامه |
| والدین | کریم |
| وبگاه | |
| پایگاه اطلاعرسانی استاد محمدتقی جعفری | |
محمدتقی جعفری ( مرداد ۱۳۰۴ - ۲۵ آبان ۱۳۷۷ ه.خ) (۱۳۴۳ - ۱۴۱۹ ه. ق)، از جملهٔ فیلسوفان مسلمان و مولویشناسان معاصر ایرانی میباشد.
محتویات |
[ویرایش] زندگینامه
محمدتقی جعفری در مرداد ماه سال ۱۳۰۴ [۱] در شهر تبریز دیده به جهان گشود. نام پدر وی کریم بود. وی درس نخوانده بود، ولی حافظهای بسیار قوی داشت و غالب سخنان پندآموز را به طرزی شیوا بیان میکرد. شغل پدر وی نانوایی بود و به کار و تلاش علاقه وافری داشت. مادرش نیز زنی دانا بود که به وی درسهای دبستان را در خانه آموخت.
[ویرایش] تحصیلات اولیه
محمد تقی نزد مادر مقداری مقدمات دروس و قرآن را آموخت. آنگاه در مدرسهٔ اعتماد تبریز پایه چهارم و پنجم را با رتبه بالا گذراند. سپس به همراه برادرش مقارن سالهای پایانی جنگ جهانی دوم به مدرسهٔ طالبیه تبریز رفته و تحصیلات علوم دینی را نزد استادان آنجا پی گرفت. تأمین هزینهٔ زندگی، او را ناگزیر ساخته بود تا صبحها به تحصیل پرداخته، و بعد از ظهرها را کار کند.
[ویرایش] تحصیلات عالی
در سال ۱۳۵۹ ه.ق در ۱۵سالگی، زادگاه خویش را به قصد اقامت در تهران ترک نمود، و در مدرسه مروی نزد اساتید تحصیل متن رسائل و مکاسب را پی گرفت. پس از سه سال، در سال ۱۳۶۲ ه.ق به شهر قم مهاجرت نمود، و ضمن تحصیل در مدرسه دارالشفای قم ملبس به لباس روحانیت گردید و دروس خارج را در آنجا آغاز کرد.
وی سپس برای ادامه تحصیلات، راهی نجف شد . وی بیست و سه ساله بود که به درجهٔ اجتهاد نایل گردید. وی پس از یازده سال اقامت در نجف، و شرکت در حوزههای درسی آن دیار، به سال ۱۳۳۶ یا ۱۳۳۷ ه.ش به ایران مراجعت نمود.
[ویرایش] استادان
جعفری بیشترین استفادههای علمی را از محمدرضا تنکابنی، شیخ کاظم شیرازی، سید عبدالهادی شیرازی، آیتالله سید ابوالقاسم خویی، شیخ مرتضی طالقانی، میرزا حسن یزدی، سید محمود شاهرودی، سید جمال الدین گلپایگانی، سید محمد هادی میلانی، آیتالله شهیدی (صاحب حاشیه بر مکاسب) و سید محسن حکیم کسب نمودهاست.
[ویرایش] کتابشناسی
آثار زیادی از وی به جا ماندهاست، که چند نمونه از آنها عبارتاند از:
- ترجمه و تفسیر نهجالبلاغه (۲۷ جلد)
- تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی (۱۵ جلد)
- ترجمهٔ کامل نهجالبلاغه
- امام حسین علیه السلام شهید فرهنگ پیشرو انسانیت
- حقوق جهانی بشر از دیدگاه اسلام و غرب (فارسی و انگلیسی)
- نقد نظریات دیوید هیوم در چهار موضوع فلسفی
- بررسی و نقد برگزیده افکار راسل
- زیبایی و هنر از دیدگاه اسلام
- موسیقی از دیدگاه فلسفی و روانی
- فلسفه دین
- تحقیقی در فلسفه علم
- فلسفه و هدف زندگی
- مولوی و جهانبینیها
- شناخت انسان در تصعید حیات تکاملی
- آفرينش و انسان
- جبرواختيار
[ویرایش] پانوشتهها
- ↑ مطابق با ۱۳۴۳ ه.ق
