نجس
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نجس، در اصطلاح فقه اسلامی، به مواردی اطلاق می شود که تماس با آن ها و آن چه با شرایطی به آنها برخورد کند، نوعی از خباثت -یعنی همان نجاست- را به برخورد کننده منتقل میکند که در پی آن احکامی خاصی برای شیء دارای نجاست -که متنجس نامیده می شود- به وجود می آید. برای مثال با لباس متنجس -به استثنای مواردی- نمیتوان نماز به جا آورد. البته به وسیله عمل تطهیر که شرایط خاص خود را دارد میتوان این نجاست و خباثت را از شی زائل نمود؛ خوردن و آشامیدن نجاسات حرام است.
نجاسات در فقه شیعه [ویرایش]
نجاسات در نزد اهل سنت [ویرایش]
- خمر
- بول انسان
- غائط انسان
- منی
- مردار حیوانی که ذبح شرعی نشده باشد.
- سگ
- خوک
- مشرک
- شیر حیوانی که مسلمان از خوردن آن ممنوع گشته باشد.
منبع [ویرایش]
Wikipedia contributors, "Najis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Najis&oldid=195862290
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||