حق رأی زنان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


حق رأی زنان که به معنی حق شرکت زنان در انتخابات است؛ از مهم‌ترین رویدادهای تکامل اولیهٔ جنبش‌های مدافع حقوق زنان بود. هواخواهان حق رأی زنان که سافروجت‌ها نیز نامیده می‌شدند؛ کسب حق رأی را مقدمه مشارکت سیاسی زنان می‌دانستند.

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۸۴۸ جنبش حق رأی زنان در ایالات متحده ٱمریکا به یک جنبش اجتماعی گسترده تبدیل شد. در سال ۱۸۹۳، نیوزیلند نخستین کشوری بود که حق رأی زنان را به رسمیت شناخت.امروزه جز بوتان، برونئی، عربستان سعودی و واتیکان؛ دیگر کشورها حق زنان برای شرکت در انتخابات را به رسمیت شناخته‌اند.

در کشورهای مختلف[ویرایش]

حق رأی زنان در نیوزیلند[ویرایش]

نیوزیلند نخستین کشور مستقلی بود که حق رأی زنان را به رسمیت شناخت. در سال ۱۸۹۳، قانون انتخابات به نفع مشارکت سیاسی زنان تغییر یافت و در سال ۱۸۹۳ زنان برای نخستین بار در انتخابات ملی آن کشور شرکت کردند. کیت شپارد و ماری آن مولر از مهم‌ترین رهبران هواخواه حق رأی زنان در نیوزیلند بودند. تا سال ۱۹۱۹، زنان در نیوزیلند حق نامزدی در مجلس را نداشتند. نخستین زنی که در مجلس نیوزیلند به نمایندگی برگزیده شد، الیزابت مک کومب بود.

حق رأی زنان در بریتانیا[ویرایش]

در سال ۱۸۶۶، دادخواستی به مجلس بریتانیا ارائه شد که در آن زنان بریتانیا تقاضا کرده بودند قانون انتخابات تغییر کند و حق رأی کامل زنان را نیز دربرگیرد.این دادخواست تحت اعتراض خشونت‌بار مخالفینی قرار گرفت که معتقد بودند؛ حق رأی زنان بزرگ‌ترین خطرات برای انگلستان به همراه خواهد آورد. پارلمان بریتانیا، نخست عقیده داشت که دخالت زنان در سیاست، زندگی سیاسی را مبتذل کرده و در عین حال ثبات خانواده را از میان می‌برد؛ بنابراین به دادخواست عمل نکرد.در سال ۱۸۶۷، نخستین جامعه ملی حق رأی زنان تأسیس گردید. اعضای این جامعه که به سافروجت‌ها معروف گردیدند؛ خود را هواخواه حق رأی زنان می‌دانستند.سافروجت‌ها تا پایان قرن نوزدهم برای دادن حق رأی به زنان بیش از چهل دادخواست به پارلمان بریتانیا ارائه دادند که تا سال ۱۹۰۰ به طول انجامید. در سال ۱۹۰۳ جنبش حق رأی زنان توسعه بیشتری یافت و تظاهرات خیابانی و راهپیمایی‌های فراوانی را در بر گرفت.در یک اجتماع فضای باز که در ماه ژوئن ۱۹۰۸ در لندن برپا گردید، بیش از پانصدهزار زن طرفدار حق رأی زنان حضور یافتند. امیلین پانکهرست از شخصیت‌های برجسته هواخواه حق رأی زنان بود که برای اجتماعات بزرگی از مبارزات زنان انگلیسی صحبت کرد. امیلین پانکهرست معتقد بود که حق رأی زنان، زندگی سیاسی را اساساً دگرگون خواهد کرد، و حس جدید نوع‌دوستی و اخلاق را به وجود خواهد آورد. در سال ۱۹۱۰، آلیس پین و هریت استنتون بلچ در مبارزات زنان در بریتانیا شرکت کردند که پیوند عمیقی بین سافروجت‌های بریتانیا و ایالات متحده آمریکا ایجاد کرد. برخی مبارزات سافروجت‌ها در بریتانیا با خشونت همراه بود؛ چندین کلیسا نابود گردید، و نخست‌وزیر اسکویت چندبار مورد سوءقصد قرار گرفت. بسیاری از طرفداران حق رأی زنان زندانی شدند که باعث شروع اعتصاب سراسری زنان بریتانیا شد. سرانجام در سال ۱۹۱۸، بریتانیا حق رأی زنان را به رسمیت شناخت. سن رأی برای زنان بریتانیا بالای ۳۰ سال بود در حالی که مردان می‌توانستند پس از ۲۰ سالگی در انتخابات شرکت کنند. در سال۱۹۲۱، حدود یک سوم زنان بریتانیا برای نخستین بار در انتخابات ملی شرکت کردند. پس از به دست آوردن حق رأی زنان در سال ۱۹۱۸، جنبش‌های طرفدار حقوق زنان در انگلستان و دیگر کشورهای اروپایی رو به زوال گذاشتند و زنان انقلابی بیشتر جذب جنبش‌های دیگر ضدفاشیسم می‌گردیدند.

حق رأی زنان در ایالات متحده آمریکا[ویرایش]

در سال ۱۸۲۰ بیش از دوهزار زن آمریکایی به دولت ایالات متحده آمریکا تقاضانامه‌ای ارائه کردند و در آن خواستار اعطای حق رأی برابر با مردان شدند.این تقاضانامه مورد اعتنای دولت آمریکا واقع نشد. آلیس پین و هریت استنتون بلچ دو زن آمریکایی بودند که در مبارزات زنان در بریتانیا و آمریکا شرکت فعال داشتند. در سال ۱۹۱۰، زنان آمریکا راهپیمایی‌ها و تظاهرات وسیعی را در نیویورک، ماساچوست و نیوجرسی سازمان دادند.در سال ۱۹۲۰ ویلسون رییس جمهور ایالات متحده، نوردهمین متمم قانون اساسی آن کشور را به مجلس سنا رساند که بر اساس آن تمام زنان ایالات متحده آمریکا برای اولین بار حق رأی برابر با مردان می‌یافتند.

حق رأی زنان در ایتالیا[ویرایش]

در سال ۱۹۱۹ نخستین دادخواست زنان ایتالیایی برای حق رأی به مجلس ایتالیا ارائه شد. در سال ۱۹۲۵، ارزش رأی زنان نصف مردان بود. با به قدرت رسیدن موسولینی، زنان از شرکت در انتخابات منع شدند. پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵، زنان ایتالیا حق رأی برابر با مردان کسب کردند.

حق رأی زنان در آلمان[ویرایش]

حق رأی زنان در فرانسه[ویرایش]

شارل دوگل در سال ۱۹۴۴ برای نخستین بار حق رأی زنان در فرانسه را به رسمیت شناخت.

حق رأی زنان در هند[ویرایش]

در هند، ساروجینی نایدو از رهبران کسب حق رأی برای زنان بود.کنگره ملی هند به رهبری مهاتما گاندی از حق رأی زنان پشتیبانی می‌کرد. پس از استقلال هندوستان، در سال ۱۹۵۰، زنان هندی برای نخستین بار حق رأی به دست آوردند.

حق رأی زنان در اندونزی[ویرایش]

حق رأی زنان در ژاپن[ویرایش]

در سال ۱۹۱۹، در ژاپن، ایشیواکا فوسائه نخستین انجمن طرفدار حق رأی زنان را تأسیس کرد. این انجمن گردهمایی‌های بسیاری را ترتیب می‌داد و زنان را نسبت به اهمیت مشارکت سیاسی آگاه می‌کرد. در سال ۱۹۲۰ یکی از دو حزب اصلی ژاپن، از حق رأی زنان پشتیبانی کرد. در سال ۱۹۲۴ ارتش ژاپن تمام جنبش‌های اجتماعی مردم‌سالاری و فمنیستی را سرکوب کرد. در سال ۱۹۴۵ نیروهای متفقین، ژاپن را شکست دادند. در سال ۱۹۴۷ تظاهرات سراسری در ژاپن به طرفداری از حق رأی زنان سازمان‌دهی شد. سرانجام در سال ۱۹۴۸، قانون اساسی جدید ژاپن حق رأی برابر زنان را به رسمیت شناخت.

حق رأی زنان در چین[ویرایش]

مائو از طرفداران جنبش هواخواه حق رأی زنان در چین بود. پس از تأسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹، زنان برای نخستین بار حق شرکت در انتخابات را یافتند.

حق رأی زنان در نیجریه[ویرایش]

حق رأی زنان در پرو[ویرایش]

حق رأی زنان در ایران[ویرایش]

پس از پیروزی انقلاب مشروطه ایران در سال ۱۹۰۶، مجلس نمایندگان مردم در تهران گشوده شد. مردم ایران برای نخستین بار با انتخاب نمایندگان خود برای حضور در مجلس شورای ملی، در امور سیاسی مشارکت مستقیم پیدا کردند.در نخستین نظام‌نامه انتخابات مجلس شورای ملی، زنان از حق رأی اعم از انتخاب شدن یا انتخاب کردن محروم شدند. در نظام‌نامه مجلس شورا زنان، خارج شدگان از دین اسلام، دیوانگان، تبعه خارجه، دزدان و قاتلین، گدایان و متکدیان و اشخاصی که کمتر از ۲۰ سال داشتند؛ فاقد حق رأی شناخته شدند.

در سال ۱۳۲۲ طرح اعطای حق رای به زنان از سوی نمایندگان حزب توده آذربایجان در مجلس ارائه شد[۱].

محمد مصدق، در قانون انتخاباتی همچنان زنان را از حق رأی محروم دانسته بود؛ وقتی مشاوران مصدق با این استدلال که در قانون اساسی همه شهروندان برابرند، اعطای حق رأی به زنان را پیشنهاد کردند، علما با حمایت طلاب و بزرگان اصناف اعتراض کردند که در شرع اسلام حق رأی فقط به مردان داده شده است.[۲] کاشانی نیز تأکید کرد که دولت باید حتماً از دادن حق رأی به زنان جلوگیری کند، چرا که آنان باید در خانه بمانند و به وظیفه اصلی خودشان یعنی خانه‌داری و پرورش فرزند بپردازند.[۳] در دور دوم مجلس شورای ملی؛ ماده چهارم نظام‌نامه انتخابات به بحث و بررسی رسید. در این جلسه، محمدتقی وکیل‌الرعایا نماینده مردم همدان از حق رأی زنان پشتیبانی کرد و در مخالفت با نظام‌نامه انتخابات سخن گفت. سپس ذکاءالملک و حسن مدرس در مجلس سخن گفتند و حق رأی زنان را مورد نکوهش قرار دادند. حسن مدرس، استدلال کرد که قوانین موجود به خوبی حقوق زنان را حفظ می‌کند و هشدار داد که اعطاء حق رأی به زنان به بی‌ثباتی سیاسی، فساد مذهبی و هرج و مرج اجتماعی خواهد انجامید.[۴] هنگامی که طلاب قم برای مخالفت و اعتراض با پیشنهاد اعطای حق رأی به زنان به خیابان‌ها ریختند، یک نفر کشته و دوازده تن مجروح شدند.

در سال ۱۹۶۲، لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی در هیئت دولت ایران به تصویب رسید. بر اساس این لایحه، زنان برای نخستین بار اجازه شرکت در انتخابات و نامزد شدن برای انتخابات را پیدا می‌کردند. روح الله خمینی جلسه‌ای در قم تشکیل داد و سرانجام تصمیم به ارسال تلگراف به محمدرضا شاه پهلوی در جهت به مخالفت با سه بند لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی از جمله اعطای حق رای به زنان ایرانی گرفت که اصل مربوط به حق رأی زنان از مهمترین اعتراضات وی بود[۵]. محمدرضاشاه، تصمیم‌گیری در این مورد را به دولت اسدالله علم واگذار کرد. اسدالله علم در یک سخنرانی حرکت‌های علیه انجمن‌های ایالتی و ولایتی را حرکات مرتجع و مخالف ترقی زنان دانست. با این حال در آستانه انقلاب اسلامی ایران، آیت‌الله خمینی مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان را مطابق قوانین اسلام تلقی کرد و با مشارکت سیاسی زنان مخالفت نکرد. [۶].

حق رأی زنان در اسرائیل[ویرایش]

زنان از جمله اعضای مجمع موقت ملی اسرائیل بودند. اعضای این مجمع منشور استقلال اسرائیل را بر اساس منشور حقوق بشر سازمان ملل متحد و تساوی کامل میان زنان و مردان و اصل جدایی دین از سیاست، در تاریخ ۱۴ مه ۱۹۴۸ میلادی (۲۴ اردیبهشت ۱۳۲۷ خورشیدی) تصویب و امضا کردند. زنان در کشور اسرائیل از تساوی کامل با مردان در تمام زمینه‌ها منجمله در حق رای برخوردارند. اسرائیل نخستین کشور در خاورمیانه بود که یک زن سیاست‌مدار توانست در آن به مقام نخست وزیری برسد.

حق رأی زنان در عربستان سعودی[ویرایش]

دولت عربستان سعودی تا کنون حق رأی زنان را در انتخابات‌ها به رسمیت نشناخته است. علمای وهابی این تصمیم دولت را تایید کرده و رأی دادن زنان را موجب فساد و خلاف عفت دانسته‌اند. رییس دولت عربستان سعودی اعلام کرد که زنان فاقد صلاحیت لازم برای قضاوت درباره نامزدهای انتخاباتی هستند. هر چند برخی دیگر از نمایندگان اظهار کردند که ممنوعیت رأی در عربستان سعودی به این دلیل است که اکثر زنان این کشور شناسنامه ندارند.[۷]

حق رأی زنان در عمان[ویرایش]

در انتخابات مجلس شورا عمان که در سال ۲۰۰۳ انجام پذیرفت، زنان برای نخستین بار اجازه شرکت داشتند. در این انتخابات ۹۵ هزار زن عمانی شرکت کردند و پانزده زن نامزد انتخابات بودند.[۸]

حق رأی زنان در بحرین[ویرایش]

نخستین انتخابات بحرین در سال ۱۹۷۳ بر‌گزار شد که در آن تنها مردان حق رأی داشتند. در سال ۲۰۰۲، دولت بحرین برای نخستین بار از مشارکت سیاسی زنان در انتخابات پشتیبانی کرد؛ در انتخابات شورای شهر که در همان سال بر‌گزار شد، زنان حق انتخاب کردن و انتخاب شدن داشتند. با این حال، هیچ یک از زنان نامزد شده به شورای شهر بحرین، راه نیافت.[۹]

حق رأی زنان در امارات متحده عربی[ویرایش]

در انتخابات دسامبر سال ۲۰۰۶، زنان حق رأی داشتند.[۱۰]

الگوهای رأی دادن زنان[ویرایش]

الگوهای رأی دادن زنان در کشورهای غربی[ویرایش]

در اروپا، مطالعات نشان می‌دهد که رأی‌دهندگان زن گرایش بیش‌تری به محافظه‌کاری دارند. در بریتانیا، زنان بیشتر از مردان به حزب کارگر رأی می‌دهند. در انتخابات اخیر ایالات متحده آمریکا، زنان به نسبتی بیش از مردان به حزب دموکرات رأی داده‌اند و زنان جوان بیش‌تر متمایل به دموکرات‌ها بوده‌اند.

سال اعطای حق رای به زنان در کشورهای مختلف[ویرایش]

برای مرتب سازی بر اسای تاریخ روی "سال اعطای رای" کلیک کنید.

کشور سال اعطای حق رای به زنان
Flag of Afghanistan.svg افغانستان ۱۹۶۳
Flag of Albania.svg آلبانی ۱۹۲۰
Flag of Algeria.svg الجزایر ۱۹۶۲
Flag of Andorra.svg آندورا ۱۹۷۰
Flag of Angola.svg آنگولا ۱۹۷۵
Flag of Argentina.svg آرژانتین ۱۹۴۷
Flag of Armenia.svg ارمنستان ۱۹۱۷
Flag of Aruba.svg آروبا نامعلوم
Flag of Australia.svg استرالیا ۱۹۰۲
Flag of Austria.svg اتریش ۱۹۱۹
Flag of Azerbaijan.svg جمهوری آذربایجان ۱۹۱۸
Flag of the Bahamas.svg باهاما ۱۹۶۰
Flag of Bahrain.svg بحرین ۲۰۰۲
Flag of Bangladesh.svg بنگلادش ۱۹۷۲
Flag of Barbados.svg باربادوس ۱۹۵۰
22x20px British Windward Islands ۱۹۵۱
Flag of Belarus.svg بلاروس ۱۹۱۹
Flag of Belgium (civil).svg بلژیک ۱۹۱۹/۱۹۴۸
Flag of British Honduras (1919-1981).svg بریتانیا هندوراس ۱۹۵۴
Flag of Benin.svg بنین ۱۹۵۶
Flag of Bermuda.svg برمودا ۱۹۴۴
Flag of Bhutan.svg پادشاهی بوتان ۱۹۵۳
Flag of Bolivia.svg بولیوی ۱۹۳۸
Flag of Botswana.svg بوتسوانا ۱۹۶۵
Flag of Brazil.svg برزیل ۱۹۳۱
Flag of Brunei.svg برونئی ۱۹۵۹
Flag of Bulgaria.svg بلغارستان ۱۹۳۸
Flag of Upper Volta.svg جمهوری ولتا علیا ۱۹۵۸
پرچم بریتانیا برمه ۱۹۲۲
Flag of Burundi.svg بوروندی ۱۹۶۱
Flag of Cambodia.svg کامبوج ۱۹۵۵
Flag of Cameroon.svg کامرون ۱۹۴۶
Flag of Canada.svg کانادا ۱۹۱۷
Flag of Cape Verde.svg کیپ ورد ۱۹۷۵
Flag of the Cayman Islands.svg جزایر کیمن نامعلوم
Flag of the Central African Republic.svg جمهوری آفریقای مرکزی ۱۹۸۶
Flag of Chad.svg چاد ۱۹۵۸
Flag of Chile.svg شیلی ۱۹۳۴
Flag of the People's Republic of China.svg چین ۱۹۴۷
Flag of Colombia.svg کلمبیا ۱۹۵۴
Flag of the Comoros.svg کومور ۱۹۵۶
Flag of Zaire.svg زئیر ۱۹۶۷
Flag of the Republic of the Congo.svg جمهوری کنگو ۱۹۶۳
Flag of the Cook Islands.svg جزایر کوک ۱۸۹۳
Flag of Costa Rica.svg کاستاریکا ۱۹۴۹
Flag of Côte d'Ivoire.svg ساحل عاج ۱۹۵۲
Flag of Cuba.svg کوبا ۱۹۳۴
Flag of Cyprus.svg قبرس ۱۹۶۰
Flag of Czechoslovakia.svg چکسلواکی (امروز: جمهوری چک, اسلواکی) ۱۹۲۰
Flag of Denmark.svg دانمارک (در برگیرنده ایسلند) ۱۹۱۵
Flag of Djibouti.svg جیبوتی ۱۹۴۶
Flag of the Dominican Republic.svg جمهوری دومینیکن ۱۹۴۲
Flag of Ecuador.svg اکوادور ۱۹۲۹
Flag of Egypt.svg مصر ۱۹۵۶
Flag of El Salvador.svg السالوادور ۱۹۳۹
Flag of Equatorial Guinea.svg گینه استوایی ۱۹۶۳
Flag of Estonia.svg استونی ۱۹۱۷
Flag of the Falkland Islands.svg جزایر فالکند نامعلوم
Flag of Fiji.svg فیجی ۱۹۶۳
Flag of Finland.svg فنلاند ۱۹۰۶
Flag of France.svg فرانسه ۱۹۴۴
Flag of French Polynesia.svg تاهیتی نامعلوم
Flag of Gabon.svg گابون ۱۹۵۶
Flag of The Gambia.svg گامبیا ۱۹۶۰
Flag of Georgia.svg گرجستان ۱۹۱۸
 جمهوری وایمار ۱۹۱۸
Flag of Ghana.svg غنا ۱۹۵۴
Flag of Gibraltar.svg جبل طارق نامعلوم
Flag of Greece (1822-1978).svg یونان ۱۹۳۰ (باسوادان، انتخابات محلی), ۱۹۵۲ (نامشروط)
Flag of Greenland.svg گرینلند نامعلوم
Flag of Guam.svg گوآم نامعلوم
Flag of Guatemala.svg گواتمالا ۱۹۴۶
Flag of Guernsey.svg گرنزی نامعلوم
Flag of Guinea.svg گینه ۱۹۵۸
Flag of Guinea-Bissau.svg گینه بیسائو ۱۹۷۷
Flag of Guyana.svg گویان ۱۹۵۳
Flag of Haiti.svg هائیتی ۱۹۵۰
Flag of Honduras.svg هندوراس ۱۹۵۵
Flag of Hong Kong.svg هنگ کنگ ۱۹۴۹
Flag of Hungary.svg مجارستان ۱۹۱۸
Flag of India.svg هند ۱۹۴۷
Flag of Indonesia.svg اندونزی ۱۹۳۷
Flag of Iran.svg ایران ۱۹۶۳
Flag of Iraq.svg عراق ۱۹۸۰
Flag of the Isle of Man.svg جزیره من ۱۸۸۱
Flag of Israel.svg اسرائیل ۱۹۴۸
Flag of Italy.svg ایتالیا ۱۹۴۶
Flag of Jamaica.svg جامائیکا ۱۹۴۴
Flag of Japan.svg ژاپن ۱۹۴۷
Flag of Jersey.svg جرسی نامعلوم
Flag of Jordan.svg اردن ۱۹۷۴
الگو:Country data Kazakh ۱۹۲۴
Flag of Kenya.svg کنیا ۱۹۶۳
Flag of Kiribati.svg کیریباتی ۱۹۶۷
Flag of North Korea.svg کره شمالی ۱۹۴۶
Flag of South Korea.svg کره جنوبی ۱۹۴۸
Flag of Kuwait.svg کویت ۲۰۰۵
Flag of Kyrgyzstan.svg قرقیزستان ۱۹۱۸
Flag of Laos.svg لائوس ۱۹۵۸
Flag of Latvia.svg لتونی ۱۹۱۷
Flag of Lebanon.svg لبنان ۱۹۴۳ (تحصیلات ابتدایی). ۱۹۵۲ (نامشروط)
Flag of Lesotho.svg لسوتو ۱۹۶۵
Flag of Liberia.svg لیبریا ۱۹۴۶
Flag of Libya.svg لیبی ۱۹۶۴
Flag of Liechtenstein.svg لیختن‌اشتاین ۱۹۸۴
Flag of Lithuania.svg لیتوانی ۱۹۱۷
Flag of Luxembourg.svg لوکزامبورگ ۱۹۱۹
Flag of Macau.svg ماکائو نامعلوم
Flag of Madagascar.svg ماداگاسکار ۱۹۵۹
Flag of Malawi.svg مالاوی ۱۹۶۱
Flag of Malaysia.svg مالزی ۱۹۵۷
Flag of Maldives.svg مالدیو ۱۹۳۲
Flag of Mali.svg مالی ۱۹۵۶
Flag of Malta.svg مالت ۱۹۴۷
Flag of the Marshall Islands.svg جزایر مارشال ۱۹۷۹
Flag of Mauritania.svg موریتانی ۱۹۶۱
Flag of Mauritius.svg موریس ۱۹۵۶
Flag of Mexico.svg مکزیک ۱۹۴۷
Flag of the Federated States of Micronesia.svg ایالات فدرال میکرونزی ۱۹۷۹
Flag of Moldova.svg مولداوی ۱۹۱۸
Flag of Monaco.svg موناکو ۱۹۶۲
Flag of Mongolia.svg مغولستان ۱۹۲۴
Flag of Morocco.svg مراکش ۱۹۶۳
Flag of Mozambique.svg موزامبیک ۱۹۷۵
Flag of Namibia.svg نامیبیا ۱۹۸۹
Flag of Nauru.svg نائورو ۱۹۶۸
Flag of Nepal.svg نپال ۱۹۵۱
Flag of the Netherlands.svg هلند ۱۹۱۹
Flag of New Zealand.svg نیوزیلند ۱۸۹۳
Flag of Nicaragua.svg نیکاراگوئه ۱۹۵۵
Flag of Niger.svg نیجر ۱۹۴۸
Flag of Nigeria.svg نیجریه ۱۹۵۸
Flag of Norway.svg نروژ ۱۹۱۳
Flag of Oman.svg عمان ۲۰۰۳
Flag of Pakistan.svg پاکستان ۱۹۴۷
Flag of Palau.svg پالائو ۱۹۷۹
Flag of Panama.svg پاناما ۱۹۴۱
Flag of Papua New Guinea.svg پاپوآ گینه نو ۱۹۶۴
Flag of Paraguay.svg پاراگوئه ۱۹۶۱
Flag of Peru.svg پرو ۱۹۵۵
Flag of the Philippines.svg فیلیپین ۱۹۳۷
Flag of the Pitcairn Islands.svg جزایر پیت‌کرن ۱۸۳۸
Flag of Poland.svg لهستان ۱۹۱۷
Flag of Portugal.svg پرتغال ۱۹۳۱
Flag of Puerto Rico.svg پورتوریکو ۱۹۲۹
Flag of Qatar.svg قطر ۱۹۹۷
Flag of Romania.svg رومانی ۱۹۳۸
Flag of Russia.svg روسیه ۱۹۱۷
Flag of Rwanda.svg رواندا ۱۹۶۱
Flag of Saint Helena.svg سینت هلینا نامعلوم
Flag of Samoa.svg ساموآ نامعلوم
Flag of San Marino.svg سن مارینو ۱۹۵۹
Flag of Sao Tome and Principe.svg سائوتومه و پرینسیپ ۱۹۷۵
Flag of Saudi Arabia.svg عربستان سعودی زنان حق رای ندارند
Flag of Senegal.svg سنگال ۱۹۴۵
Flag of Seychelles.svg سیشل ۱۹۴۸
Flag of Sierra Leone.svg سیرالئون ۱۹۶۱
Flag of Singapore (1946-1959).svg سنگاپور ۱۹۴۷
Flag of the Solomon Islands.svg جزایر سلیمان ۱۹۷۴
Flag of Somalia.svg سومالی ۱۹۵۶
Flag of South Africa.svg آفریقای جنوبی ۱۹۳۰ (سفیدها); ۱۹۶۸ (سایررنگ‌ها); ۱۹۸۴ (هندی‌ها); ۱۹۹۴ (سیاهان)
Flag of Spain.svg اسپانیا ۱۹۳۱
Flag of Sri Lanka.svg سری‌لانکا ۱۹۳۱
Flag of Sudan.svg سودان ۱۹۶۴
Flag of Dutch Guyana.svg هلندی گویان ۱۹۴۸
Flag of Swaziland.svg سوازیلند ۱۹۶۸
Flag of Sweden.svg سوئد ۱۹۲۱
Flag of Switzerland.svg سوئیس ۱۹۷۱
Flag of Syria.svg سوریه ۱۹۴۹
Flag of the Republic of China.svg تایوان ۱۹۴۷
الگو:Country data Tajikestan ۱۹۲۴
Flag of Tanzania.svg تانزانیا ۱۹۵۹
Flag of Thailand.svg تایلند ۱۹۳۲
Flag of East Timor.svg تیمور شرقی ۱۹۷۶
Flag of Togo.svg توگو ۱۹۴۵
Flag of Tonga.svg تونگا ۱۹۶۰
Flag of Trinidad and Tobago.svg ترینیداد و توباگو ۱۹۴۶
Flag of Tunisia.svg تونس ۱۹۵۹
Flag of Turkey.svg ترکیه ۱۹۳۰
Flag of Turkmenistan.svg ترکمنستان ۱۹۲۴
Flag of Tuvalu.svg تووالو ۱۹۶۷
Flag of Uganda.svg اوگاندا ۱۹۶۲
الگو:Country data Ukrainian ۱۹۱۹
Flag of the United Arab Emirates.svg امارات متحده عربی ۲۰۰۶
Flag of the United Kingdom.svg بریتانیا) با ایرلند ۱۹۱۸
Flag of the United States.svg ایالات متحده آمریکا ۱۹۲۰
Flag of Uruguay.svg اروگوئه ۱۹۲۷
Flag of Uzbekistan.svg ازبکستان ۱۹۳۸
Flag of Vanuatu.svg وانواتو ۱۹۷۵
Flag of Venezuela.svg ونزوئلا ۱۹۴۶
Flag of Vietnam.svg ویتنام ۱۹۴۶
Flag of South Yemen.svg یمن جنوبی ۱۹۶۷
Flag of Zambia.svg زامبیا ۱۹۶۲
Flag of Zimbabwe.svg زیمباوه ۱۹۱۹
Flag of SFR Yugoslavia.svg یوگسلاوی ۱۹۴۵

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ساناساریان، الیز؛ ص۱۱۳
  2. مذاکرات مجلس، مجلس هفدهم، ۱۶ بهمن ۱۳۳۱
  3. کاشانی، یک پیام، تهران مصور، ۱۵ فروردین ۱۳۳۲
  4. مذاکرات مجلس، مجلس هفدهم، ۱۴ دی ۱۳۳۱
  5. صحیفه نور، جلد اول صفحه ۷۸
  6. صحیفه نور, ج4, ص33 ـ 34.
  7. BBC NEWS | Middle East | Saudi women barred from voting
  8. freedomhouse.org: Oman
  9. freedomhouse.org: Bahrain
  10. Untitled Document

منابع[ویرایش]

  • آبراهامیان، یرواند. ایران بین دو انقلاب: درآمدی بر جامعه‌شناسی سیاسی ایران معاصر. ترجمهٔ احمد گل محمدی. محمد ابراهیم فتاحی. چاپ چهاردهم. تهران: نشر نی، ۱۳۷۷. ۷۰۹. 
  • رفیع پور، فرامرز. آناتومی جامعه یا سنة الله: مقدمه‌ای بر جامعه‌شناسی کاربردی. تهران: انتشارات کاوه، ۱۳۷۷. 
  • ساناساریان، الیز. جنبش حقوق زنان در ایران (طغیان، افول و سرکوب از ۱۲۸۰ تا انقلاب ۱۳۵۷). ترجمهٔ نوشین احمدی خراسانی. چاپ اول. تهران: نشر اختران، ۱۳۸۴. ص۷۴. ISBN 964-7514-78-6. 
  • گیدنز، آنتونی. جامعه‌شناسی. ترجمهٔ منوچهر صبوری. چاپ سوم. تهران: نشر نی، ۱۳۷۶. ۲۳۸. 
  • هوکز، بل. تئوری فمینیست: از حاشیه به مرکز. چاپ ۱۹۸۴. ISBN 3-614-89608-0. 
  • Wikipedia contributors, "Women's suffrage," Wikipedia, The Free Encyclopedia