موج اول فمینیسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موج اول فمینیسم اشاره به دورانی از فعالیت فمینیستی دارد که در طول قرن ۱۹ اوایل قرن ۲۰ در انگلستان، کانادا، هلند و ایالات متحد آمریکا اتفاق افتاد[۱]. تمرکز این جنبش روی نابرابری‌ها در حقوق قانونی لازم‌الاجرا و عمدتاً به دست آوردن حق رای برای زنان بود.[۲] اصطلاح موج اول برای اولین بار در سال ۱۹۷۰ به کار رفت. در آن زمان جنبش زنان، به همان اندازه در حال مبارزه با نابرابری‌های حقوقی[یادداشت ۱] جنسیتی بود که با نابرابری های غیر رسمی[یادداشت ۲]. جنبش در این دوره با به رسمیت شناختن فعالیت‌های پیش از خود، عنوان موج دوم فمینیسم را برای خود برگزید.

جستارهای وابسته[ویرایش]

یادداشت[ویرایش]

  1. de jure
  2. de facto

منابع[ویرایش]

  1. Haslanger, Sally, Nancy Tuana and Peg O'Connor. “Topics in Feminism”. The Stanford Encyclopedia of Philosophy, 2013. 
  2. Burrell، Barbara C.. Women and Political Participation: A Reference Handbook. ABC-CLIO، 2004. 5. شابک ‎۱۸۵۱۰۹۵۹۲۶.