کمپین یک میلیون امضا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

یک میلیون امضا نام طرحی مستقل و اجتماعی است که شماری از فعالان حقوق زنان در داخل ایران از ۵ شهریور سال ۱۳۸۵ به راه انداخته‌اند. هدف این طرح جمع‌آوری دست‎کم یک میلیون امضا در حمایت از رفع تبعیض‎های قانونی علیه زنان است.[۱]

فهرست مندرجات

[ویرایش] پیشینه

گروه‎هایی از فعالان جنبش زنان پس از تجمع ۲۲ خرداد سال ۱۳۸۵ در میدان هفت‌تیر تهران بر آن شدند که در ادامه‎ی پیگیری اهدافی که در قطعنامه آن تجمع اعلام شده بود در جهت تلاش برای تغییر قوانین ناعادلانه و زن‎ستیز در ایران، حرکتی ‎جمعی و هدف‎مند را در دستور کار خود قرار دهند. این پیکار (کمپین) در واقع تلاش وسیعی برای «جمع‎آوری یک میلیون امضاء» به‎منظور درخواست تغییر قوانین تبعیض‌آمیز در ایران است. زمان این پیکار بلندمدت است یعنی مقید به زمان محدود و مشخصی نیست و تا رسیدن به حد نصاب (جمع‎آوری یک میلیون امضاء) ادامه خواهد داشت. این حرکت با توجه به میزان زمان و تعداد مشارکت‎کنندگان در این ممکن است تا یک سال یا حداکثر دو سال تداوم یابد. حداقل سنی که برای امضاء کنندگان در نظر گرفته شده‌است ۱۸ سال است.[۱]

[ویرایش] اهداف کمپین یک میلیون امضا

در وب‌گاه طرح تغییر برای برابری اهداف زیر به عنوان اهداف اصلی این پیکار (کمپین) ذکر شده‎اند:

  1. مشارکت جمعی بخش‎های وسیعی از شهروندان برای تغییرات مثبت اجتماعی و رسیدن به هدفی معین و مشروع (رفع تبعیض‎های قانونی علیه زنان)[۱]
  2. آشنایی و گفت و گوی رو در رو با گروه‎های مختلف زنان و شهروندان در سطح گسترده[۱]
  3. ایجاد زمینه برای بخشیدن صدا به زنان خاموش (بی‎صدایان)[۱]
  4. اعتقاد به رشد آگاهی، ایجاد گفتگو میان شهروندان و آموختن فعالیت‎های جمعی و دموکراتیک یعنی اصلاحات از پایین، از درون جامعه‎ی مدنی و نه از بالا. پایه‎ی این عمل جمعی، اعتقاد به ضرورت تقویت حوزه‎ عمومی، اعتقاد به توانمندسازی زنان، باور به اینکه تنها تغییراتی ماندگار و ریشه‎ای هستند که از بطن جامعه می‎جوشند و نتیجه‎ی آشنایی مستقیم با دردها و لمس مشکلات، به طور مستقیم یا غیرمستقیم توسط تک تک افرادند، و نیز آگاهی از این امر که مشکلات حقوقی، مشکل فردی و خصوصی نیست و شمار زیادی از زنان با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. [۱]
  5. یکی دیگر از اهداف این کمپین بر این اساس است که تلاش‎گران این کمپین، در عمل و تماس مستقیم با شهروندان جامعه‎ی خود، متوجه شوند که بدون تحمل سختی، بدون پرداخت هزینه و البته اتحاد و همدلی، هیچ بی‎عدالتی و تبعیضی قابل تغییر نیست. مسیر اصلی این تغییر نه از مجاری و معادلات قدرت، مردان و زنان قدرتمند و...، بلکه از طریق آگاهی و حساسیت تک تک زنان و شهروندان عادی نسبت به خودشان و درک موقعیت و جایگاه‎شان در جامعه ذکر شده‌است.[۱]
  6. نشان دادن این که خواسته‎ی برحق تغییر قوانین تبعیض‎آمیز محدود به چهار تا پنج هزار نفر از زنان نیست بلکه این خواسته، خواسته‎ای فراگیر است.[۱]
  7. یکی از اهداف ذکر شده برای این طرح نشان دادن این است که خواسته‎ی تغییر و اصلاح قوانین، خواسته‎ی طیف خاصی از زنان نیست. این طرح تلاش بر نشان دادن این دارد که انگ‎هایی که اغلب به مدافعان حقوق برابر و زنان فعال برای خاموش کردن آن‎ها زده می‌شود (از جمله: بی‎دردی، بالای شهر نشینی، خودنمایی و...) واقعا صحت ندارد چون این قوانین بر زندگی همه‎ی زنان اعم از باسواد و بی‎سواد، بالای شهرنشین و پایین شهرنشین، مجرد و متاهل، روستایی و شهری، کم و بیش تأثیر می‎گذارد.[۱]

[ویرایش] عدم مغایرت با قانون و اسلام

بنیان گذاران این طرح تاکید می‎کنند که این درخواست هیچ‎گونه ضدیتی با مبانی اسلام ندارد[۱] زیرا جزو اصول دین به‎شمار نمی‌آیند. تغییر قوانینی که در این کمپین مورد درخواست است، حداکثر، محل اختلاف بین مجتهدان و علمای دین است و برخی از فقیه‌ها از جمله آیت‎الله صانعی یا آیت‎الله بجنوردی و شمار دیگری از مجتهدان سال‎هاست که بازنگری در قوانین تبعیض‎آمیز علیه زنان را مورد تایید قرار داده‎اند و تغییر آن‎ها را مغایر با اسلام ندانسته‎اند.[۱]

در همین حال درخواست‌های این طرح با تعهدات بین‎المللی دولت ایران نیز همخوانی دارد چون ایران به میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی پیوسته و اولین گام در این کنوانسیون‎ها منع هرگونه تبعیض است، بنابراین تبعیض باید از بین برود چون منطبق با تعهدات بین‌المللی دولت ایران است.[۱]

[ویرایش] پشتیبانی

حامیان اولیه پیکار «یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین تبعیض‎آمیز»:

شیرین عبادی - سیمین بهبهانی ـ شهلا لاهیجی ـ بابک احمدی ـ شهلا اعزازی ـ ناصر زرافشان ـ نرگس محمدی ـ منیرو روانی پور ـ فریده غیرت ـ شهلا شرکت ـ اردشیر رستمی ـ فرزانه طاهری ـ فریبرز رئیس دانا ـ معصومه حیات غیبی ـ بنفشه حجازی ـ مائده طهماسبی ـ فرهاد آئیش ـ عمران صلاحی ـ مهوش شیخ‎الاسلامی ـ مجید تولایی ـ ناهید توسلی ـ جعفر پناهی - … [۱]

طرح تغییر برای برابری هر روز حامیان جدیدی در میان اقشار و گروه‌های مختلف جامعه پیدا می‌کند. یکی از مشخصه‌های این طرح این است که حامیان آن همه متعلق به یک قشر یا گروه نیستند و در نتیجه، این درخواست‌ها در جریان منفعت یک گروه خاص سیاسی یا اجتماعی نیست. بسیاری از افرادی که با این طرح همکاری دارند افرادی هستند که متعلق به هیچ گروهی نمی‌باشند.[۱] از طرفی افرادی که متعلق به گروهی هستند به گروه‌های بسیار متفاوتی تعلق دارند از جمله می‌توان به فاطمه راکعی، عضو کمیسیون زنان جبهه مشارکت و رئیس فراکسیون زنان در مجلس ششم، فخرالسادات محتشمی پور، نایب رئیس کمیسیون زنان جبهه مشارکت و جمع هم‌اندیشی فعالان جنبش زنان، گروه‌های غیر ایرانی فمینیستی در کشورهای همسایه، کشورهای مسلمان، کشورهای آفریقایی، اروپایی و ایرانی‌های مقیم کشورهای مختلف اشاره کرد.[۱]


[ویرایش] برخورد با کمپین

کمپین یک میلیون امضا در آغازین ماههای فعالیت دولت محمود احمدی نژاد شکل گرفت. پیش از تشکیل این کمپین، نیروهای پلیس زن و مرد به خشن‌ترین شیوه با اجتماع کنندگان ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ در میدان هفت تیر تهران برخورد کردند و بیش از ۷۰ تن در تجمع میدان هفت‌تیر بازداشت و محاکمه شدند.

گروه‎هایی از آن فعالان جنبش زنان پس از تجمع تصمیم گرفتند برای ادامه‎ی پیگیری اهدافی که در قطعنامه آن تجمع اعلام شده بود حرکت ‎جمعی و هدف‎مند دیگری را آغاز کنند[۱]. با شروع کمپین برخوردها با این بخش از جنبش زنان موقتا تخفیف یافت ولی در ادامه، نهادهای اطلاعاتی و امنیتی بارها اعضا و هواداران کمپین را بازداشت کردند[۲].

برخوردهای دوگانه با این حرکت انجام گرفت، چنانکه قاضی پرونده‌ خدیجه مقدم صراحتا به وی اعلام کرد که «می‌خواهیم چوب لای چرخ کمپین بگذاریم»، و از سوی دیگر در بازجویی مامورین وزارت اطلاعات از وی، آنها می‌گفتند که ما با کمپین مشکلی نداریم[۳].

سایت تغییر برای برابری در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۷ برای دهمین بار فیلتر شد و پایگاه اینترنتی کمپین در شهرها و کشورهای مختلف نیز همزمان فیلتر شدند به طوری که از ۱۹ سایت کمپین، ۱۵ سایت آن برای مخاطبان داخل ایران (کمپین در مشهد، اصفهان، اراک، شیراز، زاهدان، رشت، آلمان، کالیفرنیا، قبرس، کویت و مردان برای برابری) فیلتر شد[۴].

[ویرایش] جایزه‌ها

  • ۲۰۰۸ - جایزه ویژه گزارشگران بدون مرز به وب‌گاه کمپین با نام تغییر برای برابری تعلق گرفت - هیئت داوران دلیل این انتخاب را چنین بیان کردند: «ب سایت «تغییر برای برابری»، وب‌گاه کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز است که دو سال و سه ماه قبل توسط تعدادی از فعالان حقوق زنان در ایران راه اندازی شد. این کمپین قصد دارد یک میلیون امضا از زنان و مردان ایرانی را برای رفع تبعیض‌های قانونی علیه زنان ایرانی جمع آوری کرده و به مجلس ایران تحویل دهد و خواستار بازبینی قوانین شود. اما این فقط یک هدف این کمپین است، مهم‌ترین هدف این کمپین آموزش و ارتقای آگاهی شهروندان ایرانی از قوانین تبعیض آمیز است. این وب‌گاه تاکنون هجده بار فیلتر شده‌است که از این نظر رکورددار فیلتر شدن در جامعه اینترنتی فارسی زبان است! تا به امروز چهل و هشت کنشگر این کمپین بازداشت شده و هرکدام از چند روز تا چندماه به جرم جمع آوری امضا و گسترش آگاهی در زندان به سر برده و بسیاری از آنها به حبس‌های از شش ماه تا دو سال تعزیری و تعلیقی محکوم شده‌اند. حتا سه نفر از آنها به شلاق هم محکوم شده‌اند. تعدادی از کنشگران این کمپین از محل کارهای خود به دستور وزارت اطلاعات اخراج شده‌اند و برخی از آنها نیز از دانشگاه اخراج شدند.»[۵][۶]
  • ۹ ژانویه ۲۰۰۹ - جایزه سیمون دوبووار به خاطر «جسارت زنان ایرانی و بدیع بودن شکل مبارزه‌شان به این کمپین اهدا شد. جولیا کریستوا فیلسوف سرشناش فمینیست و رییس هیئت داوری هنگام اعلام جایزه گفت: «کمپین یک میلیون امضاء جنبش بدیع و تازه ایست چون بر محور یک زن پیشرو و مشهور شکل نگرفته‌است بلکه جنبش وسیع است زیرا زنانی که در آن فعال هستندبه دیدار زنان دیگر می‌روند، با آن‌ها بحث می‌کنند ، خانه به خانه سر می‌زنند و حقوق زنان را تک به تک به آن‌ها توضیح می‌دهند. از این طریق و از راه اینترنت یک شبکهٔ وسیع فکری بوجود می‌آورند که همنوع زنی را ، از اقشار کم درآمد گرفته تا زنان مرفه، در بر می‌گیرد و این دقیقاً با روح کار سیمون دو بووار همخوانی دارد. ما با اهدای این جایزه می‌خواهیم این زنان را تشویق کنیم و علاقه ، عشق و همبستگی خود را به آنها نشان دهیم.»[۷] [۸]
  • ۲۹ آوریل ۲۰۰۹ - جایزه بنیاد فمینیست مجوریتی[۹]

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] پیوند به بیرون

[ویرایش] وب‌گاه‌های کمپین

[ویرایش] سایر وبگاه‌ها

[ویرایش] پانویس

  1. ↑ ۱٫۰۰ ۱٫۰۱ ۱٫۰۲ ۱٫۰۳ ۱٫۰۴ ۱٫۰۵ ۱٫۰۶ ۱٫۰۷ ۱٫۰۸ ۱٫۰۹ ۱٫۱۰ ۱٫۱۱ ۱٫۱۲ ۱٫۱۳ ۱٫۱۴ ۱٫۱۵ کلیات طرح یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین تبعیض‎آمیز. وب‌گاه رسمی کمپین (در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۸۵). بازدید در تاریخ ۱۵ مارس ۲۰۰۸.
  2. ↑ گزارش آماری از روند بازداشت و احضار برابرخواهان کمپینی: ۴۳ بازداشت طی یک سال و دو ماه. وب‌گاه رسمی کمپین (در تاریخ ۲ اسفند ۱۳۸۶). بازدید در تاریخ ۱۵ مارس ۲۰۰۸.
  3. ↑ خدیجه مقدم: به من گفتند می‌خواهیم چوب لای چرخ کمپین بگذاریم، گفتگو: نوشین کشاورزنیا. تغییر برای برابری (در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۸۷). بازدید در تاریخ ۱۲ مه ۲۰۰۸.
  4. ↑ فیلتر گسترده سایت های کمپین یک میلیون امضا. وب‌گاه رسمی کمپین (در تاریخ ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۷). بازدید در تاریخ ۱۹ مه ۲۰۰۸.
  5. ↑ تغییر برای برابری، برنده جایزه ویژه گزارشگران بدون مرز. تغییر برای برابری (در تاریخ 8 آذر 1387). بازدید در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۰۹.
  6. ↑ گفتگو با مریم حسین‌خواه (در تاریخ 30.11.2008). جایزه گزارشگران بدون مرز کمک به شنیدن صدای ماست. دویچه وله. بازدید در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۰۹.
  7. ↑ کمپین یک میلیون امضاء برندهٔ جایزهٔ سیمون دو بووار. رادیو فرانسه (در تاریخ ۲۰ دی ۱۳۸۷). بازدید در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۰۹.
  8. ↑ گفتگو با الناز انصاری (در تاریخ ۲۱ دی ۱۳۸۷). کمپین یک میلیون امضاء برنده جایزه دوبووار. رادیو زمانه. بازدید در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۰۹.
  9. ↑ ‫اهدای جایزه سراسری حقوق زنان به کمپین یک میلیون امضا، بنیاد فمینیست مجوریتی. تغییر برای برابری (در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۸). بازدید در تاریخ ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۸.
  10. ↑ گزارش یک‌ساله کمپین (زیر عنوان «کمیته رسانه»)
  11. ↑ کمپین، خود دلیل زندگی است(زیر عنوان کوچه به کوچه: تواناسازی و قدرت یابی)
  12. ↑ مردان برای برابری جنسیتی، درباره ما

[ویرایش] منابع


ن . ب . و
جنبش زنان در ایران
گروه‌ها
پیشگامان
نشریه‌ها
تاریخ‌های مهم
جستارهای وابسته
برگرفته از «http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%85%D9%BE%DB%8C%D9%86_%DB%8C%DA%A9_%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%88%D9%86_%D8%A7%D9%85%D8%B6%D8%A7»
زبان‌های دیگر