مستوره افشار
مستوره افشار (۱۲۵۹- شهریور ۱۳۲۴ یا ۱۳۲۵)*[۲] از فعالان جنبش زنان در ایران بود و پس از محترم اسکندری ریاست جمعیت نسوان وطنخواه را برعهده داشت.[۳]
مستوره فرزند جمشیدخان مجدالسلطنه افشار، از مردان روشنفکر ارومیه بود و مادرش نیز از خانواده آزادیخواه آذربایجانی امام قلی میرزا ملک قاسمی بود. او از کودکی آموختن زبانهای فارسی، فرانسوی، روسی و ترکی را شروع کرد و در بزرگسالی به فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی در جمعیت نسوان وطنخواه پرداخت.[۳][۴]
اهداف جمعیت نسوان وطنخواه آموزش دختران، گسترش صنایع ملی، تحصیل زنان بزرگسال (کلاسهای اکابر)، حمایت از دختران بیسرپرست و تاسیس بیمارستان برای زنان فقیر، و به طور کلی به دست آوردن حقوق زنان بود[۵]. پس از مرگ محترم اسکندری در سال ۱۳۰۴، مستوره افشار به ریاست انجمن برگزیده شد[۶] و تلاش بسیار کرد جمعیت را زنده نگه دارد و موفقیتهایی نیز بدست آورد: کلاسهای سوادآموزی، انتشار مقالات حقوق زنان و جلسات سخنرانی تا سال ۱۳۱۱ ادامه یافت. همچنین در نخستین کنگره نسوان شرق که در تهران برگزار شد شرکت فعالی داشت.[۳]
مستوره افشار در شهریور سال ۱۳۲۴ یا ۱۳۲۵ درگذشت.[۷][۸]
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- انسان، نیلوفر. «رنگ خاطره - مستوره افشار؛ زنی پایدار، جسور و مشتاق». روزنامه سرمایه. بازبینیشده در ۵ نوامبر ۲۰۰۸.
- فرخزاد، پوران. کارنمای زنان کارای ایران (از دیروز تا امروز). تهران: نشر قطره، ۱۳۸۱. ۱۰۸ تا ۱۰۹. ISBN 964-341-116-8.
- ساناساریان، الیز. جنبش حقوق زنان در ایران (طغیان، افول و سرکوب از ۱۲۸۰ تا انقلاب ۱۳۵۷). چاپ اول. تهران: نشر اختران، ۱۳۸۴. ISBN 964-7514-78-6.
- سلامی، غلامرضا و نجمآبادی، افسانه. نهضت نسوان شرق. نشر شیرازه. ISBN 964-7768-33-8.
- نفیسی، سعید. «نسل اول کوشندگان آزادی زنان ایران - «مستوره افشار» و جمعیت نسوان وطن خواه». بازنشر در وبگاه راه توده، ۱۸ دی ماه ۱۳۳۴. بازبینیشده در ۱۰ آوریل ۲۰۰۹.
|
|||||||||||||||||