گینه استوایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۱°۳۰′ شمالی ۱۰°۰۰′ شرقی / ۱.۵۰۰° شمالی ۱۰.۰۰۰° شرقی / 1.500; 10.000

گینه استوایی
République de Guinée Équatoriale
República de Guinea Ecuatorial
گینه استوایی
پرچم
شعار ملییگانگی، آشتی، دادگری
سرود ملیبیایید در راه خرسندی بزرگ‌مان گام برداریم
پایتخت
(و بزرگترین شهر)
مالابو
۹°۳۱′ شمالی ۱۳°۴۲′ غربی / ۹.۵۱۷° شمالی ۱۳.۷۰۰° غربی / 9.517; -13.700
زبان رسمی اسپانیایی, فرانسوی, پرتغالی
نوع حکومت جمهوری
نام حاکمان 
رئیس جمهور
نخست‌وزیر

تئودور اوبیانگ انگوئما
ایگناسیو میلام تانگ 
موارد منجر به تشکیل
از اسپانیا
۱۲ اکتبر ۱۹۶۸
مساحت
 -  مساحت ۲۸٬۰۵۱کیلومتر مربع (۱۴۴ام)
 -  آب‌ها (٪) جزئی
جمعیت
 -  سرشماری ۵۰۴,۰۰۰ 
(۱۶۶ام)
 -  تراکم جمعیت ۱۸‎/km۲‏ (۱۸۷ام)
واحد پول فرانک آفریقای مرکزی (CFA)
منطقه زمانی WAT (ساعت جهانی+1)
 -  تابستانی (DST) DST (ساعت جهانی)
دامنه اینترنتی .gq
پیش‌شماره تلفنی +۲۴۰

جمهوری گینه استوایی در غرب قاره آفریقا کنار خلیج بیافرا، بین کامرون و گابون واقع است و وسعت آن ۲۸٬۰۵۱ کیلومتر مربع است جمعیت آن ۵۰۴٬۰۰۰ نفر و پایتخت این کشور مالابو است،زبان رسمی آن اسپانیایی،دین رسمی آن مسیحی (حدود ۸۰ درصد)و واحد پول آن فرانک سی اف آ با جزء سانتیم است.


تاریخ[ویرایش]

گینهٔ استوایی از سال ۱۷۷۸ مستعمرهٔ اسپانیا گشت، گینهٔ استوایی در روز ۱۲ اکتبر ۱۹۶۸ از اسپانیا اعلام استقلال کرد.

سیاست[ویرایش]

رئیس جمهور اوبیانگ

سرتیپ تئودور اوبیانگ انگوئما از حزب دموکراتیک گینهٔ استوایی طی کودتای در سال ۱۹۷۹ به قدرت رسید که هنوز هم بر این کشور حکومت می‌کند.

در سال ۱۹۹۲ احزاب سیاسی به رسمیت شناخته شدند، در همین سال سیلوستره سیاله بیلکا به سمت نخست وزیر منصوب شد، در سال ۲۰۰۶ میلادی ریکاردو مانگوئه اوباما نخست وزیر گینهٔ استوایی شد. به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)،‌ به نوشته روزنامه دیلی میل، مونیکه ماکیاس، کوچکترین دختر فرانسیکو ماکیاس اینگوآما ، دیکتاتور سابق گینه استوایی که دولتش با محاکمه و اعدام وی در دهه 70 سقوط کرد 15 سال در پیونگ یانگ، پایتخت کره شمالی زندگی کرده است. وی سال 1994 کره شمالی را ترک کرده و به همراه خانواده‌اش در اسپانیا زندگی می‌کند.

جغرافیا[ویرایش]

شهر مهم گینه استوایی شهر باتا است.

Equatorial Guinea Map.png

پایتخت این کشور شهر مالابو (Malabo) با ۹۳ هزار نفر جمعیت می‌باشد.

مساحت گینهٔ استوایی ۲۸٫۰۵۱ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۵۰۴ هزار نفر است.

مهمترین شهرهای گینهٔ استوایی، باتا ۶۶ هزار نفر، مبینی ۱۱ هزار نفر، اببیین ۱۰ هزار نفر و لوبا ۶ هزار نفر را می‌توان نام برد. گینهٔ استوایی شامل جزایر، بیوکو (فرناندو پیو) *، کورسیکو، جزایر الوبی بزرگ و کوچک و آنوبین (پاگالو) نیز می‌شود.

تقسیمات کشوری[ویرایش]

Equatorial Guinea provinces numbered.png

کشور گینهٔ استوایی دارای ۷ استان می‌باشد: ۱ - آنوبون (Annobon)

۲ - بیوکو نورته (Bioko-Norte)

۳ - بیونیققیییور (Bioko-Sur)

۴ - سنترو سور (Centro-Sur)

۵ - کی انتم (Kie-Ntem)

۶ - لیتورال (Litoral)

۷ - وله انزاس (Wele-Nzas)

مردم[ویرایش]

۸۳ ٪ از نژاد گینهٔ استوایی را قبایل فانگ و ۱۰ ٪ را بوبیان تشکیل می‌دهند، همچنین ۸۰ ٪ مردم گینهٔ استوایی، کاتولیک، ۴ ٪ مسلمان و ۳ ٪ سایر مسیحیان هستند.

زبان رسمی گینهٔ استوایی، اسپانیایی است، در کنار اسپانیایی، انگلیسی نیز رایج است.

اقتصاد[ویرایش]

Old Equatorial Guinean 1000 pesetas banknote, 1969.jpg

واحد پول گینهٔ استوایی، فرانک سی اف آ با واحد جز (سانتیم) نام دارد.

صادرات گینهٔ استوایی را کاکائو، قهوه و الوار تشکیل می‌دهند. گینهٔ استوایی از اعضای اتحادیهٔ آفریقاست.

فعالیت‌های دامداری در این کشور دیده می‌شود.

واحد پول کشور گینه استوایی فرانک آفریقای مرکزی است.

منبع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گینه استوایی موجود است.