تلگراف

تلگراف وسیله‌ای برای انتقال پیام‌ها به فواصل دور از طریق یک فناوری سیگنالینک است. در تلگراف لازم است پیام به یک کد ('زبان') تبدیل شود که توسط فرد فرستنده و گیرنده شناخته‌شده باشد. اینگونه کدها بر اساس محدودیت‌های رسانه (متوسط) سیگنالینگ طراحی می‌شوند.

استفاده از سیگنال‌های دود، چراغ‌ها و بازتاب نور از مثال‌های قدیمی هستند. در سدهٔ ۱۹ میلادی اختراع برق امکان انتقال سیگنال‌ها از طریق تلگراف الکتریکی را فراهم کرد. تلگراف الکتریکی توسط ساموئل مورس اختراع شد. اختراع رادیو در اوایل سدهٔ ۲۰ میلادی رادیوتلگراف و دیگر شکل‌های تلگراف بی‌سیم را پیش آورد. در عصر اینترنت، وسایل تلگرافی تا حد زیادی در پیچیدگی و سهولت استفاده، توسعه پیدا کردند تا آنجا که دارای رابط‌هایی با زبان طبیعی هستند که کد زیرین را پنهان می‌کنند، و زمینهٔ فناوری‌های چون رایانامه و پیام‌رسانی فوری را فراهم می‌کنند.

منابع

• Telegraphy، مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۰.

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تلگراف موجود است.