بنیتو موسولینی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
|
| شناسنامه | |
|---|---|
| نام کامل | بنیتو آمیلکاره آندره آ موسولینی |
| زادروز | ۲۹ ژوئیه ۱۸۸۳ |
| زادگاه | پرداپیو[۱]، ایتالیا |
| تاریخ مرگ | ۲۸ آوریل ۱۹۴۵ |
| محل مرگ | [۲]، ایتالیا |
| همسر | دانا راشل موسولینی[۳] (۱۹۷۹-۱۸۹۰) کلارا پتاچی[۴] (معشوقه) |
| فرزندان | ویتوریو[۵] (۱۹۹۷-۱۹۱۶) رومانو[۶] (۲۰۰۶-۱۹۲۷) آدا[۷] (۱۹۹۵-۱۹۱۰) |
| اطلاعات سیاسی | |
| حزب سیاسی | حزب سوسیالیست ایتالیا حزب ملی فاشیست حزب جمهوری خواه فاشیست |
| سمت | رهبر فاشیست ایتالیا |
| | |
بنیتو موسولینی (نام کامل به ایتالیایی: Benito Amilcare Andrea Mussolini) (زاده ۲۹ ژوئیه ۱۸۸۳ - درگذشته ۲۸ آوریل ۱۹۴۵) رهبر ایتالیای فاشیست طی دوران جنگ جهانی دوم بود. وی در جریان جنگ به کشور لیبی حمله کرد. موسولینی در پایان جنگ جهانی دوم در حالی که به اتفاق معشوقهاش در حال فرار از ایتالیا بودند در مزرعهای توسط پارتیزان های ایتالیایی دستگیر شده و در همان جا به همراه سایر همراهانشان که از مقامات حکومت فاشیستی بودند، پس از محاکمه صحرایی به اعدام محکوم شدند و در ۲۸ آوریل ۱۹۴۵ تیرباران شدند. جسد موسولینی و معشوقهاش در پیازا لورتو در میلان، برای نمایش عموم با قلابهای مخصوص آویزان کردن گوشت در قصابیها، به صورت وارونه، از سقف یک ایستگاه پمپ بنزین آویخته شده و به وسیله مردم شهر سنگباران شد. هدف از این عمل هم ناامید کردن فاشیستها از ادامه جنگ و هم گرفتن انتقام از نیروهای محور که بسیاری از پارتیزانها را به همان شیوه اعدام کرده بودند، محسوب میشد.
[ویرایش] پانویسها
[ویرایش] منبع
