ستاره داوود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۸°۴۳′۰۴″ شمالی ۹۷°۴۸′۲۴″ غربی / ۳۸.۷۱۷۷۰۴° شمالی ۹۷.۸۰۶۷۳° غربی / 38.717704; -97.80673

ستاره داوود

ستاره داوود، مهر سلیمان، نگین سلیمان یا خاتم سلیمان شکلی مرکب از دو مثلث متساوی الاضلاع یکی رو به بالا و دیگری رو به پایین که روی هم قرار گرفته، تشکیل شده‌است. این نشان در ادیان و عقاید مختلف، به خصوص یهودیت امروزی کاربرد دارد.[۱]

ستاره داوود در یهودیت[ویرایش]

ستاره داوود (به عبری מָגֵן דָּוִד یا מגן דוד - ترجمه واژه به واژه: سپر داوود) نشان یهودیت، به خصوص در بین یهودیان اشکنازی است. [۲] این علامت را می‌توان بر روی پرچم کنونی اسرائیل مشاهده کرد.

تاریخچه[ویرایش]

اولین بار که این نشان در کابالای یهود ثبت شده در قرن ۱۲ میلادی توسط یهودا حدسی بوده است.[۳]

ستاره داوود آبی، نماد کنونی اسراییل

برخی از یهودیان اعتقاد دارند که ستاره داوود نشانه آمیزش نهایت و بی نهایت، جهان دیدنی و جهان نادیدنی است.[نیازمند منبع] بر طبق نظر برخی علمای تورات ستاره شش گوشه دارد که نشان از شش روز هفته دارد. مرکز ستاره را نماد روز هفتم می‌دانند که روز استراحت است. این معنا به نوعی همان جامعیت و تقدس عدد هفت است.[نیازمند منبع]

اما برخی دیگر بر این باور هستند که این نشان داوود پیغمبر نیست، بلکه نشانهٔ داوود الروی فرزند سلیمان بن دوجی، که با ادعای مسیح بودن در مقابل سلجوقیان شورش کرد. سپس پس از مرگ وی نشانه پرچم او در بین یهودیان اشکنازی مشهور گردید. [۴]

برخی از گروههای سنتی یهودی بجای این نشان که آن را بدعت می خوانند، از نشان سنتی یهود، منوره، استفاده می‌کنند. [۲]

ستاره داوود در دیگر ادیان[ویرایش]

بجز یهودیت، این نشان در ادیان و عقاید بسیاری مانند مسیحیت، زرتشتی، هندو، بودایی، اسلام کاربرد داشته‌است. امروزه در برخی عقاید و گروههای سِرّی مانند اشراقیون و فراماسونها از این نشان استفاده می‌شود. [۴]

برخی اعتقاد دارند این نگین به سلیمان نیرویی جادویی برای تسلط بر جنیان می‌بخشید[نیازمند منبع]

گمان می‌رود که این نشان برای اولین بار توسط ادیان شرقی و بخصوص در دین هندو استفاده شده باشد. در این دین، این ستاره نشان تعادل فکر و توازن بین خدا و انسان است. [۱] این نشانه مانند سایر نشانه‌های ادیان ریشه اجتماعی دارد نه دینی≠ در سمبل گرایی این نماد ترکیب زن و مرد می‌باشد که مثلث رو به پایین نشانه زن و مثلث رو به بالا سمبل مرد می‌باشد.[نیازمند منبع]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ویکی‌پدیای انگلیسی w:hexagram
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ویکی‌پدیای انگلیسی w:Star of David
  3. Eshkol Ha-Kofer by Judah Hadassi, 12th century CE
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Destruction of a Planet: By Gyeorgos Ceres Hatonn - ISBN 0-922356-60-2