امامیه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
این مقاله نیازمند ویکیسازی است. لطفاً با توجه به راهنمای ویرایش و شیوهنامه آن را تغییر دهید. در پایان، پس از ویکیسازی این الگوی پیامی را بردارید. |
 مجموعه مقالههای |
|
|---|---|
| اصول | |
| اصول خاص تشیع | |
| فروع | |
| فروع خاص تشیع | |
| منابع اسلامی | |
| شخصیّتها | |
|
محمد |
|
| مذهبها | |
| مذاهب فقهی | |
| مذاهب کلامی | |
| علوم اسلامی | |
| تاریخ اسلام | |
|
امویان • عباسیان |
|
| جغرافیای اسلام | |
|
مکه • مدینه
|
|
امامیه نام تمام فرقههای است که به امام بلافصل امام علی پسر ابیطالب وفرزندانش معتقدند، گفتارآنها براین اساس است که جهان از امام تهی نتواند بود، ومنتظر خروج یکی از علویان هستند که در آخر زمان ظهور خواهد کرد وجهان را پراز عدل وداد خواهد نمود.امامیه خود نیز به ۱۵ فرقه تقسیم شدهاند
- کاملیه: پیروان ابی کامل هستند وایشان کسانی که با امام علی بیعت نکردند کافر میدانست.
- محکدیه: پیروان وچشم براه ظهور محمد از نوادگان امام حسن هستند.
- باقریه: امامت را از امام علی تا محمد معروف به امام باقر دانستهاند و امام باقر را مهدی موعود میپندارند.
- ناووسیه: پیروان شخصی بنام ناووس ازاهالی بصره که امامت را به جعفر صادق رسانیده ومعتقد است که وی در نگذشته، وظهور خواهد کردو نیز گفتهاست حضرت علی برترین فردامت اسلام بوده وهرکه اورا تفضیل ندهد کافراست.
- شمیطیه: ازفرق ثعالبه از خوارجندوپیرو «شیبان بن سلمه حروری سدوسی خارجی» هستند که ازسران خوارج بود وبه روزگار ابومسلم خروج کرد و وی را در برابردشمنانش یاری نمود، سپس عهد خودراباوی شکست.
- عما ر یه: از فرق «فطحیه»یاران عماربن موسی ساباطی، بوده واز فرق شیعه بشمار میرفتند ایشان رشتهٔ امامت رابه جعفر صادق کشاندهاند وپس از وی عبدالله افطحرا که مهم ترین فرزند وی بود امام داند.
- اسماعیلیه: نام عمومی فرقههایی است که بعداز امام جعفر صادق به امامت فرزندش اسماعیل یا نواده اش محمد اسماعیل اعتقاد دارند وگاه در بلاد مختلف به نامهای گوناگون مانند باطنیه، تعلیمیه، سبعیه، حشیشه، ملاحده وقرامطه خوانده شدهاند. چنان که درتاریخ آمدهاست، امام جعفر صادق امام ششم فرزند مهتر خوداسماعیل رابه جانشینی خود برگزید .به همین دلیل به انها اسماعیلیه میگویند .
- موسویه: یا موسائیه طرفداران امامت موسی بن جعفر و منتظر رجعت اوبودهاند
- مبارکیه:از اسماعیلیه قدیم هستند که پیرو مردی به نام مبارک غلام آزاد کرده اسماعیل بن جعفر واز اهالی کوفه بود. مبارکه امامت رادر فرزندان محمد بن اسماعیل میدانند وهمان دعوی را که «باطنیه» کنند دربارهءاو روا دارند.
- قطعیه: فرقهای بودند که برموت امام موسی بن جعفر قطع ویقین کردند، بر خلاف واقفه قطعیه به امامت علی بن موسی الرضا وپس از وی به امامت ائمه دیگر قایل گشتند بنا بر این قطعیه نامی دیگر از شیعه اثنی عشریه است
- هشا میه: پیروان هشام بن سالم جوالیقی علاف بودند واز فرق شیعه به شمار میرفتند: هشام غلام آزاد کرده بشربن مروان بود. وهشامیه را جوالیقه نیز خواندهاند
- زراریه: یا تمیمیه از غلاهَ ومشبهه پیروانزرارهَ بن اعین تمیمی بودند که او علم وقدرت وسمع وحیات وبصر را برای خدای تعالی حادث میدانست، ودر باب امامت از واقفه بود
- یونسیه پیروان ابو محمد یونس بن عبدالرحمن مولی علی بن یقطین بن موسی مولی بنی اسد بودند واز قطعیه به شمار میرفتند وی از یاران امام صادق وموسی کاظم بود ودر باره تشبیه خداو عرش او افراط میکرد
- شیطانیه: مخالفان ابوجعفر محمدبن نعمان احول معروف به موًمن الطاق را شیطان الطاق لقب دادند شیطانیه پنداشتند که خدای عالم در نفس خود جاهل نیست لکن عالم به اشیاءاست وآنها راتقدیر واراده میکند وپیش از آن که آنها را تقدیر واراده کند علم به آنها نداشتهاست
[ویرایش] منبع
- مشکور، محمد جواد. فرق اسلامی. چاپ چهارم، انتشارات آستان قدس رضوی، ۱۳۸۴، ۶۷.
- اختریان، محمد. گنجینههای دانش. چاپ نهم، نشر محمد، ۱۳۷۶، ۵۶۲.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
