عمر بن سعد
عمر بن سعد (نام کامل وی: عمر بن سعد بن ابی وقاص بن حفص بن عبید زهری مدنی) از تابعین محمد پیامبر اسلام است که در کوفه میزیست. پدرش سعد بن ابی وقاص در نبرد قادسیه فرمانده سپاه اسلام بود. در زمان خلافت یزید بن معاویه، عبیدالله بن زیاد او را به حکومت ری برگزید. عمر پسر سعد از طرف ابن زیاد مأموریت یافت که حسین پسر علی و همراهانش را به قتل برساند. عمر پسر سعد، کاروان حسین را از آب رودخانه محروم کرد. مذاکرات عمر پسر سعد با حسین به نتیجه نرسید و وی حاضر به بیعت با یزید نشد. لشکر عمر سعد در ۱۰ محرم ۶۱ هجری به حسین و خانواده اش حمله کرد و بیش از هفتاد تن از یارانش را کشت. پس از آن ابن زیاد حکومت ری را به او نداد و عمر بن سعد از کار خویش پشیمان شد و تا زمان قیام مختار خانه نشین شد.
"عمر سعد" از جمله نامهایی است که در زیارت عاشورا مورد لعن شیعیان قرار گرفته است.
[ویرایش] منبع
- امام حسین و ایران، کورت فریشلر، ذبیح الله منصوری، تهران:امیرکبیر، ۱۳۷۱.
