واژه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
واژه (عربی آن در فارسی: کلمه) کوچکترین شکل معنادار از بندواژهها است که میتواند به تنهایی به کار رود. برای نمونه «-انه» در واژههایی مانند مردانه، زنانه، مهربانانه، دارای معنی ویژه خود است ولی از آنجا که نمیتوان آن را به تنهایی به کار برد واژه نامیده نمیشود. آشکارترین گونهٔ واژه، واژه نوشتاری است. گونه دیگری از واژه، واژه قاموسی است که به سرواژهها گفته میشود. بسیاری از واژهها به بخشهای کوچکتری بخشپذیرند که به آنها تکواژ گفته میشود.
