ابن اثیر

ابن اثیر جَزَری کنیه سه برادر از اهالی جزیره ابن عمر در منطقه جزیره ابن عمر در نزدیکی شهر موصل در عراق و جنوب خاوری ترکیه امروزی است که هر سه ادیب، مورخ، راوی حدیث و دانشمند برجسته‌ای در قرن ششم هجری بوده‌اند.

برادر دوم ابوالحسن علی بن ابوالکرم محمد نویسنده بزرگ شافعی ست که در ۴ جمادی‌الاول ۵۵۵ قمری زاده شد. او حفظ قرآن و مطالعهٔ فقه و سایر علوم پایه را از کودکی و نوجوانی شروع کرد.از این دوران اطلاع بیشتری در دست نیست.

در دوران نو جوانی او و دو برادرش همراه پدرشان که برای کار در دستگاه «آل زنگی» به موصل رفت، به این شهر وارد شدند. او ابتدا قرآن را یاد گرفت و پس از آن به فقه و حدیث پرداخت. او در موصل، شام و بغداد نزد علمای و اساتید زیادی از جمله خطیب طوسی شاگردی کرد و از این فرصت استفادهٔ کافی نمود. وی این اساتید را در کتاب «الکامل» معرفی کرده است.

وی در زمان خودش، از محدثان مشهور بود؛ و در علم تاریخ و انساب و سیر و وقایع و ایام مشهوره عرب، متبحر بود؛ و در علوم غریبه نیز مهارت داشت. «ابن خلکان» که در حلب با او ملاقاتی داشته می‌گویداو حدیث و تاریخ را حفظ بود و انساب عرب را می‌دانست. «ابن جوزی» هم او را «استاد» خوانده

او در سال ۶۳۰ یا ۶۳۲ هجری قمری در موصل درگذشت.

آثار

• الکامل فی التاریخ
• اسد الغابه فی معرفة الصحابه

پیوند به بیرون

• رضا رضازاده لنگرودی. «ابن اثیر، ابوالحسن». دائره المعارف بزرگ اسلامی.