آمنه بنت وهب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آمنه و فرزندش محمد پیامبر. مینیاتور قرون وسطی. دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو

آمنه بنت وهب، مادر محمد، یکی از زنان قریش بود که در ۲۵ یا ۳۰ سالگی به همسری عبدالله بن عبدالمطلب در آمد. آمنه یک سال پس از ازدواج با عبدالله یعنی در عام الفیل، محمد را به دنیا آورد. نقل شده است که آمنه در دوران بارداری خواب دید نوری از آسمان‌ به وی می‌تابد و به او گفته شد که فرزندش پیامبر امت خواهد شد. او به هنگام تولد فرزندش، شگفتی‌های زیادی دید.[۱] مسلمانان بر این باورند که اجداد محمد، هم از سوی پدر و هم از سوی مادر، همگی خداپرست و پاک بوده‌اند و هیچگاه به آلودگی شرک و بت پرستی آغشته نگشته‌اند و هم بر این باورند که آمنه نیز زنی موحد و پاک بود. دوران زندگی مشترک آمنه و عبدالله بسیار اندک بود، چرا که عبدالله قبل از به دنیا آمدن محمد، درگذشت.

درگذشت[ویرایش]

آمنه در سال ۵۷۷ (میلادی) در طی سفرش به یثرب احتمالا بر اثر بیماری از دنیا رفت. آمنه که پیوسته می‌خواست آرامگاه شوهر جوانش را در یثرب زیارت کند، با بازگشت فرزند گرامیش، به همراه او و امّ ایمن راهی یثرب شد و پس از دیدار با خویشان و زیارت قبر عبدالله به هنگام بازگشت به مکه در ابواء درگذشت.

منابع[ویرایش]

  1. لینگز, مارتین. "محمد(ص) بر پایه کهنترین منابع". Translated by سعید تهرانی‌نسب. ISBN 0978-964-244-031-3 (help).