غزوه سفوان
ظاهر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
علت غزوه بدر اولی یا سفوان دستبردی بود که کرز بن جابر فهری به اطراف مدینه زد، و قسمتی از گلههای مردم را غارت کرد. چون این حمله یک تجاوز سیاسی محسوب میشد، محمد پیامبر اسلام زید بن حارثه را در مدینه گماشت و تا محلی به نام سفوان که از نواحی بدر بود به تعقیب کرز بن جابر رفت، ولی او را نیافت و به مدینه بازگشت.[۱] در این جنگ علی بن ابیطالب پرچم دار سپاه اسلام بود.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ رسولی محلاتی، سید هاشم. تاریخ اسلام جلد اول از پیدایش تا پایان خلافت عثمان. دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1379. 104. شابک ۹۶۴-۴۳۰-۲۰۰-1
| سال یکم ه.ق |
| ||||
|---|---|---|---|---|---|
| سال دوم ه.ق |
| ||||
| سال سوم ه.ق |
| ||||
| سال چهارم ه.ق |
| ||||
| سال پنجم ه.ق |
| ||||
| سال ششم ه.ق |
| ||||
| سال هفتم ه.ق |
| ||||
| سال هشتم ه.ق |
| ||||
| سال نهم ه.ق |
| ||||
| سال دهم ه.ق |
| ||||
این یک مقالهٔ خرد تاریخی اسلام است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |