صلوات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

صلوات جمله‌ای دعایی و درود خاص بر پیامبر اسلام که مسلمانان هنگام آوردن نام وی به‌صورت «(به عربی: ٱللَّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ)» آن را ذکر می‌کنند و در نوشته‌ها پس از نام وی بطور کامل یا اختصاری بصورت «(به عربی: محمد صلی الله علیه و آله و سلم)» یا «(به عربی: محمدﷺ)» یا «(به عربی: محمد (ص))» می‌آورند.

صلوات[ویرایش]

صلوات نزد شیعیان

و آن جمله «ٱللَّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ» است.[۱] گاهی بخش «آل محمد» بنا به ضرورت خلاصه گویی گفته نمی‌شود اما شیعیان بر ذکر آن اصرار دارند و مسلمانان سنی گاهی به آن درود بر صحابه را نیز می‌افزایند. شیعیان نیز گاهی جمله‌های دعایی دیگری نظیر «و عجّل فرجهم» یا «والعن اعدائهم» نیز می‌افزایند که به نظر ایشان این مورد اخیر صلوات کامله است.

در ادبیات[ویرایش]

صلوات در ادبیات ایرانی/شیعی نیز جلوه کرده:

از ناصر خسرو:

بسوال تو چو درماند بگوید به نشاطبر پیمبر صلواتی خوش خواهم به آواز

از سنائی:

آنکه او را دهیم ما صلواتگفت کالمکرمات دفن نبات

از خاقانی:

چون نوبت نبوت او در عرب زدنداز جودی و احد صلوات آمدش صدا

از فردوسی:

درود تو بر گور پیغمبرشکه صلوات تاجست بر منبرش

از مولوی:

شادی روان مصطفی را صلواتناگه ز درم درآمد آن دلبر مست

از سعدی:

بلغ العلی بکمالهکشف الدجی بجماله
حسنت جمیع خصالهصلّوا علیه و آله

پانویس[ویرایش]

  1. مدخل «صلوات» در لغت‌نامه دهخدا

پیوند به بیرون[ویرایش]