مدفوع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مدفوع تازهٔ خرس

مَدفوع، پیخال، که‌که، غائِط، پُخ، گُه یا عن ماده‌ای است خمیری‌شکل و نیمه‌‌جامد که از مجاری گوارشیِ بدن جانوران و از راه مقعد خارج می‌شود.

استفاده[ویرایش]

با وجودی که پیخال به‌عنوان بی‌استفاده‌ترین مواد از بدنِ موجودات دفن می‌شود، اما این مادّه به‌عنوان کود و سوخت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

از پهن گاو و پشگل گوسفند به‌عنوان کود حیوانی حتی در شهرها برای کاشتِ چمن پارک‌ها و کنار بزرگراه‌ها استفاده می‌شود.

در بعضی کشورها، ازجمله برخی جاهای ایران، از مدفوع انسانی نیز به‌عنوان کود در مزارع کشاورزی استفاده می‌شود.[۱][۲]

استفاده از پیخال (مدفوع) به‌عنوان سوخت نیز در برخی کشورها که مشکل تأمین سوخت دارند بسیار کاربردی است. از پشکل گوسفند مستقیماً برای گرم کردن تنورهای نانوایی استفاده می‌شود. روستانشینان، ابتدا پهن گاو را به‌شکل قطعه‌های دایره‌شکلی به‌نام کَتَم درمی‌آورند و بعد از خشکاندنِ آنها در آفتاب، از آن برای گرم کردن اجاق‌های پخت‌وپز استفاده می‌کنند.

انواع مدفوع انسان[ویرایش]

نمودار مدفوع بریستول، مدفوع انسان را ازنظر شکل به هفت دسته تقسیم می‌کند. در این نمودار، انواع ۱ و ۲ نشان از یبوست دارند. نوع‌های ۳ و ۴ شکل‌های ایده‌آل مدفوع هستند. انواع ۵ تا ۷ نیز اسهال ملایم تا شدید را نشان می‌دهند.

پیخال‌خواری[ویرایش]

زنی در هند درحال ساختن کَتَم از مدفوع گاو

برخی جانوران، مانند خوکچهٔ هندی، به‌دلیل ضعف دستگاه گوارش خود، مقداری از موارد موردنیاز بدن خودشان را دفع می‌کنند، و به همین خاطر به مدفوع‌خواری نیاز پیدا می‌کنند. خوکچهٔ هندی، بلافاصله پس از دفع مدفوع، آن را می‌خورَد. خوک و خرگوش نیز ازجمله جانوران مدفوع‌خوار هستند.

انسان موجودی پیخال‌خوار نیست، اما بنا به پاره‌ای دلایل، ازجمله گرایش جنسیِ پیخال‌خواهی، پزشکی و فرهنگی، پیخال‌خواری در انسان دیده می‌شود.

پیخال‌خواری در برخی بیمارانِ مبتلا به جنون و یا جنون جوانی[۳] و افسرده[۴] دیده شده‌است.

منابع[ویرایش]