ناپروکسن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ناپروکسن
Naproxen2.svg
نام آیوپاک (+)-(S)-۲-(۶-methoxynaphthalen-۲-yl)
propanoic acidimidazol-۵-yl)methanol
شمارهٔ CAS ۲۲۲۰۴-۵۳-۱
فرمول شیمیایی
گروه دارویی ضدالتهاب غیراستروئیدی
طبقه بندی درمانی شیمیایی تشریحی M01AE02, M02AA12
PubChem CID 1563۹۱
جرم مولی (گرم بر مول) ۲۳۰٫۲۹
نیمه عمر ۱۲-۲۴ ساعت
متابولیسم کبدی
دفع ادراری
پیوند پروتئینی ۹۹٪
زیست فراهمی ۹۵ ٪
موارد مصرف مسکن ضد التهاب
راه استعمال دهانی
اشکال دارویی قرص ۲۵۰ و ۵۰۰ میلیگرمی
مصرف در بارداری B

ناپروکسن (به انگلیسی: Naproxen)

ردهٔ درمانی: داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی

اشکال دارویی: قرص

موارد مصرف[ویرایش]

ناپروکسن مسکن و ضدالتهاب است.

مکانیسم اثر[ویرایش]

ناپروکسن سدیم از مهارکننده‌های قوی آنزیم سیکلواکسیژناز است. آنزیم سیکلواکسیژناز باعث تبدیل اسید آراشیدونیک به پروستاگلاندین‌ها می‌شود. حداقل دو ایزوفرم سیکلواکسیژناز وجود دارد: Cox-۱ و Cox-۲. این دارو با مهار سیکلواکسیژناز تولید پروستاگلاندین‌ها را کاهش می‌دهد و به این روش اثر ضد درد و ضد التهاب خود را نشان می‌دهد.

فارماکوکینتیک[ویرایش]

این دارو به‌خوبی ازطریق دستگاه گوارش جذب می‌شود. نیمه‌عمر پلاسمایی‌ آن حدود ۱۲-۱۵ ساعت است و به‌طور عمده ازطریق ادرار دفع می‌شود.

ناپروکسن

موارد منع مصرف[ویرایش]

درصورت وجود زخم‌ فعال گوارشی نباید مصرف شود.

هشدارها[ویرایش]

۱ - ناپروکسن ممکن است باعث‌بروز خونریزی گوارشی شود.
۲ - این دارو ممکن است باعث تشدید حملات‌آسمی در بیماران مبتلا به آسم شود.
۳ - در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه یا کبد با احتیاط مصرف شود.
۴ - مصرف ناپروکسن در افراد زیر ۱۶ سال، مگر در درمان آرتریت نوجوانان، توصیه نمی‌شود.

عوارض جانبی[ویرایش]

اختلالات گوارشی، شامل‌تهوع، استفراغ و دردهای شکمی وخونریزی گوارشی، بثورات جلدی، کهیر وآنژیوادم از عوارض جانبی دارو هستند.

تداخل‌های دارویی[ویرایش]

مصرف همزمان‌ناپروکسن با داروهای ضد انعقاد ممکن‌است باعث تشدید اثرات این داروها شود. مصرف همزمان ناپروکسن با لیتیوم ممکن‌ است باعث کاهش دفع لیتیوم شود. اثرات‌ داروهای مهارکنندهٔ گیرندهٔ بتا مانند پروپرانولول درصورت مصرف همزمان‌ با ناپروکسن ممکن است افزایش یابد.

مقدار مصرف[ویرایش]

بزرگسالان: در درمان آرتریت روماتوئید، mg/day ۱۰۰۰ ـ ۵۰۰ در دو مقدار منقسم و یا ۱gr/day یک بار در روز مصرف می‌شود. در اختلالات حاد عضلانی ـ اسکلتی و ایسمنوره در ابتدا ۵۰۰mg/day و سپس‌، بسته به نیاز، هر ۶ ۸ ـ ۶ ساعت به میزان ۲۵۰ میلی‌گرم اضافه می‌شود حداکثر مقدار مصرف، پس از اولین روز به میزان ۱/۲۵g/day است. در نقرس حاد، مقدار مصرف اولیه ۷۵۰ میلی‌گرم و مقدار مصرف نگهدارنده ۲۵۰ میلی‌گرم هر ۸ ساعت تا رفع حمله است.

کودکان: در درمان آرتریت نوجوانان در کودکان بالای ۵ سال، mg/kg/day ۱۰ در دو مقدار منقسم مصرف می‌شود.

اشکال دارویی[ویرایش]

Tablet: ۲۵۰ mg
Entric coated tablet: ۵۰۰ mg

منابع[ویرایش]

دارونامهٔ رسمی ایران