ناپروکسن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ناپروکسن
Naproxen2.svg
نام آیوپاک (+)-(S)-۲-(۶-methoxynaphthalen-۲-yl)
propanoic acidimidazol-۵-yl)methanol
شمارهٔ CAS ۲۲۲۰۴-۵۳-۱
فرمول شیمیایی
گروه دارویی ضد التهاب غیر استروئیدی
طبقه بندی درمانی شیمیایی تشریحی M01AE02, M02AA12
PubChem CID 1563۹۱
جرم مولی (گرم بر مول) ۲۳۰٫۲۹
نیمه عمر ۱۲-۲۴ ساعت
متابولیسم کبدی
دفع ادراری
پیوند پروتئینی ۹۹٪
زیست فراهمی ۹۵ ٪
موارد مصرف مسکن ضد التهاب
راه استعمال دهانی
اشکال دارویی قرص ۲۵۰ و ۵۰۰ میلیگرمی
مصرف در بارداری B

ناپروکسن (به انگلیسی: Naproxen)

رده درمانی: داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی

اشکال دارویی: قرص

موارد مصرف[ویرایش]

ناپروکسن مسکن و ضدالتهاب است.

مکانیسم اثر[ویرایش]

ناپروکسن سدیم از مهارکننده‌های قوی آنزیم سیکلواکسیژناز است. آنزیم سیکلواکسیژناز باعث تبدیل اسید آراشیدونیک به پروستاگلاندینها می‌شود. حداقل دو ایزوفرم سیکلواکسیژناز وجود دارد: Cox-۱ و Cox-۲. این دارو با مهار سیکلواکسیژناز تولید پروستاگلاندین‌ها را کاهش می‌دهد و به این روش اثر ضد درد و التهاب خود را نشان می‌دهد.

فارماکوکینتیک[ویرایش]

این دارو بخوبی از دستگاه‌گوارش جذب می‌شود. نیمه عمر پلاسمایی‌آن حدود ۱۵ ـ ۱۲ ساعت است و به‌طورعمده از طریق ادرار دفع می‌شود.

ناپروکسن

موارد منع مصرف[ویرایش]

در صورت وجود زخم‌فعال گوارشی نباید مصرف شود.

هشدارها[ویرایش]

۱ ـ ناپروکسن ممکن است باعث‌بروز خونریزی گوارشی شود.

۲ ـ این دارو ممکن است باعث تشدید حملات‌آسمی در بیماران مبتلا به آسم شود.

۳ ـ در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه یا کبدبا احتیاط مصرف شود.

۴ ـ مصرف ناپروکسن در افراد زیر ۱۶سال، مگر در درمان آرتریت نوجوانان، توصیه نمی‌شود.

عوارض جانبی[ویرایش]

اختلالات گوارشی، شامل‌تهوع، استفراغ و دردهای شکمی وخونریزی گوارشی، بثورات جلدی، کهیر وآنژیوادم از عوارض جانبی دارو هستند.

تداخل‌های دارویی[ویرایش]

مصرف همزمان‌ناپروکسن با داروهای ضد انعقاد ممکن‌است باعث تشدید اثرات این داروها شود. مصرف همزمان ناپروکسن با لیتیوم ممکن‌است باعث کاهش دفع لیتیوم شود. اثرات‌داروهای مهار کننده گیرنده بتا مانند پروپرانولول در صورت مصرف همزمان‌با ناپروکسن ممکن است افزایش یابد.

مقدار مصرف[ویرایش]

بزرگسالان: در درمان آرتریت روماتوئید، mg/day ۱۰۰۰ ـ ۵۰۰ در دو مقدار منقسم ویا ۱gr/day یکبار در روز مصرف می‌شود. در اختلالات حاد عضلانی ـ اسکلتی وایسمنوره در ابتدا ۵۰۰mg/day و سپس‌بسته به نیاز هر ۸ ـ ۶ ساعت به میزان ۲۵۰میلی گرم اضافه می‌شود حداکثر مقدارمصرف، پس از اولین روز به میزان۱/۲۵g/day می‌باشد. در نقرس حاد مقدارمصرف اولیه ۷۵۰ میلی‌گرم و مقدارمصرف نگهدارنده ۲۵۰ میلی‌گرم هر ۸ساعت تا رفع حمله است.

کودکان: در درمان آرتریت نوجوانان درکودکان بالای ۵ سال mg/kg/day ۱۰ در دومقدار منقسم مصرف می‌شود.

اشکال دارویی[ویرایش]

Tablet: ۲۵۰ mg

Entric coated tablet: ۵۰۰ mg

منابع[ویرایش]

دارونامه رسمی ایران