لیدوکائین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لیدوکائین
Lidocaine.svg
Lidocaine-from-xtal-3D-balls.png
داده‌های بالینی
نام‌های تجاریXylocaine
نام‌های دیگرN-(۲٬۶-dimethylphenyl)-N۲,N۲-diethylglycinamide
AHFS/Drugs.comMicromedex Detailed Consumer Information
رده‌بندی داروهای
بارداری
  • AU: A
روش مصرف داروسرم درمانی، تزریق وریدی، موضعی
کد ATC
وضعیت قانونی
وضعیت قانونی
داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی۳۵٪ (خوراکی)
۳٪ (موضعی)
متابولیسمکبدی، توسط آنزیم CYP1A2
نیمه‌عمر حذف۱٫۵–۲ ساعت
دفعکلیوی
شناسه‌ها
  • 2-(diethylamino)-
    N-(۲٬۶-dimethylphenyl)acetamide
شمارهٔ CAS
پاب‌کم CID
IUPHAR/BPS
دراگ‌بنک
کم‌اسپایدر
UNII
KEGG
ChEBI
ChEMBL
CompTox Dashboard (EPA)
ECHA InfoCard100.004.821 ویرایش در ویکی‌داده
داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیاییC۱۴H۲۲N۲O۱
جرم مولی۲۳۴٫۳۴ g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول)
نقطه ذوب۶۸ درجه سلسیوس (۱۵۴ درجه فارنهایت)
  • O=C(Nc1c(cccc1C)C)CN(CC)CC
  • InChI=۱S/C14H22N2O/c۱-۵-۱6(6-2)۱۰–۱3(17)۱۵-۱۴-۱1(3)۸-۷-۹-۱2(14)۴/h7-9H,۵–۶٬۱۰H2,۱–۴H3,(H,15,17) ✔Y
  • Key:NNJVILVZKWQKPM-UHFFFAOYSA-N ✔Y
  (verify)

لیدوکائین (به انگلیسی: Lidocaine) یا لیگنوکائین دارویی بی‌حس‌کننده موضعی از نوع آمینو آمیدی است که دارای اشکال دارویی مختلفی چون ویال، آمپول، پماد، افشانه و ژل می‌باشد. از این دارو همچنین در درمان تاکی‌کاردی بطنی استفاده می‌شود.

موارد مصرف

لیدوکائین به عنوان بی‌حس‌کننده موضعی در جراحی‌های کوچک و دندانپزشکی استفاده می‌شود. این دارو به همراه کوکایین پرمصرف‌ترین داروهایی هستند که در دندانپزشکی به عنوان بی‌حس‌کننده به کار می‌رود. پماد لیدوکائین در درمان دردهای موضعی مانند سوختگی، گزش حشرات و هموروئید به کار می‌رود (گاه در ترکیب با هیدروکورتیزون). لیدوکائین برای بی‌حسی نخاعی در اطراف سخت شامه یا زیر نخاع نیز تزریق می‌شود.

کاربرد در آریتمی

لیدوکائین به صورت وریدی در آریتمی‌های قلبی به خصوص آریتمی‌های بطنی کاربرد دارد. از داروهای ضد آریتمی کلاس1 -b است و بر فاز صفر پتانسیل عمل سلول‌های قلبی مؤثر است. سرعت هدایت الکتریکی را در سراسر سیستم هدایتی میوکارد کند می‌سازد.

مکانیسم اثر

لیدوکائین با رقابت با کلسیم در نشستن بر روی گیرنده‌های غشائی عصبی باعث کنترل عبور سدیم از وراء غشای سلولی می‌شود و مرحله دپولاریزاسیون پتانسیل عمل را کاهش می‌دهد. این اثرات با تثبیت برگشت‌پذیر غشای سلول‌های عصبی در نتیجه کاهش نفوذپذیری این غشا به یون سدیم، شروع و هدایت امواج عصبی را متوقف می‌کند. درصورت جذب مقادیر زیاد لیدوکائین ابتدا می‌تواند اثر تحریکی و سپس اثر تضعیفی بر روی سیستم عصبی مرکزی داشته باشد.

عوارض جانبی

لرزش دست‌ها، بی‌قراری، وزوز گوش، تیرگی دید یا دوبینی می‌باشد که با مصرف زیادتر می‌تواند موجب کاهش ضربان قلب، تشنج، ایست قلبی، آسم و ایست تنفسی نیز بشود.

مصرف به عنوان تسکین درد دندان

بنا به گفتهٔ یکی از پزشکان، مصرف اسپری بی‌حسی لیدوکائین به مینای دندان هیچ گونه آسیبی نمی‌رساند، اما مصرف بیش از حد آن احتمال زخم کردن لثه‌ها و گونه‌ها را به همراه خواهد داشت. افرادی که از درد دندان رنج می‌برند، بهتر است اسپری لیدوکائین را در طول ۲۴ ساعت سه مرتبه استفاده کنند و بیشتر از این مقدار توصیه نمی‌شود. همچنین داروهایی که به عنوان مسکن درد دندان مصرف می‌شوند، بهتر است به صورت خوراکی باشد و موضعی بر روی دندان گذاشته نشوند.[۱]

جستارهای وابسته

داروهای ضد آریتمی

منابع

  1. «برای تسکین درد دندان چه باید کرد؟». ایسنا. ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶.
  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷