لیدوکائین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لیدوکائین
Lidocaine.svg
Lidocaine-from-xtal-3D-balls.png
داده‌های بالینی
نام‌های تجاریXylocaine
نام‌های دیگرN-(۲٬۶-dimethylphenyl)-N۲,N۲-diethylglycinamide
AHFS/Drugs.comMicromedex Detailed Consumer Information
رده‌بندی داروهای
بارداری
  • AU: A
روش مصرف داروسرم درمانی، تزریق وریدی، موضعی
کد ATC
وضعیت قانونی
وضعیت قانونی
داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی۳۵٪ (خوراکی)
۳٪ (موضعی)
متابولیسمکبدی، توسط آنزیم CYP1A2
نیمه‌عمر حذف۱٫۵–۲ ساعت
دفعکلیوی
شناسه‌ها
  • 2-(diethylamino)-
    N-(۲٬۶-dimethylphenyl)acetamide
شمارهٔ CAS
پاب‌کم CID
IUPHAR/BPS
دراگ‌بنک
کم‌اسپایدر
UNII
KEGG
ChEBI
ChEMBL
CompTox Dashboard (EPA)
ECHA InfoCard100.004.821 ویرایش در ویکی‌داده
داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیاییC۱۴H۲۲N۲O۱
جرم مولی۲۳۴٫۳۴ g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول)
نقطه ذوب۶۸ درجه سلسیوس (۱۵۴ درجه فارنهایت)
  • O=C(Nc1c(cccc1C)C)CN(CC)CC
  • InChI=۱S/C14H22N2O/c۱-۵-۱6(6-2)۱۰–۱3(17)۱۵-۱۴-۱1(3)۸-۷-۹-۱2(14)۴/h7-9H,۵–۶٬۱۰H2,۱–۴H3,(H,15,17) ✔Y
  • Key:NNJVILVZKWQKPM-UHFFFAOYSA-N ✔Y
  (verify)

لیدوکائین (به انگلیسی: Lidocaine) یا لیگنوکائین دارویی بی‌حس‌کننده موضعی از نوع آمینو آمیدی است که دارای اشکال دارویی مختلفی چون ویال، آمپول، پماد، افشانه و ژل می‌باشد. از این دارو همچنین در درمان تاکی‌کاردی بطنی استفاده می‌شود.

موارد مصرف[ویرایش]

لیدوکائین به عنوان بی‌حس‌کننده موضعی در جراحی‌های کوچک و دندانپزشکی استفاده می‌شود. این دارو به همراه کوکائین پرمصرف‌ترین داروهایی هستند که در دندانپزشکی به عنوان بی‌حس‌کننده به کار می‌رود. پماد لیدوکائین در درمان دردهای موضعی مانند سوختگی، گزش حشرات و هموروئید به کار می‌رود (گاه در ترکیب با هیدروکورتیزون). لیدوکائین برای بی‌حسی نخاعی در اطراف سخت شامه یا زیر نخاع نیز تزریق می‌شود.

کاربرد در آریتمی[ویرایش]

لیدوکائین به صورت وریدی در آریتمی‌های قلبی به خصوص آریتمی‌های بطنی کاربرد دارد. از داروهای ضد آریتمی کلاس1 -b است و بر فاز صفر پتانسیل عمل سلول‌های قلبی مؤثر است. سرعت هدایت الکتریکی را در سراسر سیستم هدایتی میوکارد کند می‌سازد.

مکانیسم اثر[ویرایش]

لیدوکائین با رقابت با کلسیم در نشستن بر روی گیرنده‌های غشائی عصبی باعث کنترل عبور سدیم از وراء غشای سلولی می‌شود و مرحله دپولاریزاسیون پتانسیل عمل را کاهش می‌دهد. این اثرات با تثبیت برگشت‌پذیر غشای سلول‌های عصبی در نتیجه کاهش نفوذپذیری این غشا به یون سدیم، شروع و هدایت امواج عصبی را متوقف می‌کند. درصورت جذب مقادیر زیاد لیدوکائین ابتدا می‌تواند اثر تحریکی و سپس اثر تضعیفی بر روی سیستم عصبی مرکزی داشته باشد.

عوارض جانبی[ویرایش]

لرزش دست‌ها، بی‌قراری، وزوز گوش، تیرگی دید یا دوبینی می‌باشد که با مصرف زیادتر می‌تواند موجب کاهش ضربان قلب، تشنج، ایست قلبی، آسم و ایست تنفسی نیز بشود.

مصرف به عنوان تسکین درد دندان[ویرایش]

بنا به گفتهٔ یکی از پزشکان، مصرف اسپری بی‌حسی لیدوکائین به مینای دندان هیچ گونه آسیبی نمی‌رساند، اما مصرف بیش از حد آن احتمال زخم کردن لثه‌ها و گونه‌ها را به همراه خواهد داشت. افرادی که از درد دندان رنج می‌برند، بهتر است اسپری لیدوکائین را در طول ۲۴ ساعت سه مرتبه استفاده کنند و بیشتر از این مقدار توصیه نمی‌شود. همچنین داروهایی که به عنوان مسکن درد دندان مصرف می‌شوند، بهتر است به صورت خوراکی باشد و موضعی بر روی دندان گذاشته نشوند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «برای تسکین درد دندان چه باید کرد؟». ایسنا. ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶.
  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷