داروی ضداضطراب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

داروی ضد اضطراب (به انگلیسی: antianxiety) علاوه بر ایجاد احساس بر طرف شدن تنش عضلانی، احساس آرامش و آسودگی را نیز به همراه می‌آورند. این داروها در درمان اختلال‌های اضطرابی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. داروهای ضداضطراب مانند دیازپام، اکسازپام، آلپرازولام (زاناکس) (Xanax) فعالیت سمپاتیک مغز را به اندازه‌ای کاهش می‌دهند که پاسخ‌های اضطراب کاهش یابند یا باز داری می‌شوند. بنزودیازپینها مانند کلرودیازپوکساید، دیازپام، اکسازپام و آلپرازولام از جمله داروهای ضد اضطراب هستند.

از داروهای دیگری مانند مپروبامات و پروپرانولول نیز گاهی استفاده می‌شود.

منابع[ویرایش]

روان‌شناسی عمومی (از نظریه تا کاربرد) جلد دوم شابک: ۹۶۴-۶۳۸۹-۰۱-۵