ادرار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ادرار در ادبیات کهن فارسی به معنی جیره و وظیفه،حقوق و امتیازاتی که به بعضی اشخاص از جمله طالبان و جویندگان دانش در دانشگاه ها داده میشود.

(مرا در نظامیه ادرار بود شب و روز تلقین و تکرار بود) سعدی

نمونه‌ای از ادرار یک شخص

ادرار (به انگلیسی: Urine) یا میز[یادداشت ۱][یادداشت ۲] یا در اصطلاح عامیانه شاش مایعی است که توسط کلیه‌ها تولید شده و از طریق مجاری ادراری از بدن دفع می‌شود. بیشتر ادرار را اوره تشکیل داده و پی‌اچ آن برای فرد طبیعی نزدیک به هفت است اما در میان انسان‌ها از ۴٫۴ تا ۸ متغیر است. ادرار فرد سالم سمی نیست. اما شامل ترکیباتی است که توسط بدن به عنوان مواد نامطلوب حذف شده است و می‌تواند محرک و سوزاننده پوست و چشم باشد. طی فرایندی می‌توان آب آشامیدنی از ادرار استخراج نمود.

ادرار عمدتاً آب و حاوی نمک‌های معدنی و در حدود ۲٪ اوره است، که در کبد به منظور حذف آمونیاک که یک ماده بسیار سمی است تولید می‌شود. اوره دارای سمیت بسیار پایین است.

رنگ ادرار به طور معمول از بی‌رنگ تا زرد متغیر است. رنگ زرد به وسیله یوروبیلین‌ها ایجاد می‌شود. اگر فرد دچار کم‌آبی باشد، ادرار کمتر (شاید کمتر از ۱ لیتر در هر روز)، و همچنین غلیظتر خواهد شد. اگر فرد آب زیادی بنوشد، ادرار بیشتر (شاید به اندازه ۲ لیتر در روز) و همچنین رقیق‌تر خواهد شد. ادرار باعث می‌شود که بدن از موارد زیر خلاص شود:

  1. آب اضافی
  2. الکترولیتهای اضافی (نمک)
  3. اوره (بیشتر توسط بدن مورد نیاز نمی‌باشد)
  4. مواد مخدر
  5. سموم (سموم در بدن) (توجه داشته باشید که سموم به طور کلی توسط کبد برداشته می‌شود. بسیاری از تشریحات می‌گویند که برخی مواد سمی در ادرار دفع می‌شود، اما نمی‌گویند اینها چه سمومی هستند).

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. در زبان فارسی واژه «میز» نیز معنای ادرار دارد چنان‌که مجاری ادراری را میزراه و شب‌ادراری را شب‌میزی می‌گویند.
  2. دهخدا: میز. (اِ) اسم از میزیدن یا میختن. شاش و بول. پیشاب را گویند.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]