مد (پوشاک)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مُد (به فرانسوی: Mode) (به انگلیسی: Fashion) اصطلاح کلی در زمینه هنر طراحی پوشاک است که تحت تاثیر اوضاع فرهنگی و اجتماعی جامعه در یک دوره زمانی مشخص انجام می‌پذیرد. محصولات این صنعت شامل پوشاک، پاافزار، کیف، لوازم آرایشی و اثاث می‌شود.

مدل‌ها در نمایش مد سال ۲۰۱۴

به هنرمندانی در عرصه پوشاک که با طرح‌های ابداعی‌شان تاثیر به‌سزایی در صنعت مد در یک دوره خاص زمانی بگذارند، «طراح لباس» گفته می‌شود.[۱]

مد، صنعتی پیچیده‌ای و شامل صنایع کوچک‌تری مانند فرآورده‌های پوشاک و تامین کالا، پارچه، مواد خام، رنگ، تولید، حمل و نقل، فروش، عرضه و تقاضا و نهایتا دوریختن آنها می‌شود.[۲]

مد به صورت فصلی و در بعضی برندها به صورت هفتگی تغییر می‌کند. تقاضا برای تغییر و همراهی با مد، رو به افزایش است و به همین دلیل مصرف تولیدات ارزان قیمت با کیفیت پایین یا به اصطلاح "فَست فشن" رو به رشد است.[۲]

ماری آنتوانت واپسین ملکه همسر فرانسه پیش از انقلاب فرانسه نماد خوش‌پوشی و مُد در دوره خود بود.

آلایندگی[ویرایش]

صنعت مد، دومین صنعت آلاینده محیط زیست است. برای کنشگران محیط زیست، میزان بالای کربن تولید شده در این صنعت به نسبت مصرف دیگر مواد شیمیایی، کمترین اهمیت را دارد. این کنشگران بیشتر نگران استفاده زیاد از مواد نگهدارنده، رنگ‌های شیمیایی، آفت‌کش‌های مزرعه‌های پنبه و مواد زائدی هستند که تولید لباس ایجاد می‌کند.[۲]

پنبه از رایج‌ترین الیاف طبیعی ‌است و نزدیک به ۴۰ درصد پوشاک مصرفی انسان را تامین می‌کند. اما تولید آن نیازمند مصرف بسیار زیاد آب است و نمونه آن استفاده ازبکستان (ششمین تولید کننده پنبه جهان) است که در دهه‌های ۱۹۵۰ با تغییر مسیر دو رودخانه بزرگ آمودریا، از جنوب و سیردریا از شمال دریاچه آرال به سوی مزارع پنبه، باعث خشکی دریاچه شد.[۲]

همچنین پنبه از وابسته‌ترین گیاهان به مواد شیمیایی افزودنی و آفت‌کش‌ها است. تقریبا ۳ درصد از مزارع کره زمین به کشت پنبه اختصاص داده شده‌اند که به گفته وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا از پرمصرف‌ترین مواد شیمیایی و حشره‌کش‌های زراعتی‌ در جهان است.[۲]

افزایش لباس‌های دورریخته‌شده درگورستان‌های زباله و آلودگی‌های ناشی ازمواد شوینده، به آلایندگی این صنعت می‌افزاید.[۲]

برای حل این مشکلات، شاخه‌ای به نام مد سازگار با محیط زیست پدید آمده است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «ایو سن لوران»(انگلیسی)‎. دانشنامه انکارتا (آنلاین)، ۲۰۰۸. بازبینی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۸. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ شیما مشهور. «فشن، دومین صنعت آلاینده محیط زیست». بی‌بی‌سی فارسی. ۲۰ مرداد ۱۳۹۶. 

منابع[ویرایش]