صنعت الکترونیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کارگران در یک کارخانه الکترونیک در شنژن، چین.

صنعت الکترونیک (انگلیسی: Electronics industry‎) در قرن بیستم ظهور کرد و امروزه یکی از بزرگترین صنایع جهانی است. جامعه معاصر از مجموعه بزرگی از دستگاه‌های الکترونیکی ساخته‌شده در کارخانه‌های خودکار یا نیمه‌خودکار که توسط صنعت اداره می‌شوند، استفاده می‌کند. محصولات الکترونیکی در وهله اول از ترانزیستورهای نیمه‌رسانای فلز-اکسید (MOS) و مدارهای مجتمع مونتاژ می‌شوند. مدارهای مجتمع بیشتر توسط فوتولیتوگرافی و بیشتر روی بوردهای مدار چاپی ساخته می‌شوند.

بزرگی صنعت و به‌کارگیری مواد سمی و همچنین دشواری بازیافت منجر به ایجاد یک سری مشکلات در ضایعات الکترونیکی شده‌است. مقررات بین‌المللی و قوانین محیط‌زیست در تلاش برای حل مشکلات مطرح شده هستند.

صنعت الکترونیک از بخش‌های مختلفی تشکیل شده‌است. نیروی محرک اصلی کل صنعت الکترونیک بخش صنعت نیمه‌رسانا است،[۱] که در سال ۲۰۱۸ بیش از ۴۸۱ میلیارد دلار فروش سالانه دارد.[۲] بزرگترین بخش صنعت، تجارت الکترونیک است که در سال ۲۰۱۷ بیش از ۲۹ تریلیون دلار تولید کرده‌است.[۳] متداول‌ترین دستگاه الکترونیکی که ساخته می‌شود، ترانزیستور اثرِ میدانیِ نیمه‌رسانای اکسید-فلز (MOSFET) است که در سال ۱۹۵۹ اختراع شد و «اسب کاری» صنعت الکترونیک محسوب می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Annual Semiconductor Sales Increase 21.6 Percent, Top $400 Billion for First Time". Semiconductor Industry Association. 5 February 2018. Retrieved 11 October 2019.
  2. "Semiconductors – the Next Wave" (PDF). Deloitte. April 2019. Retrieved 11 October 2019.
  3. "Global e-Commerce sales surged to $29 trillion". United Nations Conference on Trade and Development. 29 March 2019. Retrieved 13 October 2019.