تاج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

تاج (پیشتر: تاگ)[۱] یک کلاه نمادین است که توسط پادشاهان و ملکه‌ها (شهبانوها) به سر گذاشته می‌شود تا نشانه‌ای از قدرت و رسمیت آنان باشد. تاج‌ها معمولاً به جواهرات مزین می‌شوند.

به آیینی که در آن برای نخستین‌بار بر سر یک پادشاه یا ملکه تاج گذاشته می‌شود، آیین تاجگذاری می‌گویند. تاج‌های ویژهٔ شاهنشاهان ایران باستان با نام دیهیم نیز شهرت دارند. در ادبیات فارسی تاجور و تاجدار مترادف‌هایی هستند برای شاه.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Saleminejad, Hossein. "معنی تاگ ور | لغت‌نامه دهخدا". www.vajehyab.com. Retrieved 2018-07-19.

ویکی‌پدیای انگلیسی.