صنعت رادیو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

صنعت رادیو اصطلاح عمومی است که به شرکت‌ها و ارائه دهندگان خدمات عمومی که به سخن‌پراکنی از طریق ایستگاه‌های رادیویی یا بخشهایی که جزوی از خدمات جانبی آن هستند اطلاق می‌شود.

پخش کننده‌های رادیو معمولاً به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

پخش کننده عمومی که سرمایه آن به‌طور کامل یا بخشی از آن از بودجه عمومی گرفته می‌شود؛ که این پول می‌تواند مستقیم از حکومت تهیه شود.

پخش کننده تجاری (که همچنین با رادیوهای مستقل نیز شناخته می‌شود) که سرمایه آن از طریق فروش تبلیغات بر روی ایستگاه رادیویی بدست می‌آید. ایستگاه‌های تجاری اغلب محلی هستند و فقط برخی تعهدات عمومی مجوز آنها وجود دارد. در بریتانیا مقررات آفکام بر این ایستگاه‌های رادیویی و تأسیس آنها نظارت دارد.

صنعت رادیو در ایران[ویرایش]

اولین فرستنده عمومی رادیو در ایران به ساعت نوزده ۴ اردیبهشت ۱۳۱۹ در تهران با نام «رادیو تهران» گشایش یافت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]