مدرس خصوصی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مدرس خصوصی یا معلم خصوصی یا مربی به هر آموزگاری گفته می‌شود که تدریس خصوصی انجام می‌دهد. آموزش و پرورش در سایه عنوان آموزشهای خصوصی است که خارج از جریان اصلی نظام آموزش و پرورش ارائه می‌شود.

به طور معمول یک مدرس خصوصی به دانش آموزی که در یک یا چند موضوع درسی ضعیف است کمک می‌کند. همچنین یک معلم خصوصی ممکن است برای ارائه آموزش به دانش آموزی که امکان حضور در مدرسه ندارد تعیین شود.

در ایالات متحده آمریکا اصطلاح "tutor" (مربی) به طور کلی به کسی گفته می‌شود که آموزشهای حرفه‌ای در یک زمینه ارائه می‌دهد.

انگلیسی و ایرلندی مدارس متوسطه[ویرایش]

در انگلیس و ایرلند، مدارس متوسطه با آموزگار فرم مسئول آموزش به یک فرم یا کلاس از دانش آموزان در یک سال خاص هستند (حداکثر ۳۰ نفر دانش آموز). آنها معمولاً کار در تیم‌های سالانه و تحت راهنمایی یک راهبر یا معلم فعالیت می‌کنند. مربیان در این روش رابط بین مدرسه و اولیای دانش آموزان هستند و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را به والدین آنها گزارش می‌کنند.

تدریس خصوصی در آسیا[ویرایش]

در کره جنوبی حدود ۹۰ درصد از دانش آموزان ابتدایی نوعی از سایه آموزش و پرورش در سایه را دریافت می‌کنند.[۱] در هنگ کنگ در حدود ۸۵ درصد از دانش آموزان دبیرستانی سال بالا آموزش خصوصی می‌بینند.[۲] 60 درصد از دانش آموزان ابتدایی در بنگال غربی هند[۳] و ۶۰ درصد از دانش در قزاقستان تدریس خصوصی دارند.[۴]

تقاضا برای تدریس خصوصی در آسیا رشد شدیدی دارد که تاحدودی به دلیل طبقه‌بندی سیستم آموزش و پرورش، مسائل فرهنگی و کاستی‌های آموزش عمومی همراه با رشد ثروت و افزایش خانواده‌های کم جمعیت است.[۵] از این رو آموزش و پرورش تبدیل به یک صنعت خصوصی سودآور شده است که کسب و کار فراوانی به دنبال داشته است.[۶]

در کامبوج، تدریس خصوصی توسط معلمان[۷] ارائه می‌شود؛ در حالی که در هنگ کنگ توسط افراد، شرکت‌های کوچک یا شرکت‌های بزرگ صورت می‌گیرد.[۸] در مغولستان، آموزش‌های خصوصی، فیزیکی و عملی هستند[۹] در حالی که کارآفرینان در کره جنوبی از کامپیوتر و دیگر اشکال فناوری استفاده می‌کنند.[۵]

هزینه‌های آموزش خصوصی[ویرایش]

برخی از مطالعات هزینه‌های مرتبط با «آموزش و پرورش در سایه» را مطالعه کرده‌اند. در پاکستان به طور متوسط، تدریس خصوصی برای هر کودک $۳٫۴۰ در ماه در سال ۲۰۱۱ بوده است. در هند، میانگین هزینه‌ها پایین‌تر بوده اما هنوز هم برابر با حدود ۲ دلار در هر ماه برآورد شده است.[۱۰]

در ایالات متحده، بازار تدریس خصوصی بخش بخش شده است. برخی موسسات تدریس خصوصی آنلاین توانسته‌اند به سکویی برای جذب مدرسان خصوصی تبدیل شوند. برای مثال یکی از این سایتها دارای بیش از ۳۴۰۰۰ آموزگار ثبت شده در کالیفرنیا همراه با نرخ تدریس آنهاست.[۱۱]

اثربخشی[ویرایش]

در بسیاری از کشورها افراد می‌تواند بدون دیدن آموزش خاصی تبدیل به معلم خصوصی شوند. در برخی از کشورها از جمله کامبوج، گرجستان، قزاقستان، لائوس و تاجیکستان، معلمان با تدریس خصوصی بعد از ساعت کلاس درآمد مکمل به دست می‌آورند. به دلیل کم بودن حقوق معلمان، این کار به نوعی ضرورت جهت تأمین هزینه‌های معلمان تبدیل شده است.[۵]

تدریس خصوصی همیشه در افزایش پیشرفت تحصیلی مؤثر نیست. گاه در برخی از مدارس، دانش آموزان از کلاس می‌گریزند یا در کلاس به دلیل خستگی پس از مدرسه به خواب می‌روند. این کار باعث کم اثر شدن آموزش و پرورش عمومی می‌شود.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Kim, Kyung-Keun. 2010.
  2. [۱], Caritas, Community & Higher Education Service. 2010.
  3. [۲], Pratham. 2011.
  4. Kalikova, Saule & Zhanar Rakhimzhanova. 2009.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ADB Study Highlights Dark Side of 'Shadow Education', Shadow Education: Private Supplementary Tutoring and its Implications for Policy Makers in Asia.
  6. Sharma, Yojana (27 November 2012). "Meet the 'tutor kings and queens'". BBC News. Retrieved 14 June 2016. 
  7. Dawson, Walter. 2010.
  8. [۳], Kwo, Ora & Mark Bray. 2011.
  9. Dong, Alison, Batjargal Ayush, Bolormaa Tsetsgee, & Tumendelger Sengedorj. 2006.
  10. Aslam, Monazza & Paul Atherton. 2011.
  11. "Tutoring Rates in California: An Analysis of over 34,000 Private Tutors". www.findtutorsnearme.com. Retrieved 14 June 2016.