شیشه سیلیسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کره‌ای از شیشه سیلیسی ساخت NASA که در ژیروسکوپی برای آزمایش حسگر گرانش بی بکار رفته است. این کره یکی از دقیق‌ترین کره‌هایی است که توسط بشر ساخته شده است که اختلاف آن با کره کامل از ۴۰ اتم در ضخامت تجاوز نمی‌کند. تصور می‌شود تنها ستاره‌های نوترونی از این کره صاف‌تر باشند.

شیشه سیلیسی یا سیلیس آمورف، یک نوع شیشه تک‌جزئی است که از سرد کردن سریع سیلیس مذاب به‌وجود می‌آید.[۱]

ویژگی‌ها[ویرایش]

شیشه سیلیسی در مقایسه با سایر انواع شیشه‌ها، دارای پایین‌ترین ضریب انبساط حرارتی و بیشترین شوک‌پذیری حرارتی است. این ماده دارای مقاومت شیمیایی و سختی بالایی است.[۲] چگالی این نوع شیشه در حدود ۲/۲ گرم بر سانتی‌متر مربع می‌باشد.[۳]

انواع[ویرایش]

شیشه سیلیسی در دو نوع کدر و شفاف تولید می‌شود. شیشه سیلیسی کدر حاوی حباب‌های زیادی با قطر ۰۰۵/۰ تا ۲/۰ نانومتر است. شیشه‌های سیلیسی شفاف معمولاً از کریستال‌های خالص کوارتز ساخته می‌شود و دارای خلوص بسیار بالاتری نسبت به شیشه سیلیسی کدر می‌باشد.[۴]

پانویس[ویرایش]

  1. مارقوسیان، ۱۳۸۱، ص ۱۰۷
  2. مارقوسیان، ۱۳۸۱، ص ۱۰۷
  3. مارقوسیان، ۱۳۸۱، ص ۱۱۷
  4. مارقوسیان، ۱۳۸۱، ص ۱۰۸

منابع[ویرایش]

  • مارقوسیان، واهاک. «فصل چهارم». در شیشه، ساختار، خواص و کاربرد. ویرایش اول. چاپ اول. انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۸۱. ISBN 964-454-423-4.