پوشاک در جهان باستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پوشش در جهان باستان، برای دوره‌های مختلف در ادامه آورده شده ‌است.

مصریان[ویرایش]

تن‌پوش مردان و زنان مصر باستان از طبقات اجتماعی مختلف

پوشش در مصر باستان (انگلیسی: Clothing in ancient Egypt‎) بیش از هزار سال است که تغییر نکرده‌است. مصریان باستانی حداقل تعداد لباس را می‌پوشیدند. مردان و زنان از طبقات پایین‌تر جامعه، معمولاً با سینه و پای برهنه تردد می‌کردند و تنها کمربندی ساده در اطراف کمر خود می‌بستند. این در صورتی است که بردگان معمولاً چیزی نمی‌پوشیدند. کودکان تا زمانی که سن بلوغ، و مراسم ختنه حدود ۱۲ سالگی، بدون لباس بودند. [۱]

ایرانیان[ویرایش]

آگاهی‌ها درباره پوشاک اوایل اسلامی مردم ایران آن چنان نا روشن است، که به خاطره ای فراموش شده می‌ماند. اگر نوشته‌های برخی جهانگردان و برخی مورخان، از انواع پارچه‌های عالی آن دوره یاد کرده و از پوشاک ایرانیان شرحی مختصر داده‌اند، شکلهای مانده از دوره ساسانیان (که بر ظرفها و ظروف نقره و دیگر فلزات حک شده‌اند) برای سند بودن آن اندازه و نمایندگی دارند که بتوان نوع پوشاک را از روی آنها دریافت، ولی نزدیکترین نقوش دوره اسلامی به ساسانی آنها که پوشاک را می‌نمایانند چنان فاقد چنان خصوصیات لازم برای به‌ کمک گرفتن هستند؛ که پیوسته به سده‌های اولیه اسلامی و مربوط شدن به دوره ساسانی (بی آنکه به پیرامون دقیقاً توجه شود) مقدور نیست و برای رسیدن به هدف باید باریک بینی و دور اندیشی خای بکار زدو وسایل چند جانبه ای را در نظر گرفت پارسیها در منطقه پارس از پوشاک فراخ و چین دار استفاده می‌کرده‌اند. اگر به گزارشهای ابن حقول و استخری در کتاب (حجه الحق ابوعلی سینا) نیز آورده شده که مردم بخارا و خوارزم غالباً قبائی راسته و نیم تنه می‌پوشیدند و کلاهی نوکدار بر سر می‌گذاشتند و آنرادبه آیین خود کج یا می‌شکستند. چنانچه از نقوش تخت جمشید برمیاید ایرانیان در زیر بالاپوش چیزی چون پیراهن نساخته‌اند و برخی نقوش این نظر را تأیید می‌کنند. در واقع این پوشاک چنان است که در مناطق گرمسیر مناسب بنظر می‌آیند و در مناطق سردسیر که باید چسبنده و پوشنده کل بدن باشد شباهت ندارد. (مهدی محمدی شاهین) [۲]

یونانیان[ویرایش]

در دوره‌های گذشته، زنان یونانی، صورت و اندامشان را تا روی پا می‌پوشاندند. این پوشش در جزایر کورس وامرجوس و دیگر جزایر ساخته می‌شد. زنان فنیقی دارای پوششی قرمزرنگ بودند. «بنیلوب» (همسر پادشاه «عولیس» فرمانروای ایتاک) نیز با حجاب بوده‌است. زنان شهر «ثیب» حجاب ویژه‌ای داشته‌اند که حتی صورتشان را نیز با پارچه می‌پوشاندند. این پوشش صورت دارای دو منفذ بوده‌است تا قادر به دیدن باشند. دختران در «اسپارته» تا پیش از ازدواج آزاد بودند که خود را بپوشانند یا نپوشانند، ولی بعد از ازدواج باید خود را از چشم مردان می‌پوشاندند. از نقش‌های به جا مانده می‌توان دریافت که زنان سرشان را می‌پوشانده‌اند و صورت‌هایشان باز بوده‌است هرچند در بازار صورتشان را نیز می‌پوشانده‌اند.[۳]

۵ لباس معروف یونانیان باستان:

    • ۱. کلامیس
    • ۲. چیتون
    • ۳. پپلوس
    • ۴. هیماتیون
    • ۵. حجاب

در نوشته‌های قدیم یونانیان از پوشش زنان بسیار یاد شده‌است. «آرتمیس»، الهه عفت[نیازمند منبع] بوده و بهترین الگو[نیازمند منبع] برای دختران جوان به‌شمار می‌رفته‌است.[۴]

در یونان باستان زنان فقط درصورتی می‌توانستند به دیدار خویشاوندان و دوستان خود بروند و در تماشاخانه‌ها و جشن‌های مذهبی حضور یابند که کاملاً در حجاب باشند.[۵] یکی از فلاسفه[چه کسی؟] یونان باستان، دربارهٔ شدت پوشش زن، چنین نقل کرده‌است «نام یک زن پاک‌دامن را نیز چون شخص او باید درخانه پنهان داشت.»:[۵]

رومیان[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Altenmüller 1998, pp. ۴۰۶–۷.
  2. منابع:پوشاک ایرانیان از چهارده قرن پیش تا آغاز دوره پهلوی (جلیل ضیاء پور) نقوش زینتی در ایران نوشته جلیل ضیاء پور پوشاک هخامنشیان و مادی‌ها (جلیل ضیاء پور)
  3. دائرةالمعارف لاروس به نقل از دائرةالمعارف القرن العشرین، ۱۹۲۳
  4. ویل دورانت، تاریخ تمدن، ص ۵۲۰
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ویل دورانت، تاریخ تمدن، ص ۳۴۰