پست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پُست روشی برای فرستادن نامه و مرسولات پُستی است. معمولاً فرسته‌ها و مدارک در پاکتی قرار می‌گیرند و تمبری بر آن چسبانده می‌شود که نشان دهنده پرداخت دستمزد اداره پست است.

مُهرهایی که اداره پست ایران بر نامه‌ای زده‌است.

تاریخ پست[ویرایش]

چاپارها[ویرایش]

ایرانیان با پایه‌گذاری چاپارخانه‌ها در دوران هخامنشی اولین سیستم پستی قابل اعتنا در جهان را ایجاد کردند. هرودت در این زمینه می‌نویسد: «گفته می‌شود به تعداد روزهایی که کل سفر به طول می‌انجامد، اسبان و مردانی در طول مسیر ایستاده‌اند، هر اسب و مردی مسیری یک روزه را می‌پیماید و هیچ‌چیز ایشان را باز نمی‌دارد، نه برف، نه باران، نه گرما و نه تاریکی تا مأموریت خویش را با تمام سرعت انجام دهند.[۱]

ابتدا پیادگان و سپس سواران، وظیفه‌ی انتقال را به‌عهده داشتند. پیوسته در ایستگاه‌ها اسب‌های تازه‌نفس نگاهداری می‌شدند. بگونه‌ای که چاپار می‌توانست بسرعت براه خویش ادامه دهد. این اصل کلی پست تا اختراع راه‌آهن باقی بود. راه‌ها بوسیله سنگ‌های مخصوصی جزءبندی شده بودند که به پارسی فرسنگ نامیده می‌شدند.[نیازمند منبع]

یونان و مصر[ویرایش]

در یونان بواسطه دولت‌شهرها پست وجود نداشت. در مصر بطالمه شیوه پست ایرانی را بکار می‌بردند که از گاه آگوستوس مورد تقلید رومیان نیز قرار گرفت.[نیازمند منبع]

واژه پست تا به امروز در تمامی زبان‌های اروپائی و برخی دیگر زبان‌ها خود را حفظ نموده است.

روم[ویرایش]

پست دولتی روم نامه‌ها را توسط مأمورینی که از این طریق منبع درآمدی دولتی نداشتند و خود دولت هم از این بابت درآمدی نداشت، پخش می‌گردید. مخارج تعمیر جاده‌ها، ساختمانها و ایستگاه‌های پست و اصطبلهای و حقوق مأمورین را می‌بایستی که اهالی شهرهایی که مأمورین پست از آنها عبور می‌کردند، فراهم می‌کردند بدون اینکه بعضاً از آن مورد استفاده‌ای داشته باشند و این امر موجبات نارضایتی عمومی را فراهم کرده بود.

ایده کلی استفاده از پست به شیوه امروزی از نوآوری‌های هخامنشیان است.[نیازمند منبع]

واژه‌شناسی[ویرایش]

واژه پست از واژه قرون وسطی poste گرفته شده که آن نیز از اسم مفعول فعل monere لاتین ("وضع یا محل") نشات می‌گیرد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. HERODOTUS, Herodotus, trans. A.D. Godley, vol. 4, book 8, verse 98, pp. ۹۶–۹۷ (۱۹۲۴).
  2. Webster's Seventh New Collegiate Dictionary, G. & C. Merriam Company, 1963, pp 662–3.